*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Κιθάρα + Μπουζούκι = Απόλαυση (2) - Παρουσίαση 81db
Η επιστροφή! Ακόμη περισσότεροι συνδυασμοί των δύο εκπληκτικών οργάνων, στην Ροκ Σκηνή!

*Για να διαβάσετε το άλλο, παλαιότερο άρθρο, ανατρέξτε εδώ.

Αρχικά, θα παρουσιάσω πλήρως τους 81db και στην συνέχεια, έπειται τραγούδι των Αρτέμη/Ευθύμη και των Αμόλα Καλούband!




 Καιρός να αλλάξετε την άποψή σας για το πώς ακούγεται η βαριά ροκ μουσική!

81db
Οι 81db είναι κατά κύριο λόγο Ιταλικό συγκρότημα. Ωστόσο, δημιουργήθηκε πριν λίγα χρόνια από τον κιθαρίστα Κώστα Λαδόπουλο, ο οποίος έχει αναλάβει την παραγωγή, την μουσικογραφία και την στιχογραφία και σε αρκετά τραγούδια δεν παραλείπει να προσθέσει τις Ελληνικές πινελιές του. Ωραία η μεταλλική/σκληρή ροκ μουσική, όμως κάτι της λείπει. Τι είναι αυτό; Μα το μπουζούκι φυσικά! Μην ανησυχείτε, οι Έλληνες της ομογένειας είναι εδώ (μεταφορικά το "εδώ" :P)...

Evaluation
Ο πρώτος τους ολοκληρωμένος δίσκος ονομάζεται Evaluation και κυκλοφόρησε το 2009. Συμπυκνώνει στα 14 υπέροχα κομμάτια του το ασύμμετρο ταλέντο των μελών του συγκροτήματος, τα οποία, παρ'όλες τις επιρροές που έχουν δεχθεί (π.χ. System of a Down), έχουν μια ταυτότητα. Ήδη, από την πρώτη στιγμή, σου αφήνει απίστευτα θετικές εντυπώσεις και ανοίγει διάπλατα το δρόμο για περισσότερες και μεγαλύτερες επιτυχίες. Το αξίζουν.

Τραγούδια δίσκου:
  1. 200x
  2. Mirror
  3. Nice Trip
  4. Voices
  5. Dr. Barytone
  6. Revelations
  7. Argonaut’s Dance
  8. Insects
  9. Insexts
  10. So Wounded
  11. W.D.S
  12. Generation XXX
  13. aNoia
  14. Evaluation


81db - Nice Trip

Συστατικά:
  • Σκληρή ροκ (-ροκ): 50%
  • Μεταλλική: 30%
  • Φολκ: 20%

81db - Nice Trip

Στίχοι:
You keep lying on the couch, oh what a nice sightseeing.
Keep killing time, keep waiting for the dust to cover you.
Believe, believe your own stories, how sweet it is.
Going nowhere, the ship is sinking you don't give a fuck, no S.O.S.

Have a nice trip, have a nice trip, have a nice trip boy.
Ticket in your hand, never turn back again, just send me one or two postcards.
Have a nice trip, have a nice trip, have a nice trip boy.
A nice trip, nice trip, nice trip boy.

Alive, apron string to your black plastic box, how nice it is.
Your mind, is disappearing as the streams in the hot summer.
But where? Where is your philosophy, so comfortable.
You're nothing, not even a grain in the sand.


Have a nice trip, have a nice trip, have a nice trip boy.
Ticket in your hand, never turn back again, just send me one or two postcards.
Have a nice trip, have a nice trip, have a nice trip boy.
A nice trip, nice trip, nice trip boy.

Be gone!

Αρτέμης Ευθύμης - Ρήμες από Ατσάλι, Ρυθμοί Μεγάλοι

Συστατικά:
  • Χιπ χοπ: 80%
  • Νέα μεταλλική: 20%

Θα μου πείτε: "Τότε τι δουλειά έχει σε ένα πετρώδες ιστολόγιο;" Το έβαλα χάριν της ηλεκτρικής κιθάρας (και του μπουζουκιού στην προκειμένη περίπτωση), αλλιώς δεν ισχυρίζομαι πως έχει καμία σχέση με τον χώρο.

Αξιοσημείωτοι είναι οι πατριωτικοί στίχοι καθώς και οι αναφορές σε σπουδαίες προσωπικότητες της Ελλάδος, όπως ο Περικλής Γιαννόπουλος.

