*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Ο Ozzy Osbourne θα επανεκδόσει τους δύο πρώτους δίσκους του!
Ο Ozzy, με αφορμή την τριακοστή του επέτειο, ετοιμάζει επανέκδοση των δύο πρώτων του σόλο δίσκων, "Blizzard of Ozzy" (1980) και "Diary Of A Madman" (1981), για το τέλος του χρόνου. Η νέα έκδοση, αντίθετα με αυτήν του 2002, θα περιλαμβάνει τις συμμετοχές του μπασσίστα Bob Daisley και του ντράμμερ Lee Kerslake, οι οποίες είχαν αφαιρεθεί πριν οκτώ χρόνια, εξαιτίας ενός επισοδείου μεταξύ των τριών μουσικών.
Ακούστε τον νέο δίσκο των Heaven Shall Burn
Το γερμανικό συγκρότημα έκανε διαθέσιμα προς ροή όλα τα κομμάτια (!) του έκτου του δίσκου "Invictus (Iconoclast III)", ο οποίος θα κυκλοφορήσει στις 21 του μήνα (στην Γερμανία)!

Ακούστε εδώ το τελευταίο μέρος της τριλογία Iconoclast (όσο προλαβαίνετε)!

Τραγούδια δίσκου:
  1. Intro
  2. The Omen
  3. Combat
  4. I Was I Am I Shall Be
  5. Buried In Forgotten Grounds
  6. Sevastopol
  7. The Lie You Bleed For
  8. Return To Sanity
  9. Against Bridge Burners
  10. Of Forsaken Poets
  11. Nowhere
  12. Given In Death
  13. Outro
Anorimofest - Αθήνα και Θεσσαλονίκη


Οι 100 και 50 πρώτοι (αντίστοιχα) κερδίζουν δωρεάν συλλεκτικό δίσκο Anorimoi. Αλήθεια!
Έφυγε από τη ζωή ο Ronnie James Dio

Έχασε την μάχη με τον καρκίνο τελικά ο Ronnie James Dio, σε ηλικία 67 ετών, στο Λος Άντζελες. Θρύλος της βαριάς μεταλλικής, είχε παίξει με τους Black Sabbath, Rainbow, Heaven & Hell και το δικό του συγκρότημα, τους Dio.

Η ανακοίνωση έγινε χθες, από την σύζυγό του και τον μάνατζέρ του.

Κριτική: HammerFall - No Sacrifice, No Victory
Heavy metal/Power metal

Αξιολόγηση: 90%

Γενικά
Κυκλοφόρησε στις 20 Φεβρουαρίου του περασμένου χρόνου (2009). Δεδομένης της αντικατάστασης δύο μελών των HammerFall, του πρώην μπασσίστα Magnus Rosén και του πρώην κιθαρίστα Stefan Elmgren, ο οποίος αποχώρησε οικειοθελώς για να γίνει αεροπόρος, τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα. Παρά τις αλλαγές στην σύνθεσή του ωστόσο, το συγκρότημα αποδεικνύει ότι ακόμα παράγει τη μουσική για την οποίαν το αγαπήσαμε. Δικαιώνει τους πιστούς, ενώ δίνει μια δεύτερη ευκαιρεία στους πιο "δύσκολους" ακροατές να το εκτιμήσουν.

Η ενορχήστρωση
Η μουσική είναι μάλλον το πιο δυνατόν κομμάτι του δίσκου. Κάθε τραγούδι είναι ντυμένο με αυτοκρατορικές κιθαριστικές μελωδίες, ενώ οι εκπληκτικές εισαγωγές και τα αριστοτεχνικά σόλο είναι συχνά. Και κάπου στα μέσα, έρχεται το αποκλειστικά οργανικό "Something For The Ages" να ολοκληρώσει το ρεσιτάλ επίδειξης ταλέντου των νεοπροσληφθέντων μουσικών (Fredrik Larsson και Pontus Norgren), οι οποίοι διαμορφώνουν την τελική, ροκ χροιά του ήχου.

