*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Κριτική: Ανώριμοι - Καλά να Πάθεις
Heavy/Comedy metal

Αξιολόγηση: 80%

Γενικά
Ανώριμα οπαδά, πρόκειται για ένα ακόμη μουσικό φαινόμενο του έτους 2009, το οποίο σας παρουσιάζω με αρκετή περηφάνια (σε μια ασυνήθιστα εκτενή κριτική για να είμαι ειλικρινής). Ψαγμένοι κωμικοί στίχοι, καταπληκτική μουσική (ειδικά για τα Ελληνικά δεδομένα - η ποιότητα του ήχου είναι κρυστάλλινη), τα γνωστά γλυκο-οδυνηρά ουρλιαχτά, δυναμικός βαρυμεταλλικός-ροκ ρυθμός, τζαμάτα σόλο (πού το πάτε αυτό;), πραγματικά εξαιρετικός δίσκος και φροντισμένος με πολλή επιμέλεια... Όχι βέβαια ότι μας απογοήτευσαν ποτέ οι Ανώριμοι, ίσα ίσα που τα τελευταία χρόνια τείνουν να βελτιώνονται ολοένα και περισσότερο (βλ. Δεκαεπτά Κατσαρίδες). Αξιοσημείωτο είναι το πλήθος των κομματιών (Μεικτό βάρος: 19, Καθαρό βάρος: 14).

Η ιστορία
Το κύριο θέμα του δίσκου είναι η ζωή του Βρασίδα, ενός αστέγου. Οι άνθρωποι έχουν συντάξει ολόκληρο μυθιστόρημα, το οποίο θα παραθέσω αυτούσιο (μπορείτε να το βρείτε και στην ιστοσελίδα τους):
Όπου συναντούμε τον κεντρικό ήρωα της ιστορίας μας –ο Σατανάς να την κάνει-, ένα πρώην
Golden Boy νυν άστεγο που περιφέρεται ωσάν ζητιάνος στην πλατεία Βάθης, όπου και
διαμένει εντός ενός βρωμερού χαρτόκουτου.

Όπου ο άστεγος φίλος μας –ας τον πούμε Βρασίδα- έχει αποκοιμηθεί εντός ενός κάδου
απορριμμάτων, ξυπνάει εντός ενός σκουπιδιάρικου και εναποτίθεται στην μέση της
χωματερής. Έτσι ξεκινάει μια Οδύσσεια καθώς ο Βρασίδας παίρνει τον βρωμερό εαυτό του
και αναχωρεί από την χωματερή των Λιοσίων προς την Ιθάκη του, το χαρτοκουτάκι του
στην πλατεία Βάθης…

Ο Βρασίδας αναλογίζεται περπατώντας την τραγική του κατάσταση. E τι περιμένατε
ρε ζώα, να είναι χαρούμενος;

Έχει πια νυχτώσει. Ο ρακένδυτος ήρωας μας περπατά στους κακόφημους δρόμους της
Αθήνας. Κάπου εκεί συναντά και τον έρωτα, στο πρόσωπο –και σε άλλα ανατομικά
σημεία- μιας 2μετρης ιερόδουλης από το ανατολικό μπλόκ η οποία τον ερωτεύεται
παράφορα, τον σπιτώνει, τον ξεβρωμίζει –ελπίζουμε- και τον μετατρέπει σε μια μηχανή
του σέκς.

H σχέση αυτή ήταν καταδικασμένη από την αρχή. Μόνο σεξ. Και όταν ο Βρασίδας
βαρέθηκε το σεξ κατάλαβε πως βρίσκεται δέσμιος μιας καρακάξας στην οποία όμως
χρωστάει την μη αστεγοσύνη του! Μια νύχτα, πιωμένος, είναι έτοιμος πια να της δώσει
τα παπούτσια στο πόδι και να αναχωρήσει για νέες περιπέτειες, καταλήγει όμως στο
νοσοκομείο καθώς πέφτει με το αυτοκίνητο από τον γκρεμό.

Είναι εκείνη η ώρα. Δεμένος με επιδέσμους και νάρθηκες σε ένα μίζερο δωμάτιο
νοσοκομείου ο Βρασίδας αποδιώχνει την έκπληκτη σύντροφο του.

Tα γεγονότα εξελίσσονται ραγδαία. Ο χωρισμός ακολουθείται από ένα τηλεφώνημα της
πρώην Βρασίδαινας στους αδερφικούς της φίλους στην Ρώσικη Μαφία, 5-6 ντερέκια
μπουκάρουν στο νοσοκομείο και ο Βρασίδας κλειδαμπαρώνεται στο δωμάτιο που γνωρίζει
καλύτερα απ’όλα…

Τον απήγαγαν, τον βασάνισαν, τον απείλησαν. Είναι στο έλεος τους.

