*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

Κριτήρια αξιολογήσεως
Προσοχή: Η ανάρτηση αυτή δεν σχετίζεται άμεσα με μουσική. Αν αισθάνεστε ότι μπορεί να χάσετε 40-60 δευτερόλεπτα από την ζωή σας, μην συνεχίσετε!

Πάντοτε ήθελα να αφιερώσω μια παράγραφο στα κριτήριά μου και στον τρόπο κατά τον οποίον αξιολογώ τους δίσκους τους οποίους σχολιάζω ανά χρονικά διαστήματα. Οι δισκοκριτικές είναι το χαρακτηριστικό του ιστολογίου το οποίο μου προσφέρει την μεγαλύτερη ψυχική ευχαρίστηση και για το οποίο είμαι υπερήφανος, αφού συντάσσονται αποκλειστικά από εμένα και μπορώ να εκφράσω την γνώμη μου ελεύθερα. Σε καμία περίπτωση δεν θα βρείτε κριτική δίσκου συγκροτήματος το οποίο δεν συμπαθώ. Πάντα, μα πάντα, οι δισκοκριτικές έχουν να κάνουν με την μουσική η οποία μου αρέσει κι έχω προσδοκίες από αυτήν. Τα πιο κοινά παραδείγματα είναι συγκροτήματα τα οποία έχουν κυκλοφορίες οι οποίες μου άρεσαν ή κάποιος δίσκος ο οποίος αναμένεται από το μεταλλικό κοινό επικός. Οπότε, αν δείτε χαμηλή βαθμολογία σε κάποιο λεύκωμα, θα είναι γιατί με απογοήτευσε, όχι απλά επειδή μου ήρθε να κακολογήσω κάτι το οποίο δεν πάω εξαιτίας της φύσης του, όπως για παράδειγμα η τζαζ :P Δεν είναι κακό να ενημερώνονται οι περιηγητές του διαδικτύου για μουσικές "αποτυχίες", όμως δεν θα ήθελα να επηρεάσω κάποιον και να τον απομακρύνω από κάποιο μουσικό είδος το οποίο θα μπορούσε να τον ενδιαφέρει. Γούστα είναι αυτά... Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, οι πιθανότητες να δείτε δίσκο με αξιολόγηση κάτω του 60% είναι ελάχιστες. Δεν είμαι χαλαρός όταν γράφω. Ίσα ίσα, καταβάλω το μέγιστο δυνατό για να είμαι αντικειμενικός, έως αυστηρός. Όμως, όσες φορές κι αν προσπαθήσω να κατανοήσω την λογική όσων γράφουν κριτικές απόλυτα απαξιωτικές, δεν μπορώ. Εκτός αυτών, είναι και ανούσιο, για τους ευνόητους λόγους (τους οποίους βασικά ανέφερα προηγουμένως). Παρ'όλ'αυτά, όταν διαβάζετε τα άρθρα μου, να χρησιμοποιείται πάντοτε τα αυτιά και την κρίση σας, εγώ λειτουργώ μονάχα ως (δωρεάν) σύμβουλος. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας :)

Σημείωση: Η παράγραφος αυτή, καθώς και άλλα κείμενα σχετικά με το ιστολόγιο κι εμένα, μπορούν να βρεθούν στην ενότητα "Σχετικά".
Κριτική: Soilwork - The Panic Broadcast
Melodic death/Alternative metal

Αξιολόγηση: 85%

-Μήπως έχετε Soil;
-Soil; Δεν τους έχω ξανακούσει. Μήπως εννοείς Soilwork;

Αυτή ήταν η απάντηση του υπαλλήλου ενός μικρού δισκάδικου, στο οποίο είχα πάει να κάνω πάλι την καλή μου πράξη, αγοράζοντας τον "Picture Perfect". Ευτυχώς που δεν τον είχαν, διότι θα έκλαιγα τα λεφτά μου. Κακώς που, ως φίλος της μέταλ, δεν έχει ακουστά τους Soil, όμως ακόμη χειρότερα για μένα, που δεν είχα γνωρίσει τους Soilwork! Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή μαζί τους! Παρ'όλ'αυτά, όχι, δεν έγινε ξαφνικά το θαύμα! Ποτέ μου δεν αγάπησα τους Soilwork, ώσπου η κυκλοφορία αυτή έφτασε στα ώτα μου και με φώτισε για τις ικανότητες του συγκροτήματος! Μακάρι να μπορούσα να διηγηθώ περισσότερο, όμως έχω να σχολιάσω κι έναν δίσκο (για εξιστόρηση, ανατρέξτε στην δισκοκριτική του "Life Starts Now", των Three Days Grace) :P