Αρτέμης Ευθύμης - Ρίμες από Ατσάλι, Ρυθμοί Μεγάλοι

Στίχοι:
(Ευθύμης)
Πες μου ποιος είναι, ποιος,
πες μου ποιος ειν' στο μικρόφωνο ακόμα,
ποιος του αφιέρωσε ψυχή και σώμα.
Δίδυμο επικίνδυνο στον ήχο μένει επίκαιρο,
στον στίχο μένει ανήσυχο,
οι υπόλοιποι σε κώμα.
Δίχως ίχνος φόβου, για μεγάλο μήκος δρόμου
κουβαλάμε το σκληροπυρηνικό χιπ-χοπ επ' ώμου.
Ξέχνα αυτά που άκουσες,
δες αυτό που βλέπεις γιατί ξέρεις:
Αυτό που βλέπεις ειν' αυτό που παίρνεις
Είναι χρόνια τώρα που μας προσάπτουν πολλά.
όμως πηγαίνουνε χαμένα,
τ' αγνοούμε επιδεικτικά
Όσοι με βλέπουν λεν':
"Ευθύμη, τα σπάτε
Σας γουστάρουμε γιατί διαφέρετε,
δεν προσκυνάτε"
Πάνω από την μετριότητα,
ψάχνουμε για πνευματικότητα
κι αυτό το γνωρίζει η χιπ-χοπ κοινότητα
Ζητάμε πρότυπα που οικοδομούν προσωπικότητα
κι όχι τα καθιερωμένα χιπ-χοπ στερεότυπα.
Ρίμες ατσάλι πάλι.
Ρυθμοί μεγάλοι πάλι.
Κι ακολουθούνε κι άλλοι.
Για να δω!

Μεσ' απ' το σκοτάδι
πάλι βγάζουμε κεφάλι.
Πάλι ρίμες απ' ατσάλι,
πάλι ειν' οι ρυθμοί μεγάλοι.

(Αρτέμης)
Παραδοσιακός και επαναστάτης εν τω άμα,
Και καμία προπαγάνδα,
δεν αρκεί για να το σταματήσει,
στο 'χα πει, αλλά δεν είχες εννοησει,
ότι δεν είμαι ο Έλληνας που έχεις συνηθίσει!
Και διατηρώ ακόμα,
μέσα στην σηπεδώνα,
την ελληνική γραμμή
και το ελληνικό το χρώμα
όπως, πριν από έναν αιώνα,
ο Περικλής Γιαννόπουλος
τ' αντίθετο θα 'ταν αισχύνη, θα 'ταν όνειδος!
Το ξέρεις!
Δεν θα καταφέρεις, να με συνεφέρεις!
Ρομαντικός, όπως ο Μάρκος Ρενιέρης!
Δεν αλλάζω δρόμο
και αν κρατάς μικρόφωνο για την ΄κονόμα,
το κρατώ για τον Κωνσταντίνο Οικονόμο!
Δηλώνω:
δεν μ' εμπνέουν τηλεοπτικοί λαμπάδες
μα, πνευματικές λαμπάδες
όπως οι Κολλυβάδες!
Το χιπ χοπ με έχει στρατιώτη,
απ' την μέρα την πρώτη,
Όπως η αττική διάλεκτος είχε τον Μιστριώτη!
Και...

(Αρτέμης)
Άλφα-Έψιλον,
ήτοι Αρτέμης/Ευθύμης!
"Ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης"!
Εν έτει δυσχιλιοστώ και εβδόμω,
ήπιοι MCs παίρνουνε δρόμο!
Τα λέμε!

Αμόλα Καλούband - Μοτο-γιαγιά

Το τραγούδι αναφέρεται σε μια υπερ-γιαγιά! Υπαρκτή ή όχι, οι στίχοι είναι απίστευτοι, όπως και η μουσική. Δεν πρέπει να το χάσετε!

Αμόλα Καλούband - Μοτο-γιαγιά

Συστατικά:
  • Σκληρή ροκ:  85%
  • Λαϊκή: 15%

Τα ίδια ισχύουν και για το βίντεο κλιπ (Ναι, έχει και τέτοιο!!@!)
Rotting Christ - Συνέντευξη 7/3/2010
 Το απόλυτο Ελληνικό συγκρότημα Μαύρης μεταλλικής δίνει συνέντευξη στον Χρήστο Αρβανιτάκη
(Ευχαριστώ θερμά το rockap.gr)


-Σάκη δώσε μια περιγραφή του ΕΑΛΩ. Δηλαδή σε τι ύφος κινείται;
Μουσικά είναι ένας δίσκος ο οποίος θα έλεγα με δικαιώνει. Είναι ένας ψυχωμένος δίσκος δηλαδή με ψυχή που έχουμε δώσει σαν μπάντα. Είναι πιο heavy metal δίσκος, epic θα έλεγα και με πολλά στοιχεία ethnic τα οποία είναι κατά την γνώμη μου πολλά προσαρμοσμένα στην σκοτεινή μουσική μας. Αυτό είναι πάνω κάτω το ΕΑΛΩ. Είναι ένα κλασσικός δίσκος Rotting Christ ο οποίος κάνει αυτό που κάνουν πάντα οι Rotting Chist οι οποίοι σκοπό τους έχουν να πάνε ένα βήμα παραπάνω την μπάντα και να παρουσιάσουν κάτι καινούργιο στον κόσμο που τους αγαπάει φυσικά πάντα κρατώντας τις σκοτεινές ψυχές και τους χαρακτήρες τους.