O Βρασίδας πλέον εκτελεί διαρρήξεις σε επιλεγμένα διαμερίσματα για λογαριασμό
της Ρώσικης Μαφίας. Με περιορισμένη επιτυχία όπως φαίνεται…

Και πάλι ο έρωτας του χτυπάει την πόρτα. Η κόρη του μεγάλου αφεντικού του κλείνει το
μάτι πονηρά και αυτός άλλο που δεν θέλει (ο λιγούρης)!

Ο Βρασίδας είναι πλέον ασφαλής και μόνιμος κάτοικος βίλλας. Καλά περνάει , αλλά
πολλή ποιότητα ρε παιδάκι μου. Και από φικιφίκι τίποτα.

Δεν αντέχει άλλο, ασφυκτιά! Αλλά δεν είναι και τόσο εύκολο να διαφύγει από την στενή
επόπτευση της κόρης του αφεντικού της μαφίας… μια λύση μόνο υπάρχει πρέπει να
ξαναγίνει ο κανένας, επιστροφή στον υπόνομο, επιστροφή στις ρίζες, στην αφάνεια…

Και επιστροφή επιτέλους στο σημείο εκκίνησης, στην πλατεία… όμως γιατί είναι σφραγισμένο το
χαρτόκουτο και γιατί τον κοιτάει έτσι αυτός ο βατοπεδινός ιερομόναχος κραδαίνοντας τα χρυσόβουλα, τα
βιλαέτια και γενικά τους τίτλους ιδιοκτησίας του χαρτόκουτου;

Απογοητευμένος από τα πάντα πια ο Βρασίδας αναζητά μια λύση. Δεν υπάρχει
τίποτα πια για εκείνον στον κόσμο ετούτο. Πρέπει να απομακρυνθεί από τα
εγκόσμια, να μονάσει, να βρεί την εσωτερική του γαλήνη. Κάνει λοιπόν ωτοστόπ στο
πρώτο σκουπιδιάρικο που περνάει για να τον πάει πίσω στην χωματερή…

Έχει και αρνητικά
(Σπουδαία παρατήρηση!!! τς τς τς) Όμως, επειδή τίποτα δεν είναι άψογο, έτσι και αυτός ο δίσκος έχει μια ατέλεια, αρκετά σημαντική. Λείπουν οι ιδιαιτερότητες, οι ανατροπές, η ποικιλομορφία των τραγουδιών, στοιχεία τα οποία συναντώνται κάπως εντονότερα σε προηγούμενες κυκλοφορίες, αφού είχαμε πολυδιάστατους δίσκους από ηχητικής άποψης. Τώρα όλα περιστρέφονται γύρω από τον ίδιο άξονα, ρυθμού και θέματος. Να προσθέσω πως το γέλιο μειώνεται, καθώς την θέση του πλέον καταλαμβάνουν θλιβεροί στίχοι. Αυτά εννοείται πως δεν ρίχνουν το επίπεδο των τραγουδιών, όμως δεν μπορούμε να μην τα λάβουμε υπόψιν και σίγουρα θα απογοητεύσουν ελαφρώς (ή και περισσότερο) ορισμένους...

Συμπέρασμα
Δεν πρέπει να λείπει από την συλλογή κανενός Έλληνα μεταλά πάντως, γι'αυτό τρέξτε να τον προμηθευτείτε!

Ενδιαφέρουσα παρατήρηση
Κάτι τελευταίο για το εξώφυλλο: Για πρώτη φορά, ο τίτλος του συγκροτήματος περιέχει και Ελληνικούς χαρακτήρες!!! Ζήτω οι Αnώr!μο!! Φυσικά, βγαίνει και σε τριανταφυλλί χρώμα για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι (όπως αναφέρουν και οι ίδιοι).



Ξεχωρίζουν τα εξής κομμάτια (Για να είμαι ειλικρινής, ήμουν απίστευτα διχασμένος σχετικά με το ποια να επιλέξω, όμως ύστερα από αντικειμενική κριτική σκέψη τα κατάφερα :P)

Ακουστικό υλικό:


Τραγούδια δίσκου:
  1. Σάν Ζητιάνος
  2. Για Όσους δεν Κατάλαβαν 1
  3. Στάσου Λίγο
  4. Η Χειρότερη Μέρα Ever
  5. Για Όσους δεν Κατάλαβαν 2
  6. Kama Sutra
  7. Μπουγιουρντί Κιοφτέ Τουτου Γκρεμός
  8. Ποτέ Ξανά
  9. Για Όσους δεν Κατάλαβαν 3
  10. Ιερέας της Πορσελάνινης Θεάς
  11. Καλά Να Πάθεις
  12. Άσε Κάτω το Δίκαννο Γιαγιά
  13. Για όσους δεν Κατάλαβαν 4
  14. Ανισόπεδη Αγάπη
  15. Απόψε Έχω Πονοκέφαλο
  16. Σκάσε Ηλίθια
  17. Για Όσους δεν Κατάλαβαν 5
  18. Ρασοφόρος Κέρβερος
  19. Η Μπαλάντα του Άστεγου
0 Responses

Δημοσίευση σχολίου


Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!