Ωραία τραγούδια
Αρκετά είναι τα τραγούδια τα οποία ξεχωρίζουν χάρη στη χορωδία (βλ. Punish and Enslave), η οποία, σαν από μηχανής θεός, προσδίδει αρμονικότητα και δυναμισμό σε συνθέσεις που ειδάλλως θα ήταν μονότονες. Η μπαλάντα "Between Two Worlds", ανοίγοντας με αρμόνιο που ακούγεται σαν εκκλησιαστικό όργανο, δημιουργεί τις συνθήκες για μια αργή, σκοτεινή και συναισθηματική συνέχεια. Προσωπικά, με κάνει να βαριέμαι λίγο, όπως και κάθε λογής μπαλάντα (Ουπς)... Τα ταχύρυθμo-μελωδικά κομμάτια δεν είναι πολλά, όμως το ομότιτλο του δίσκου και το "Life is Now" αναπληρώνουν το κενό. Αξίζει να αναφερθεί ότι είναι από τις λίγες φορές που αισθάνομαι ότι σ'έναν δίσκο δεν υπάρχει περιττό βάρος. Ελάχιστα τραγούδια, αν όχι κανένα, περνάν απαρατήρητα!


Οι κλασσικοί HammerFall.
Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται, εκτός από επική (αυτονόητο), είναι ιδιαίτερα πολεμική. Κλασσικά, γίνονται αναφορές στην μάχη, την νίκη, την γενναιότητα, την δόξα κλπ. Ο θεματικός άξονας γύρω από τον οποίον περιστρέφεται είναι ο γνωστός, με κάπως συνηθισμένους στίχους.

Σοβαρά τώρα, πάρχει κανένας εκεί έξω που να μην έχει γευτεί τους HammerFall;; Με τίποτα. Το συγκρότημα αυτό είναι από τα πλέον σπουδαία στο χώρο της μεταλλικής μουσικής. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι δημιούργησαν το δικό τους είδος. Ονομάστε το Hammer metal, HammerFall metal ή μεταλλική του σφυριού! Η ουσία είναι πως, ακόμη και δώδεκα χρόνια μετά, καταφέρνουν να συντηρούν τα θεμελιώδη συστατικά τους, τα αρχέγονα χρώματά τους, κυκλοφορώντας τραγούδια με τις ρίζες τους βαθιά στο παρελθόν (1997 για να είμαι ακριβής). Διαυγής power metal, τόσο "καθαρή" όσο ο κρύσταλλος. Δε λείπουν όμως και μακρύτερες αναδρομές! Η επανεκτέλεση του "My Sharona" των The Knack (1979) αποτελεί έκπληξη, με έντονο ποπ άρωμα (Δεν κολλάει βρε παιδί μου). Φυσικά, όπως κάθε καλός καλλιτέχνης, έχουν κάνει ένα βήμα σε καινούρια εδάφη, μη φαντάζεστε τίποτα σπουδαίο όμως.

Δυστυχώς...
Αν αναζητάτε κάποια ανακαίνιση, θα απογοητευτείτε. Κακά τα ψέμματα, βαδίζουν εκεί που φοβόμασταν όλα αυτά τα χρόνια. Συν τοις άλλοις, όλα τα κομμάτια είναι σχετικά χαμηλών τόνων, μεσαίου ρυθμού και σε κάποιο σημείο θα αισθανθείς πως επαναλαμβάνονται. Γι'άλλη μια φορά, οι HammerFall δεν έχουν κάτι συγκλονιστικά πρωτότυπο να παρουσιάσουν στους σφυροθαυμαστές τους.

Συμπέρασμα
Βέβαια, γιατί να επιδιορθώσεις κάτι από τη στιγμή που δεν χάλασε; Δεν έχουν σκουριάσει ακόμα! Βασικά, εμένα με άφησε απίστευτα ικανοποιημένο ο τελευταίος δίσκος. Ειδικά αν τον συγκρίνω με τους δύο προηγούμενους, η βελτίωση είναι αισθητή. Έχει μεγάλη ποικιλία και ποιοτικά τραγούδια. Θα μπορούσε να είχε λάβει και +90%...


Ξεχωρίζουν:
  • Any Means Necessary ("Στιβαρός" ρυθμός που συνεπαίρνει. Αξίζει να το ακούσετε περισσότερο από κάθε άλλο!)
  • No Victory, No Sacrifice (Εντυπωσιακός, γρήγορος και μελωδικός ρυθμός.)
  • Punish and Enslave (Επίσης από τα καλύτερα, με "κολλητική επωδό"!)
  • Bring the Hammer Down



    Τραγούδια δίσκου:
    1. Any Means Necessary
    2. Life Is Now
    3. Punish and Enslave
    4. Legion
    5. Between Two Worlds
    6. Hallowed Be My Name
    7. Something for the Ages
    8. No Sacrifice, No Victory
    9. Bring the Hammer Down
    10. One of a Kind
    11. My Sharona

    Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


    Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
    Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!