-Η θεματολογία των στίχων σας πάνω σε τι αναφέρεται;

Αλληγορική όπως πάντα περίπου για τους Rotting Christ. Αυτή την φορά έχει να κάνει με τα συναισθήματα ενός πολεμιστή. Δηλαδή ξεκινώντας τον δίσκο ήθελα να βάλω τον ακροατή μέσα σ ένα πεδίο μάχης και να νιώσει τα συναισθήματα ενός πολεμιστή. Επάνω σ αυτή την ιδέα ξεκίνησε το concept όλου του δίσκου. Ήθελα να τον βάλω να νιώσει τον πόνο, τον φόβο, το δέος, την στενοχώρια. Η ζωή μας πιστεύω ότι είναι ένας πόλεμος.

-Δεν τον τοποθετείς κάπου χρονολογικά;
Όχι, χρονολογικά όχι. Φυσικά εσύ μπορείς να τον τοποθετήσεις όπου θέλεις και φυσικά παραπέμπει πολύ σε αρχαία Ελλάδα. Ας πούμε ο πολεμιστής με το κράνος. Ο δίσκος βγαίνει σε παγκόσμια κυκλοφορία και ο καθένας μπορεί να τον τοποθετήσει όπου θέλει. Μ αρέσει και θα ήθελα να το προσαρμόσω πιο πολύ στο ελληνικό στοιχείο. Φυσικά δεν έχει να κάνει με εθνικισμούς και τέτοια γιατί έχω ακούσει διάφορα τέτοια κουφά που λένε «παίζεις ελληνικά είσαι φασίστας» δηλαδή κάτι πράγματα τα οποία με τρελαίνουν. Προσπαθούν να κάνουν εξαγωγή πολιτισμού στο εξωτερικό όπως η ύπαρξη μιας μπάντας metal που ναι βάζει και ελληνικά στοιχεία βάζει κάτι διαφορετικό σε αυτό το παγκοσμιοποιημένο πράγμα που λέγεται metal. Άκουσε και μια άλλη κουλτούρα ίσως έχει να σου πει κάτι.
-Ναι σίγουρα ο καθένας δίνει την δική του ερμηνεία.
Μην ξεχνάς ότι το ρισκάρουμε κιόλας εντάξει? Διότι είναι ρίσκο το όλο σκηνικό. Μπορεί ο άλλος να σου λέει γιατί δεν παίζετε κάτι άλλο να το πιάσει ο κόσμος? Εγώ σαν καλλιτέχνης έχω κάποιες ανήσυχες πλευρές του εαυτού μου και ψάχνω τον εαυτό μου και εξωτερικά. Είμαι τυχερός και νιώθω χαρούμενος που ακόμα έχω να πω κάτι. Γιατί πραγματικά αν ξυπνήσω μια μέρα και συνειδητοποιήσω ότι δεν έχω να πω κάτι θα πέσω σε βαθιά κατάθλιψη.

-Είσαι ο βασικός συνθέτης της μπάντας εδώ και είκοσι χρόνια περίπου.  Έχεις σκεφτεί ότι «παίζω είκοσι χρόνια τώρα μήπως πρέπει να αράξω, μήπως δεν έχω άλλες ιδέες»? Τι γίνεται από κει και πέρα;
Το έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές. Όταν περνάς κάποια ηλικία σε πιάνουν τα υπαρξιακά λες τι κάνω εγώ εδώ γιατί εγώ δεν έχω π.χ. μιαν ασφάλεια γιατί δεν έχω μια καθημερινή δουλειά η απασχόληση γιατί δεν έχω ένα μηνιάτικο που λένε γιατί δεν έχω ένσημα. Πράγματα τα οποία εσύ μπορείς να έχεις καθημερινά αλλά δεν είναι και ότι τα εκτιμάς κιόλας. Για εμένα που μου λείπουν είναι μεγάλη υπόθεση. Δηλαδή είναι πράγματα για τα οποία έχω ρισκάρει πάρα πολύ στην ζωή μου και έχουν περάσει σκέψεις, δεν το κρύβω πως θα πρέπει και γω να ηρεμήσω. Αλλά δεν νομίζω να ζητήσω ποτέ κάτι τέτοιο από τη στιγμή που άντεξα μέχρι τώρα. Πιστεύω πως όσο υπάρχει υγεία θα συνεχίσω να παράγω και ας είναι οι συνθήκες δύσκολες όσο μεγαλώνουμε. Διότι όσο μεγαλώνουμε τόσο λιγότερο χρόνο έχουμε για τον εαυτό μας, τόσο πιο πολλές υποχρεώσεις έχουμε και να σκέφτεσαι καλλιτεχνικά και να είσαι σε ένα κόσμο διαφορετικό, είναι αρκετά θα έλεγα παραστατικό.

