*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Poets of the Fall - War
Alternative/Cinematic rock

Poets of the Fall - War

Από τα άγνωστα συγκροτήματα... Βασικά, ούτε κι εγώ θα το είχα μάθει ποτέ μου, αν ένας φίλος μου (άγρια πωρωμένος με ηλεκτρονικά παιχνίδια) δε μου το είχε συστήσει. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του 2010, με τον "Twilight Theater". Το σπουδαιότερο; Χρησιμοποιήθηκε ως μουσικό θέμα του παιχνιδιού "Alan Wake"!

Όπως αντιλαμβάνεστε από τον τίτλο του δίσκου, οι "Ποιητές της Πτώσης" φημίζονται (λέμε τώρα) για την κινηματογραφική μουσική τους. Το συγκεκριμένο κομμάτι γλυκαίνει ελαφρά τους πικραμένους από την τελευταία τους κυκλοφορία. Ακόμα όμως και αν η αλλαγή στον χαρακτήρα του συγκροτήματος δε σας δυσαρέστησε τόσο, θα το βρείτε αδιαμφισβήτητα από τα καλύτερα.

Η επωδός είναι εκρηκτική και ο τραγουδιστής Saaresto κάνει μία από τις ανώτερες εκτελέσεις στη σταδιοδρομία του. Ο συναισθηματισμός περιζώνει και τα πέντε λεπτά που διαρκεί το τραγούδι. Ξέρω, στις μέρες μας είναι πληθωριστικός, πουλάει. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση ξεδιπλώνεται μέσα από φανταστικές μελωδίες και μαγευτικούς στίχους.

Θα μπορούσε να δέσει άνετα με κάθε είδους ταινία! Απολαύστε...

Συστατικά:
  • Κινηματογραφική ροκ: 40%
  • Εναλλακτική ροκ: 40%
  • Ποπ: 20%

Στίχοι:
Do you remember standing on a broken field
White crippled wings beating the sky
The harbingers of war with their nature revealed
And our chances flowing by

If I can let the memory heal
I will remember you with me on that field

When I thought that I fought this war alone
You were there by my side on the frontline
When I thought that I fought without a cause
You gave me a reason to try

Turn the page I need to see something new
For now my innocence is torn
We cannot linger on this stunted view
Like rabid dogs of war

I will let the memory heal
I will remember you with me on that field

When I thought that I fought this war alone
You were there by my side on the frontline
And we fought to believe the impossible
When I thought that I fought this war alone
We were one with our destinies entwined
When I thought that I fought without a cause
You gave me the reason why

With no-one wearing their real face
It's a whiteout of emotion
And I've only got my brittle bones to break the fall

When the love in letters fade
It's like moving in slow motion
And we're already too late if we arrive at all

And then we're caught up in the arms race
An involuntary addiction
And we're shedding every value our mothers taught

So will you please show me your real face
Draw the line in the horizon
Cos I only need your name to call the reasons why I fought

When I thought that I fought this war alone...
0 Responses

Δημοσίευση σχολίου


Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!