*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Blind Guardian - At the Edge of Time
Power metal


Ανανέωση (20/5/2010): Το εξώφυλλο και τα τραγούδια ανακοινώθηκαν επίσημα!

-----------------------------------------------

Αυτός θα είναι ο τίτλος του νέου δίσκου του Γερμανικού συγκροτήματος Blind Guardian, ο οποίος αναμένεται να κυκλοφορήσει φέτος, αργά το καλοκαίρι (ελπίζουμε)!

Θα προηγηθεί ένα μονό, το "A Voice in the Dark", στις 25 Ιουνίου, με τα παρακάτω κομμάτια:
  1. A Voice In The Dark (5:45)
  2. You're The Voice (4:43)
  3. War Of The Thrones (5:20)


 Σε πρόφατη δήλωσή του, ο Hansi Kόrsch είπε:
Θα είναι ο πιο πομπώδης και επικός δίσκος που έχουμε κυκλοφορήσει μέχρι τώρα. Αν θα υπάρχουν 8 ή 9 τραγούδια στο λεύκωμα δε γνωρίζω, αυτήν τη στιγμή. Αλλά συγκρίνοντας τα κομμάτια, το καθένα έχει μια διαφορετική προσέγγιση και αλληλοσυμπληρώνονται.

Δείγμα τριάντα δευτερολέπτων:

Blind Guardian - A Voice in the Dark

Υπόσχεται πολλά. Μάλλον ο τραγουδιστής εννοούσε "κλασσική προσέγγιση"...

Ανακοινωθέντες τίτλοι δίσκου:
  • Valkyries
  • Sacred
  • Cry For Tanelorn (Into The Void)
  • A Voice In The Dark
  • Wheel Of Time
  • Curse My Name
  • Control The Divine
  • War Of The Thrones
  • Ride Into Obsession
  • The Road Of No Release (Pale Reign Of Misery)



    Κριτική: Avantasia - The Wicked Symphony - Angel of Babylon
    Power metal

    Γενική αξιολόγηση: 80%

    Γενικά
    Ένας ολόκληρος μήνας πέρασε από την κυκλοφορία των δύο τελευταίων δίσκων των Avantasia, όμως εγώ τους άκουσα για πρώτη φορά πολύ πρόσφατα. Η πρώτη σας αντίδραση φαντάζομαι πως θα είναι: "Δύο δίσκοι;!;" Ναι! Βγήκαν παράλληλα, στις 3 Απριλίου! Είναι αλληλένδετοι και αποτελούν την συνέχεια του "Scarecrow" (βασικά, ολοκληρώνουν την τριλογία), ωστόσο διατίθενται και ξεχωριστά. Μεγάλες κριτικές για μεγάλους δίσκους!

    Πραγματικά μεγάλη κυκλοφορία
    Καταρχάς, ίσως να πρόκειται για την πιο πλούσια κυκλοφορία του έτους... Η νοηματική σύνδεση μεταξύ των τριών δίσκων καθιστά την ακρόασή τους ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Συναντάται ένα γιγάντιο φάσμα μουσικών ειδών: σκληρή ροκ, βαριά μεταλλική, μεταλλική της δύναμης, συμφωνική μεταλλική κ.α. Εξίσου πολλοί ήταν και οι "επισκέπτες" οι οποίοι άφησαν το στίγμα τους. Μεταξύ άλλων, οι τυμπανιστές Eric Singer, Alex Holzwarth και Felix Bohnke, ο πληκτροπαίκτης Jens Johansson of Stratovarius, και οι τραγουδιστές Michael Kiske (Helloween, Place Vendome), Bob Catley (Magnum), Jørn Lande (Masterplan, Ark, Millennium, The Snakes), Tim "Ripper" Owens (Judas Priest, Iced Earth, Yngwie Malmsteem), Klaus Meine (Scorpions), Russell Allen (Symphony X), Andre Matos (Angra, Shaaman, Viper) και Jon Oliva! Απίστευτο; Κι όμως! Ακόμη και σε εικοσιδύο κομμάτια, είναι δύσκολο να τους στριμώξεις όλους αυτούς! Σας πληροφορώ, ακόμα, ότι όλα τα τραγούδια διαρκούν πάνω από τέσσερα λεπτά, με μόνη εξαίρεση το "States of Master" (3:59) :P Μιλάμε για δύο ολόκληρες ώρες, συνολικά!

    Λίγα λόγια για τα κομμάτια
    Η φαντασία (ή αλλιώς, αβαντασία :P) κι η απέραντη συλλογή από αρμονίες δημιουργεί ένα κλίμα επικότητος, το οποίο δεν σβήνει σε κανένα σημείο. Τα τρία χρόνια δουλειάς απέδωσαν... Σημειώστε ότι οι ηχογραφήσεις είχαν ξεκινήσει πριν καν κυκλοφορήσει ο δίσκος "Scarecrow" (2008)! Οι εισαγωγές γίνονται με δεκάλεπτα κομμάτια! Στο "The Wicked Symphony" μάλιστα, εκτυλίσσεται ολόκληρη μάχη, μεταξύ τριών τραγουδιστών. Αρκετά έχουν να επιδείξουν αξιόλογη μεταλλική όπερα (μη φανταστείτε καμιά Φιλαρμονική της Βιέννης, αλλά δεν μου άφησαν παράπονο), ενώ υπάρχει αυξημένη ποσότητα σκληρής ροκ. Το "Symphony of Life" ίσως να είναι αυτό που μου τράβηξε περισσότερο την προσοχή, το μόνο με γυναικεία φωνητικά. Οι στίχοι, παρόλη τη μεγάλη διάρκεια, είναι βελτιωμένοι από προηγούμενες κυκλοφορίες, τόσο των Avantasia, όσο και των Edguy (το συγκρότημα του Tobias Sammett).