-Το όνομα του γκρουπ είναι λίγο extreme…
Είναι αρκετά extreme…

-Έχετε αντιμετωπίσει   προβλήματα με αυτό;
Ασφαλώς. Έχουν ακυρωθεί συναυλίες. Όχι μόνο Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, cd έχουν απαγορευτεί σε πολιτείες τη Αμερικής , έχουμε αντιμετωπιστεί από διάφορες θρησκευτικές οργανώσεις με απειλές, έχουμε και εμείς τον δρόμο μας. Αλλά είναι ένα όνομα που ξεκινήσαμε τέλη της δεκαετίας του ογδόντα ήμασταν χούλιγκαν τότε , ήμασταν εναντιωμένοι στα πάντα στην κοινωνία, στο κατεστημένο , και θέλαμε να το ταράξουμε. Σαν επαναστάτες χωρίς αιτία. Τώρα συνεχίζουμε με αυτό το όνομα διότι αυτό το όνομα μπορεί να μην αντικατοπτρίζει την μουσική μας ακριβώς αλλά τουλάχιστον αντιμετωπίζει την βασική μας ιδέα που είναι εναντίον του κατεστημένου .Διότι οι Rotting Christ είναι αυτοί που είναι , μπορεί να έχουν αλλάξει κάποια μουσικά δρώμενα αλλά πάνω κάτω είναι ίδιοι σαν άνθρωποι και το attitude τους προς την συντηρητική κοινωνία εναντίον κάθε θρησκείας είναι ακριβώς το ίδιο.

-Ποιες οι θρησκευτικές σου πεποιθήσεις;
Οι θρησκευτικές μου πεποιθήσεις είναι απλές. Είμαι εναντίον των θρησκειών. Δεν βρίσκω καμιά λογική για καμία θρησκεία ως δόγμα. Απλώς πιστεύω πως ο κάθε άνθρωπος πρέπει να πιστεύει στον εαυτό του, πιστεύω πως ο θεός είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Πρέπει να βασίζεται στις ιδέες του, στην δύναμη του και να προσπαθεί να βγάλει την ανασφάλεια που έχει μέσα του. Πιστεύω ότι κάποια πράγματα που δεν υπάρχουν και έχουν κατασκευαστεί για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό. Αυτά είναι πάνω κάτω τα θρησκευτικά μου πιστεύω. Είμαι άθεος και ελπίζω ότι στις δημοκρατικές και ελεύθερες κοινωνίες που ζούμε να μας αφήσουν να μπορούμε να παράγουμε το έργο που θέλουμε.

-Ας αναφερθούμε λίγο στα κομμάτια. Πως συνθέτεις και δημιουργείς ένα τραγούδι;
Κάθε κομμάτι ειδικά όσο μεγαλώνω μου παίρνει πολύ σκέψη. Παλιά συνήθως έπαιρνα την κιθάρα και περίμενα να μου έρθει η ιδέα παίζοντας δέκα ώρες. Τώρα έχω διαφοροποιήσει το όλο σκηνικό. Ψάχνομαι. Είναι μια ολόκληρη τελετουργία να βγάλεις ένα κομμάτι πλέον. Μιλάω με τον εαυτό μου, λέω τι θέλω, ψάχνομαι βαθιά και το σκέφτομαι. Σκέφτομαι όλα τα όργανα παράλληλα και επειδή έχω γνώση από όλα τα όργανα τα καταγραφώ πάνω στο computer σε ένα σκληρό δίσκο, μετά σιγά σιγά τα δίνω στα παιδιά και μετά γραφώ τους στίχους πάνω στην μουσική και καταλήγω σε κάποιο συγκεκριμένο κομμάτι.

-Συμμετέχουν τα αλλά παιδιά στην δημιουργία των κομματιών;
Στην δημιουργία όχι αλλά όταν είναι να παιχτούν φυσικά και συμμετέχουν, βάζουν καλές ιδέες κτλ. Η ιδέα είναι όλη δική μου από εμένα ξεκινάει, είμαι άνθρωπος γενικά μόνος, σχετικά δεν μπορώ να συνεργαστώ με πάρα πολλούς μουσικούς στο πεδίο της σκέψεως, γιατί οι Rotting Christ είναι μια πνευματική μπάντα θα έλεγα δεν είναι κάτι κλασσικό, δηλαδή παίζουμε jazz και ότι βγάλει ο καθένας. Είναι κάτι το οποίο έχει σκέψη από πριν.