Περιμένετε! Έχει κι άλλον πρόλογο
Soilwork λοιπόν... Σουηδικό συγκρότημα, άρα το μυαλό μας ταξιδεύει κατευθείαν σε μεταλλουργία... Τυχαία η αναφορά στους Soil, όμως πέραν από την πλάκα, εκτός του ότι και τα δύο συγκροτήματα έχουν αλλάξει δραματικά τον χαρακτήρα τους τα τελευταία χρόνια, οι παλιοί Soil μπορούν να συγκριθούν με τους σημερινούς Soilwork. Death metal μου λένε... Πού την είδατε (ακούσατε για την ακρίβεια) ρε παίδες; Εγώ, το μόνο που παρατηρώ, είναι ένα συγκρότημα εναλλακτικής μεταλλικής μουσικής. Πληροφοριακά πάντως, ποτέ δεν υπήρξα θαυμαστής ακραίων μέταλ ειδών, οπότε αυτό λειτουργεί σίγουρα θετικά για τον δίσκο. Συγκεκριμένα, κυκλοφόρησε στις 2 Ιουλίου, πριν δυο μέρες δηλαδή. Και τώρα, νομίζω πως ήρθε η στιγμή να αρχίσω τους σχολιασμούς...

Εναλλακτικότης
Καταρχήν, ο "The Panic Broadcast" είναι σαν μια τέλεια και πλούσια συνταγή. Ένα πλήθος μουσικών ειδών έχει αναμειχθεί με σύνεση, στις ιδανικές ποσότητες. Και τότε, αναλαμβάνουν οι εξαίρετοι μουσικοί να διεκπεραιώσουν το έργο της επεκτάσεως της βιωσιμότητος, ενός συγκροτήματος το οποίο έχει απογοητεύσει πολλούς με την εμπορικότητα που εμφανίζει/εμφάνιζε τα περασμένα έτη. Μπορεί να μην αποτελούν πλέον εξαίρεση στα χαμένα συγκροτήματα μελωδικής death metal, όμως σίγουρα, μερικά στοιχεία παραμένουν ζωντανά. Επιπλέον όμως, το θέμα είναι πως οι Soilwork έχουν αλλάξει κατεύθυνση. Βαδίζουν ευθεία προς το άγνωστο (με βάρκα την ελπίδα), δοκιμάζοντας alternative, nu, thrash, stoner, ακόμη και power! Αυτή η πολυχρωμία είναι που καθιστά τον δίσκο μοναδικό και δεν αφήνει το όνομα του συγκροτήματος να υποβαθμιστεί.

Ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά...
Δεν είναι μόνο το παραπάνω όμως που χαρακτηρίζει τον δίσκο. Το σημαντικότερο, το οποίο για μένα κάνει την ακρόαση εξαιρετικά ευχάριστη, είναι η συνεχής εναλλαγή του ρυθμού (η οποία βέβαια είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης πολλών μουσικών ειδών)! Ο κλασικός ήχος των Soilwork είναι παρόν μέχρι ενός σημείου, μη επιτρέποντας ωστόσο σε κανέναν να αμφισβητήσει την ταυτότητα του συγκροτήματος. Συναντάται κυρίως στα riffs, τα οποία χάριν στην θριαμβευτική επιστροφή του κιθαρίστα Wichers και μαζί με τις φονικές τυμπανοκρουσίες, δημιουργούν μια επιθετική ατμόσφαιρα, η οποία αρμόζει σ'ένα ημι-death metal συγκρότημα. Από εκεί και πέρα, θέση στον δίσκο καταλαμβάνουν και νέα χαρακτηριστικά, πολύ σημαντικά για την επιτυχία του, αλλά αυτό το έχω πει ήδη. Τι να πάρω πρώτο; Τα καθαρά και μελωδικά φωνητικά του Speed (<- όνομα είναι...), τα οποία όποτε θελήσει, μετατρέπονται στα καλύτερα στο είδος της death, τις μεγάλες, μελωδικές και πιασάρικες επωδούς, ή την αδυσώπητη δημιουργικότητα, η οποία, όπως πάντα, δεν λείπει από πουθενά;

