*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Κριτική: Linkin Park - A Thousand Suns
Electro-rock
  • Τίτλος: A Thousand Suns
  • Καλλιτέχνης: Linkin Park
  • Ημερομηνία κυκλοφορίας: 10/9/2010
Αξιολόγηση: 65% 

Οι Linkin Park ποτέ δεν ήταν στην λίστα με τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Τους θεωρούσα, αντιθέτως με πολλούς, αν και αξιόλογους, κάθε άλλο παρά πρωτοπόρους στο είδος. Βέβαια, χρειάστηκε απλά και μόνο να ακούσω τον δίσκο μια φορά, για να καταλάβω το πόσο έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι. Για να ακριβολογήσω, την πρώτη φορά αναρωτήθηκα αν με εξαπάτησαν και δεν πρόκειται για το κανονικό CD (ακόμα και το εξώφυλλο, δεν μπορείς να φανταστείς πως ανήκει σε συγκρότημα τέτοιας εμβέλειας). Δεν βιάστηκα όμως να βγάλω τα συμπεράσματά μου, και δεν το μετανιώνω. Ομολογώ πως αρχικά περίμενα κάτι εκρηκτικό, ίσως κάποιον συνδυασμό "Hybrid Theory" και "Minutes to Midnight", οπότε απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Όμως, θα πρέπει να παραδεχτώ ότι το συγκρότημα πρωτοτύπησε ιδιαίτερα. Αφού αποδέχτηκα ότι δεν θα συναντήσω καθόλου ουρλιαχτά από τον Chester ή "χαλασμένα" riffs από τον Brad, άρχισα να αναγνωρίζω κάποια θετικά σημάδια. Ο κατά κύριο λόγο μελοδραματικός δίσκος είναι θεματικός, και αναφέρεται στην πυρηνική απειλή. Οι Linkin Park βάδισαν σίγουρα σε άγνωστα κι επικίνδυνα μονοπάτια, όπως αυτό της industrial ή electro rock. Επίσης, μερικά από τα στοιχεία τα οποία έθεσαν τις βάσεις για την επιτυχία τους είναι παρόντα, ειδικά η hip-hop. Εξάλλου, το είχαν δηλώσει πολύ πριν την κυκλοφορία ότι, "αν πετύχει θα ακούσουμε κάτι καινούργιο, ξεχωριστό από προηγούμενες παραγωγές". Το αν όντως πέτυχε δεν μπορώ να το κρίνω, αν και είμαι απολύτως σίγουρος ότι πάρα πολλοί θαυμαστές θα απελπίστηκαν. Και παρ'όλες τις προσπάθειες να φανώ επιεικής, η αλήθεια είναι ότι ο "A Thousand Suns" είναι μια μέτρια έως κακή κυκλοφορία. Ακόμα κι αν υπάρχουν ορισμένες καλές στιγμές, το καθαρό βάρος του δίσκου είναι εξαιρετικά λίγο, αφού είναι γεμάτος με ανούσια ηελκτρονικοειδή κομμάτια, τα οποία δεν διαρκούν πάνω από μισό λεπτό και δεν αντιλαμβάνομαι την ύπαρξή τους. Και τι να την κάνεις την πρωτοτυπία όταν έχεις να κάνεις με τόση μετριότητα;

Burning in the Skies: Μία μπαλλάντα η οποία εμπεριέχει πολλά από τα νέα στοιχεία που υιοθέτησαν οι Linkin Park.


Blackout: Επίσης αξιόλογο τραγούδι, το οποίο είναι το μόνο που αξιοποιεί με τόση επιτυχία την νέα ταυτότητα του συγκροτήματος.


The Catalyst: Σαφώς το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, γι'αυτό και είχε κυκλοφορήσει προ του δίσκου, ως single.


Τραγούδια δίσκου:
  1. "The Requiem" 2:01
  2. "The Radiance" 0:57
  3. "Burning in the Skies" 4:13
  4. "Empty Spaces" 0:18
  5. "When They Come for Me" 4:53
  6. "Robot Boy" 4:29
  7. "Jornada del Muerto" 1:34
  8. "Waiting for the End" 3:51
  9. "Blackout" 4:39
  10. "Wretches and Kings" 4:10
  11. "Wisdom, Justice, and Love" 1:38
  12. "Iridescent" 4:56
  13. "Fallout" 1:23
  14. "The Catalyst" 5:39
  15. "The Messenger" 3:01
0 Responses

Δημοσίευση σχολίου


Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!