-Εξωτερικές πιέσεις δέχεστε από δισκογραφικές εταιρείες, δηλαδή να σας προτρέπουν να αλλάξετε ήχο , να μαλακώσετε κτλ;
Υπήρχαν στο παρελθόν στην δεκαετία του 90 ειδικά που τα πράγματα είχαν πέσει πάρα πολύ, το metal δηλαδή, τώρα πλέον δεν το συζητώ καν είναι κάτι προσωπικό, είναι σαν να σου ζητώ εσένα και του καθενός να βάλει κάποια stop σε κάποια πράγματα που θέλει να εξωτερικεύσει. Τώρα πλέον στο συμβόλαιο δεν θέλω να μου ζαλίζει κανένας τα……..

-Παίζει ρόλο το κέρδος και η εμπορευματοποίηση στην δημιουργικότητα ενός καλλιτέχνη.
Ναι παίζει, αλλά πλέον είμαι χαρούμενος ότι δεν υπάρχει χρυσή συνταγή ώστε να γίνεις εμπορικός. Δηλαδή βλέπω κάτι μπάντες από το πουθενά να εκτοξεύονται και παίζουν κάποια κουφά, τρελά πράγματα. Δεν είναι όπως παλιά που έλεγαν παίξε έτσι για να γίνεις γνωστός. Τώρα πλέον όπως και να παίξεις και ανάλογα σε ποια μερίδα ανθρώπων θα πιάσεις. Οπότε πιστεύω ότι το καλύτερο πράγμα είναι να είσαι γνήσιος. Ο κόσμος αργά η γρήγορα το καταλαβαίνει. Το καταλαβαίνει μακροπρόθεσμα ότι είσαι γνήσιος και αληθινός και αυτό το πράγμα το αγαπάει.

-Είναι και άφθαρτο στο χρόνο αυτό το στοιχείο.
Είναι και άφθαρτο αλλά θέλει χρόνο όμως δεν είναι εφήμερη επιτυχία. Θέλουν να βγάλουν έναν δίσκο και να γίνουν γνωστοί να εξωτερικεύσουν το εγώ τους κάτι τέτοιο σήμερα πραγματικά σημαίνει ότι είσαι έτοιμος για μάχη. Είσαι έτοιμος και να θυσιαστείς, ακόμα δηλαδή να χάσεις πολλά πράγματα. Εγώ έχω θυσιάσει πάρα πολλά πράγματα στην ζωή μου. Πολλές φορές όπως σου είπα και πριν έχω και υπαρξιακά, λέω αξίζει τον κόπο τελικά?

-Ποια η εξέλιξη και η πρόοδος στην 20χρονη πορεία σας από την εποχή του Satanas Tedeum όπου ήσασταν πιτσιρικάδες έως τώρα;
Ναι έχουν αλλάξει πολύ τα πράγματα, πάνω απ όλα έχουμε γίνει πιο ώριμοι σαν άνθρωποι και καλλιτεχνικά, έχουμε γνωρίσει τον κόσμο ταξιδεύοντας, έχουμε δει δυο-τρία πραγματάκια τα οποία μας έχουν εξελίξει σαν ανθρώπους αλλά και μουσικά. Πιστεύω ότι παρά την πρώτη δεκαετία που είχαμε δυσκολίες στο θέμα αναγνώρισης δεν το κυνηγούσαμε και πάρα πολύ αλλά βλέπαμε ότι στην Ελλάδα μας είχαν στην καρπαζιά. Καταφέραμε και κάναμε κάτι στο εξωτερικό και μετά ο κόσμος στην Ελλάδα άρχισε να το θεωρεί λίγο τιμή του ότι οι Rotting Christ είναι μια ελληνική μπαντα που εδρεύει στην Ελλάδα και όχι μια ελληνική μπαντα που αποτελείται από Έλληνες του εξωτερικού.
Κάπως έτσι είναι τα πράγματα, οπότε πιστεύω ότι έχουμε εξελιχθεί σαν άνθρωποι, παίζουμε καλύτερα τα όργανα μας αλλά πάνω απ όλα έχουμε μείνει πιστοί και ρομαντικοί στις βασικές μας ιδέες που είναι το underground. Δηλαδή πιστεύω πως παρά το ότι η μουσική μας έχει γίνει ευρέως γνωστή, πιο γνωστή τουλάχιστον από το παρελθόν μένουμε underground σαν άνθρωποι.