    Θυμάστε άλλα παρόμοια συγκροτήματα;
    Οι φίλοι της power metal γνωρίζουν πολύ καλά τι τύχη είχαν συγκροτήματα τύπου Blind Guardian. Πράγματι, κι εγώ το αγαπούσα και αναπολώ μνήμες από το κορυφαίο "Nightfall in Middle-Earth". Πλέον, λίγα απομένουν (όπως Firewind) τα οποία διατηρούν τις "δυναμικές" ρίζες τους. Θα ήταν άδικο για τους Avantasia να πω πως δεν ανήκουν σε αυτά, όμως χρειάζεται παραπάνω προσπάθεια. Ο δίσκος διαθέτει σχεδόν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που απαιτεί ο τίτλος ενός συγκροτήματος μεταλλικής της δύναμης, όμως το καράβι που λέγεται "The Wicked Symphony και Angel of Babylon" μπάζει νερά.
    Το θέμα της μονοτονίας με έχει απασχολήσει επανειλημμένα. Οι Avantasia δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να θεωρηθούν βαρετοί. Ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις άπειρες συμμετοχές καλλιτεχνών, κάθε τραγούδι έχει και κάτι το διαφορετικό να παρουσιάσει. Ποιο είναι το πρόβλημα λοιπόν; Να, θα ήθελα πολύ να δω κάτι πρωτότυπο στη μουσική, πέραν από τα γνωστά όρια.

    Και μερικά ακόμα αρνητικά...
    Εκτός αυτού, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και ελλείψεις. Οι κιθαριστικές μελωδίες είναι περιορισμένες (τα "Alone I Remember" και "Black Wings" είναι ένα από τα λίγα που θα σας αποτυπωθούν αμέσως στο μυαλό, με φοβερές εισαγωγές). Με τέτοια ποικιλία τραγουδιστών, είναι δύσκολο βέβαια να δώσεις έμφαση στο μουσικό μέρος, όμως ένα ποιοτικό συγκρότημα δεν θα πρέπει να στηρίζεται μόνο σε "guest" εμφανίσεις για να βγάζει τραγούδια υψηλού επιπέδου...
    Επιπλέον, απουσιάζει ο γρήγορος ρυθμός που απαιτεί αυτό το μουσικό είδος. Τα ταχύρυθμα κομμάτια έχουν αντικατασταθεί κυρίως από πιο αργά, τα οποία κλίνουν μάλλον προς μπαλάντα. Άλλα, πάλι, έχουν έντονα ποπ στοιχεία (ιδιαίτερα στον "Angel of Babylon")!

    Συμπέρασμα
    Αν κάποιος "κλέψει" τα παραπάνω, σίγουρα θα απολαύσει απίστευτα τους δίσκους. Η κριτική έγινε και για τους δύο, κι έτσι σας συστήνω να τους ακούσετε εξάλλου (θα μπορούσα να πω ότι λειτουργούν συμπληρωματικά)... Γι'αυτό, είναι προτιμώτερο να προμηθευτείτε τη διπλή συσκευασία. Ένα γεγονός είναι σίγουρο: Οι Avantasia δεν το έκαναν για τα λεφτά. Νομίζω πως η δεύτερη παράγραφος ήταν πλήρως κατατοπιστική για το υλικό που θα ακούσετε.


    The Wicked Symphony: 80%


    Ελαφρώς καλύτερο από το "Angel of Babylon", με ανώτερα κομμάτια τα:
    • The Wicked Symphony (Εννοείται... Και τα 600 δευτερόλεπτα ξεχυλίζουν από έμπνευση)
    • Crestfallen (Από τα αγαπημένα μου. Εξαιρετική μουσική, λυρική επωδός και εναλασσόμενος ρυθμός που ταράζει! Bon Jovi και Dream Theater μαζί, με άλλα λόγια!)
    • Scales of Justice

    Τραγούδια δίσκου:
    01. The Wicked Symphony
    02. Wastelands
    03. Scales Of Justice
    04. Dying For An Angel
    05. Blizzard On A Broken Mirror
    06. Runaway Train
    07. Crestfallen
    08. Forever Is A Long Time
    09. Black Wings
    10. States Of Matter
    11. The Edge



    Angel of Babylon: 70%

    Αν και έλαβε χαμηλότερη βαθμολογία (κι αυτή με το ζόρι :S), περιέχει ορισμένα εξίσου ωραία κομμάτια που θα σας ενθουσιάσουν. Πάρτε μια γεύση:
    • Symphony of Life (Όπως εξήγησα, είναι απλά επικό. Σκέτος δυναμίτης...)
    • Alone I Remember (Κυρίως για τη μουσική αξίζει να το ακούσετε)
    • Death is Just a Feeling
    • Stargazers (Επίσης δεκάλεπτο)

    Τραγούδια δίσκου:
    01. Stargazers
    02. Angel Of Babylon
    03. Your Love Is Evil
    04. Death Is Just A Feeling
    05. Rat Race
    06. Down In The Dark
    07. Blowing Out The Flame
    08. Symphony Of Life
    09. Alone I Remember
    10. Promised Land (Part 2)
    11. Journey To Arcadia

    Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


    Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
    Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!