*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Κριτική: Apocalyptica - 7th Symphony
Cello metal
  • Τίτλος: 7th Symphony
  • Καλλιτέχνης: Apocalyptica
  • Ημερομηνία κυκλοφορίας: 20/8/2010
Αξιολόγηση: 80% 

Γι'ακόμη μία φορά, οι Φινλανδοί φαίνονται έτοιμοι να ικανοποιήσουν το ευρύ κοινό τους με μια πολυδιάστατη παραγωγή. Για να ρίξουμε μια ματιά στα τρία βασικά σημεία:
α) Το βιολοντσέλο, το οποίο είναι το δυνατό σημείο των Apocalyptica.
β) Ο μεταλλικός ήχος, προερχόμενος από τις απαρχές του συγκροτήματος.
γ) Ο ραδιοφωνικός ροκ ήχος, με την πρόσκληση γνωστών καλλιτεχνών, κυρίως τραγουδιστών.
Στο παρελθόν είχαμε συμμετοχές όπως των Corey Taylor (Slipknot), Till Lindemann (Rammstein), Adamn Gontier (Three Days Grace), Cristina Scabbia (Lacuna Coil) κλπ. Αυτήν την φορά, υπάρχει χώρος για καινούργια ονόματα: Brent Smith (Shinedown), Lacey Mosley (Flyleaf), Gavin Rossdale (Bush),  Joe Duplantier (Gojira) και σταθερά ο Dave Lombardo, ντράμμερ των Slayer, αφήνει ο καθένας το στίγμα του, με την ξεχωριστή ταυτότητά του. Βέβαια, αν το δούμε από την άλλη πλευρά, το συγκρότημα φαίνεται να έχει κολλήσει κάπου, αδυνατώντας να πρωτοτυπήσει με επάρκεια στον εαυτό του. Μάλλον, οι Apocalyptica ξέχασαν πως έγιναν διάσημοι παίζοντας κομμάτια των Metallica, χωρίς να είναι απαραίτητο ένα κάρο επιπλέον τραγουδιστών. Ξέρω, αλλιώς δεν θα καταφέρουν ν'ανέβουν στην κατάταξη του Billboard, όμως αν δεν πάρουν στα σοβαρά αυτό που κάνουν, η έμπνευση φοβάμαι πως θα εξαντληθεί και θα καταλήξουν γραφικοί. Ωστόσο, τα τραγούδια με φωνητικά είναι μειωμένα σε σχέση με τον "Worlds Collide", και ταιριάζουν με την ατμόσφαιρα του δίσκου, ενώ η εναλλαγή μεταξύ των διαφόρων ειδών συμβάλλει σ'ένα τελικό αποτέλεσμα το οποίο ακούγεται απολύτως ευχάριστα. Γενικά, ο "7th Symphony" θα μείνει ευτυχώς στην ιστορία ως μία ακόμα εξαίσια παραγωγή, χωρίς ψεγάδια, γεμάτη από λαμπρότητα. Κι αυτό χάριν στην ευφυΐα και τις ικανότητες των Apocalyptica.

Broken Pieces: Ναι και μια καινοτομία! Γυναικεία φωνητικά (της Lacey), τα οποία παραδόξως δένουν άψογα με την μουσική. Ακόμη πιο περίεργος μάλιστα είναι ο τρόπος με τον οποίον ξεκινάει το τραγούδι!

Not Strong Enough: Αν πρέπει να αναφερθούμε σε κομμάτια με παρουσία φωνητικών, αυτό δεν γίνεται να λείπει επίσης. Ο Brent Smith έχει αποδείξει πολλές φορές πόσο ταλέντο τον διακατέχει...


At the Gates of Manala: Εφτάλεπτο ορχηστρικό κομμάτι, το οποίο ανοίγει με τον επικότερο τρόπο τον όλο δίσκο.


End of me: Το γνωστό συναισθηματικό μονό του δίσκου, το οποίο είχε κυκλοφορήσει στις αρχές Αυγούστου. Συνοδεύεται και από μουσικό βίντεο.



Τραγούδια δίσκου:
  1. "At the Gates of Manala" Perttu Kivilaakso, Paavo Lötjönen, Mikko Sirén, Eicca Toppinen 7:03
  2. "End of Me" (ft. Gavin Rossdale of Bush) Johnny Andrews, Gavin Rossdale, Toppinen 3:29
  3. "Not Strong Enough" (ft. Brent Smith of Shinedown) Diane Warren 3:36
  4. "2010" (ft. Dave Lombardo of Slayer) Kivilaakso, Lombardo, Lötjönen, Sirén 4:32
  5. "Beautiful" Kivilaakso 2:19
  6. "Broken Pieces" (ft. Lacey Mosley of Flyleaf) Fiora Cutler, Guy Sigsworth, Toppinen 3:55
  7. "On the Rooftop with Quasimodo" Sirén 5:00
  8. "Bring Them to Light" (ft. Joe Duplantier of Gojira) Duplantier, Sirén, Toppinen 4:42
  9. "Sacra" Sirén, Toppinen 4:22
  10. "Rage of Poseidon" Kivilaakso, Lötjönen, Sirén, Toppinen 8:49
0 Responses

Δημοσίευση σχολίου


Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!