-Τι σημαίνει για εσένα ζωντανή (live)-περιοδεία;
Σημαίνει γιόγκα…! (που λέει ο λόγος), αφοσίωση, να φτιάξω λίγο την φυσική μου κατάσταση γιατί δεν είμαι όπως παλιά. Μεγάλωσα πλέον, σαρανταρίζω και όπως καταλαβαίνεις το να κάνω περιοδεία καθημερινά με live και ταξίδια είναι μεγάλο μανίκι. Μιλάμε για πράγματα τα οποία αν δεν έχεις φυσική κατάσταση και καλή διατροφή δεν αντέχεις και μπορεί να σταματήσει η περιοδεία. Θυμάμαι μέχρι τα 25-28 δεν με ενδιέφερε τι έτρωγα, τι έπινα, τα πάντα…Μπορούσα να αντέξω σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Τώρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά, πρέπει να αφοσιωνεσαι στον σκοπό σου, να κάνεις μια ολόκληρη τελετουργία για να κάνεις μια περιοδεία και δεν είναι μια περιοδεία όπως νομίζουν μερικοί πιτσιρικάδες ότι: οκ οι Rotting Christ πάνε τώρα και τα σπάνε όλα κάθε μέρα. Κοιμόμαστε από νωρίς και έχουμε γίνει πολύ άνθρωποι της υγείας θα έλεγα για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε στις σύγχρονες δύσκολες υποχρεώσεις μιας περιοδείας. Διότι δεν είμαστε ούτε οι Metallica, ούτε οι Iron Maiden, ούτε οι AC/DC να κάνουμε περιοδεία με το ελικόπτερο μας και το αεροπλάνο μας. Είμαστε μια μπαντα που βγαίνουμε στον δρόμο και κάθε μέρα αναρωτιόμαστε αν θα φτάσουμε στο επόμενο μέρος.

-Είναι κάτι Σάκη που σε εκνευρίζει στην μουσική βιομηχανία;
Είναι τα συμβόλαια. Είναι αυτές οι σχέσεις που υπάρχουν μέσα σε συμβόλαια που δυστυχώς είναι αναπόφευκτες. Με εκνευρίζει πάρα πολύ αυτό διότι έχω εξαπατηθεί πάρα πολλές φορές στο παρελθόν γιατί έβαζα μπροστά την αγάπη μου για την μουσική και τίποτα άλλο. Πολλοί το εκμεταλλευτήκαν και οικονομικά. Για να σου δώσω να καταλάβεις από πωλήσεις δίσκων δεν έχω πάρει δραχμή τουλάχιστον είκοσι χρόνια.
Δηλαδή ελάχιστα πράγματα ούτε τα τσιγάρα μου δεν έχω πάρει. Ενώ οι δίσκοι έχουν πουλήσει. Αυτό οφείλεται σε κακά συμβόλαια. Αυτό είναι ένα πράγμα που με ενοχλεί. Η εξυπνάδα, η πονηρία μερικών ανθρώπων ότι θα εκμεταλλευτούν την αγάπη, το ρομαντισμό κάποιων καλλιτεχνών προς την μουσική.

-Εσύ Σάκη ζεις από την μουσική σήμερα;
Μπορώ να πω ότι ζω, αλλά κάνουμε και άλλες δουλειές όλα τα παιδιά. Τα τελευταία 4-5 χρόνια δεν κάνω άλλη δουλειά. Κλείνω συναυλίες , γράφω μουσική οπότε καταλαβαίνεις ότι είναι ένα full time job και έχει φυσικά τα πάνω του και τα κάτω του οικονομικά. Μπορώ να πω μετά δυσκολίας ότι ζω αλλά ζω στο όριο ώστε να πληρώνω τις υποχρεώσεις μου, ως εκεί. Διότι αν κανείς μια περιοδεία έχεις κάποιο κέρδος αλλά για ένα χρόνο έχεις ήξεις-αφίξεις και για να βγάλεις ένα δίσκο και να ηχογραφείς, μόνο δίνεις. Οπότε καταλαβαίνεις είναι λίγο δύσκολα τα πράγματα. Τα άλλα παιδιά που δεν συμμετέχουν στην σύνθεση έχουν κάποιες άλλες δουλειές.