Σύντομη παρουσίαση
Ο "The Panic Broadcast" ξεκινά με ένα κομμάτι ("Late for the Kill, Early for the Slaughter")  στο οποίο ξεκαθαρίζει το τοπίο σχετικά με το μουσικό στυλ το οποίο έχουν υιοθετήσει. Ασυναγώνιστος ταχύς ρυθμός, ο οποίος εμφανίζει μεγάλη κλίση προς... την thrash. Συναντώνται λίγα ακόμα τέτοιου τύπου τραγούδια μέσα στον δίσκο, το καθένα όμως ξεχωριστό και πρωτότυπο. Μεγάλη έκπληξη προκάλεσαν τα του τύπου "Night Comes Clean" και "Epitome". Εκεί όπου πωρώνεσαι με τις αλλεπάλληλες εκρήξεις ενέργειας, ξαφνικά μια υπέροχη επωδός σε πετάει εκτός ρυθμού και σε συνεπαίρνει. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να εξαιρέσει τα "King of the Threshold" και "The Thrill", τα οποία υπάρχουν για να μας θυμίζουν ποιοι ήταν οι Soilwork. Ειδικά το πρώτο...

Μα γιατί;
Μπορώ να καταλάβω ότι οι Soilwork έχουν αλλάξει. Είναι μια αλήθεια, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί με διαφόρους τρόπους, ωστόσο δέχομαι το γεγογνός ότι σχεδόν κάθε είδους μεταβολή στον χαρακτήρα τους θα πάρει στο πέρασμά της ορισμένα θετικά στοιχεία, τα οποία πιθανώς να μην επιστρέψουν ποτέ.
Ωστόσο, τι παράπονο μπορεί να έχει κανείς από μια τέτοια δουλειά; Από κάθε σχεδόν άποψη είναι φοβερή και ποιοτική. Ακόμα κι αν μερικές φορές (οι οποίες, αν υπάρχουν, είναι λίγες) μοιάζει προβλέψιμο, είναι άψογο. Ακόμη κι αν "ημέρεψαν" οι Soilwork, υπάρχουν αμέτρητα σημεία τα οποία προσφέρουν εκτόνωση. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι είμαι νέος οπαδός, οπότε κατανοώ την απόρριψη (και αυτού) του δίσκου απ'όσους αγάπησαν τους Soilwork γι'αυτό που ήταν, όμως όσο αντικειμενικά μπορώ να κρίνω, είναι απλά πολύ καλός σε όλα.

Συμπέρασμα
Για να κλείσω, ο δίσκος αυτός, όχι μόνο μας αποκαλύπτει ότι οι Soilwork έχουν κι άλλα δυνατά σημεία, αλλά αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τον νέο χαρακτήρα τους, ξεπερνώντας κατά πολύ την μετριότητα της προηγούμενης κυκλοφορίας. Αυτό θα έπρεπε να κάνει εμάς και το συγκρότημα χαρούμενους. Προσωπικά, προτιμώ λίγο απ'όλα, με εμφανή ωστόσο τα παλαιά στοιχεία, παρά να καταντήσουν βαρετοί και να χαθούν τελείως.

Σχετικά άσχετο :P
Ίσως μάλιστα να ήρθε η στιγμή να αναθεωρήσω τις μέχρι τώρα δηλώσεις μου για τους "νέους" Incubus, με αφορμή την πρόσφατη αγορά ενός δίσκου τους ο οποίος με εξέπληξε αφάνταστα. Δεν είναι πάντα καλό οι μπάντες να μένουν στάσιμες...

Δεν πρέπει να χάσετε:
  • King of the Threshold
  • Night Comes Clean
  • Late for the Kill, Early for the Slaughter
  • Epitome

Soilwork - King of the Threshold



Τραγούδια δίσκου (τα δέκα παρακάτω περιλαμβάνονται σε όλες τις εκδόσεις):
  1. Late for the Kill, Early for the Slaughter
  2. Two Lives Worth of Reckoning
  3. The Thrill
  4. Deliverance Is Mine
  5. Night Comes Clean
  6. King of the Threshold
  7. Let This River Flow
  8. Epitome
  9. The Akuma Afterglow
  10. Enter Dog of Pavlov
Νέο βίντεο για το "End of Me" των Apocalyptica


Διαβάστε περισσότερα για το "End of me".
Ο νέος δίσκος τους, 7th Symphony, θα κυκλοφορήσει στις 23 Αυγούστου. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!