-Πως βλέπεις την ελληνική metal σκηνή σήμερα;
Πιστεύω ότι ανεβαίνει και έχει μέλλον και το κατάλαβα τα τελευταία τρία τέσσερα χρόνια που βλέπω πάρα πολλές μπάντες να βγαίνουν στο εξωτερικό και να παρουσιάζουν την μουσική τους. Επιτέλους ξύπνησαν μετά από μια δεκαετία τουλάχιστον βαριού κώματος γιατί πραγματικά κανένας δεν κουνιόταν στην ελληνική σκηνή. Βλέπω ότι τα τελευταία χρόνια αρχίζουν μπάντες και βγαίνουν στο εξωτερικό, μπαίνουν σε περιοδείες, μπαίνουν σε πακέτα, μπαίνουν σε φεστιβάλ μικρά και μεγάλα και αυτό σημαίνει ότι κάτι γίνεται στην ελληνική σκηνή, ότι ξύπνησε επιτέλους ο κόσμος και πιστεύουν ότι για να κάνεις κάτι πρέπει να παλέψεις. Όχι αυτός ο ωχαδερφισμός του νεοέλληνα ότι περιμένω να βγάλω τον δίσκο, ωραίος είμαι, γαμώ τους κιθαρίστες, έπαιξα το σόλο του Malmsteen άρα σημαίνει ότι θα βγω στην καφετερία και θα γίνω γνωστός. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Δεν χαρίζει κανένας στην εποχή μας. Όλα κατακτώνται με πολύ κόπο και ιδρώτα και πιστεύω ότι αυτό έχει περάσει στην νέα γενιά, οπότε θέλω να είμαι θετικός για το μέλλον και να νιώθω έτσι θετικά.

-Πως προέκυψε η συνεργασία με την Diamanda Gallas;
Μόλις άκουσα το κομμάτι το συγκεκριμένο πριν κάποια χρόνια που είχε κυκλοφορήσει, κάπου υπήρχε βαθιά στο υποσυνείδητο μου να το κάνω διασκευή. Μόλις ήρθε η σύνθεση του νέου δίσκου είπα στο εαυτό μου, ωραία έφτασε η ώρα τώρα. Φτιάχνω την μουσική πάνω στο κομμάτι και ψάχνω κάποια τραγουδίστρια. Φυσικά ήταν κάπως ιεροσυλία, γιατί λέω τι τραγουδίστρια θα μπορούσε να κάνει διασκευή στην Diamanda Gallas? Πήρα την μεγάλη απόφαση και λέω, ok θα το προτείνω στην ίδια. Μου απαντάει λοιπόν με ευχαρίστηση ότι «ναι με ενδιαφέρει πάρα πολύ η συνεργασία αυτή, ξέρω την μπάντα σου, είστε Έλληνες πάνω απ’ όλα και το συγκεκριμένο κομμάτι σημαίνει για εμένα πάρα πολλά. Ο πατέρας μου ήταν μικρασιάτης και υπάρχουν πράγματα που με συνδέουν με το κομμάτι». Καταλαβαίνεις ότι είναι ο κλασσικός Έλληνας του εξωτερικού που πιστεύει πως η Ελλάδα είναι παράδεισος. Πραγματικά αυτοί αγαπάνε την Ελλάδα εμείς δεν την αγαπάμε. Άλλα πράγματα αυτά. Συνεχίζει η συνεργασία και είμαι παρά πολύ χαρούμενος που αυτή τη συνεργασία η Diamanda Gallas την είδε πολύ θετική και της άρεσε πάρα πολύ το αποτέλεσμα.

-Έχει μεγάλη επιτυχία το κομμάτι.
Είναι το κομμάτι το συγκεκριμένο έτσι. Μόλις το είχα ακούσει την πρώτη φορά μου είχε σηκωθεί η τρίχα. Είπα ότι πραγματικά είναι κάτι το διαφορετικό γιατί χρόνια έχει να μου σηκωθεί η τρίχα με κομμάτι. Φυσικά αυτό το καταλαβαίνουν μόνο οι Έλληνες. Στο εξωτερικό ακούν αυτό το κομμάτι από Diamanda Gallas αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει γενοκτονία. Εμείς το έχουμε ζήσει στο πετσί μας σαν λαός και καταλαβαίνουμε. Φυσικά είναι ένα ιστορικό γεγονός .

-Θα το παίζατε αυτό στην Κωνσταντινούπολη;
Κοίταξε να δεις τι γίνεται. Με τους Τούρκους έχουμε πολύ καλές σχέσεις, μας έχουν δεχθεί πάρα πολλές φορές στην χώρα τους και περνάμε καλά. Δεν νομίζω να το παίζαμε αυτό στην Κωνσταντινούπολη και να σου πω γιατί.
Δεν το γνωρίζουν τι σημαίνει Μικρασιατική καταστροφή. Παράξενο αυτό που σου λέω αλλά έχω κάνει συζήτηση με πολλούς Τούρκους, δεν γνωρίζουν ότι υπήρχε η μικρασιατική καταστροφή. Θεωρούν όπως και εμείς αντίθετα ότι κάποια πράγματα έχουν κρυφτεί καλά μέσα από την παιδεία τους. Θεώρησαν ότι έδιωξαν τους Έλληνες τους κατακτητές. Αυτό μόνο. Δεν θεώρησαν ότι έκαναν μεγάλη γενοκτονία. Τέλος πάντων δεν θα ήθελα να εμπλακώ πολιτικά στο συγκεκριμένο θέμα, θα ήθελα μόνο να αφήσω την καλλιτεχνική πλευρά του θέματος.

-Και πάμε στην τελευταία ερώτηση. Η ΑΕΚαρα πότε θα πάρει πρωτάθλημα;
Η ΑΕΚαρα χαχα!! Εγώ μεγάλωσα την εποχή Μπάγιεβιτς και τρία τέσσερα χρόνια δεν είχα χάσει ούτε ένα αγώνα μέσα έξω. Ήταν τότε στις χρυσές εποχές της ΑΕΚ. Θυμάμαι την σκεπαστή, την έχω ζήσει μεγάλες εποχές και θλίβομαι πραγματικά που η αγαπημένη μου ομάδα δεν μπορεί να πρωταγωνιστεί. Και αυτό είναι λογικό γιατί κάποιοι έφαγαν τα λεφτά, όπως κάποιοι άλλοι έφαγαν τα λεφτά της χώρας μας. Ζούμε σε εποχές δύσκολες και πιστεύω και αν μπουν όλα σε μια τάξη σιγά σιγά θα επανέλθει και η ΑΕΚ αλλά και ο ελληνισμός εκεί που πρέπει. Θέλουμε να αλλάξουμε νοοτροπία και στην ΑΕΚ και στην Ελλάδα για να δούμε καλύτερες μέρες.

-Σάκη κλείνοντας θα θέλαμε να μας πεις την γνώμη σου για την σελίδα μας.
Πραγματικά με τιμά το γεγονός που θέλατε να φιλοξενήσετε την μπάντα μας στην σελίδα σας. Μ αρέσει κάθε καλλιτεχνική άποψη στην περιφέρεια διότι η Ελλάδα είναι Ελλάδα δεν είναι Αθήνα.
Θα ήθελα να ευχηθώ σε εσάς καλή συνέχεια και να συνεχίσετε να παράγετε γιατί είναι καλό και για τον εαυτό σας. Πραγματικά χαίρομαι για την συνέντευξη που κάναμε.

www.rotting-christ.com
www.myspace.com/rottingchristabyss
Audioslave - Show me How to Live
Post-grugne

Audioslave - Show me How to Live

Πραγματικά εξαιρετικό κομμάτι, το οποίο ένα χρόνο μετά από την κυκλοφορία του παρθενικού τους δίσκου "Audioslave" (2002), ήρθε σαν από μηχανής θεός να ανεβάσει κάπως το μετριότατο επίπεδό του και να μας αφήσει μερικές "γλυκές" εντυπώσεις, χάριν στον ταχύ και "δυνατό" ρυθμό του. Ο Chris Cornell, γι'άλλη μια φορά, μας ενθουσιάζει με τις φωνητικές του διακυμάνσεις των τεσσάρων οκτάβων, ωστόσο το τέλος του τραγουδιού είναι κάπως άδοξο και μη αναμενόμενο (Μα πώς το κάνει δηλαδή;!) :P

Συστατικά:
  • Σκληρή ροκ: 80%
  • Βαριά μεταλλική: 20%

Στίχοι:
In with the early dawn
Moving right along
I couldn�t buy an eye of sleep
And in the aching night
Under satellite
I was not recieved
With the stolen parts
A telephone in my heart
Someone get me a priest
To put my mind to bed
This ringing in my head
Is this a cure is or is this a disease

Hey hey I said
Near as I can figure
You gave me life now
Show me how to live
Hey hey I said
Near as I can figure
You gave me life now
Show me how to live

In the afterbirth
On the quiet earth
Let this things remind me
You thought you made amend
You better think again
Before my row defines you

Hey hey I said
Near as I an figure
You gave me life now show me how to live
Hey hey I said
Near as I can figure
You gave me life now
Show me how to live

And in your waiting hands
I will land
And roll out of my skin
And in your final hours I will stand
Ready to begin
Ready to begin
Ready to begin
Ready to begin

Hey hey I said
Near as I can figure
You gave me life now
Show me how to live
Hey hey I said
Near as I can figure
You gave me life now
Show me how to live
Show me how to live
Show me how to live
Show me how to live
Show me how to live

Παρακολουθήστε το βίντεο κλιπ, το οποίο σε συνδυασμό με την μουσική, μας γυρίζει αρκετές δεκαετίες πίσω, κάπου στο 70:

Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!