*Το "παλιό" περιεχόμενο θα το βρείτε στο κάτω μέρος της σελίδας.





Ποια από τις δύο power metal κυκλοφορίες προτιμάτε

;

20 χρόνια Incubus - Μια παράδοξη πορεία
Πολλά μπορεί να έχετε ακούσει για τους Incubus. Γνωστό συγκρότημα, ροκ συγκρότημα, ποπ συγκρότημα, nu metal συγκρότημα, ποιοτικό συγκρότημα, παλιό συγκρότημα, συνηθισμένο συγκρότημα, αναποφάσιστο συγκρότημα, έξυπνο συγκρότημα, gay συγκρότημα. Η αλήθεια είναι πως, ύστερα από τόσα χρόνια μεταβολών στην μουσική τους, δεν μπορεί να βγει κάποιο συμπέρασμα. Άλλοι ισχυρίζονται ότι για να αντιληφθείς τι εστί Incubus πρέπει να ακούσεις τα παλιά κομμάτια τους, ενώ άλλοι τους αγαπάνε γι'αυτό που είναι. Επειδή ακόμα και θαυμαστές μπερδεύονται, θα πρέπει να αναλυθεί κάθε περίοδος χωριστά. Δεν θα το κάνω όμως με εκτενείς δισκοκριτικές...

Πρώτα, ας δούμε ποιοι αποτελούν το συγκρότημα:
  • Brandon Boyd - φωνητικά (1991-παρόν)
  • Mike Einziger - κύρια κιθάρα, δευτερεύοντα φωνητικά (1991-παρόν)
  • Ben Kenney - μπάσσο, δευτερεύοντα φωνητικά (2003-παρόν)
  • Chris Kilmore - αρμόνιο (1998-παρόν)
  • Jose Pasillas II -τύμπανα (1991-παρόν)

Η αρχή
Οι Incubus δημιουργήθηκαν από μια ομάδα σχολικών φίλων από την Καλιφόρνια, κάπου στο 1990 (μπορεί να ήταν και 1991). Ξέρετε πώς γίνονται αυτά τα πράγματα: μερικοί ταλαντούχοι έφηβοι κάνουν επανεκτελέσεις κομματιών και σιγά σιγά αποκτούν φήμη. Κυκλοφορίες δεν είχαν, έως ότου το 1994 έβγαλαν έναν σύντομο δίσκο, τον οποίο όμως ούτε έχω ακούσει (δεν νομίζω πως μπορώ κι όλας να τον βρω), ούτε θα σοχλιάσω.

Τα πρώτα βήματα
Ήταν ο "Fungus Amongus" ο οποίος to 1995 σηματοδότησε και επίσημα την γέννηση ενός μεγάλου αστέρα. Το τοπίο έγινε ξεκάθαρο, καθώς οι Incubus είχαν υιοθετήσει ένα όχι και τόσο σπάνιο για την εποχή είδος: nu metal, με εμφανείς funk καταβολές.
Το παρακάτω βίντεο είναι παρμένο από τον δίσκο αυτό και θα σας δώσει μια ιδεα:


Η συνέχεια υπήρξε ακόμη πιο επιτυχής. Το συγκρότημα συνέχισε ακάθεκτο την άνοδο, με μια μεγάλη κυκλοφορία: μεγάλη όχι σε μήκος (πρόκειται για EP), αλλά σε σημασία, αφού υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Epic. Ο δίσκος λέγεται "Enjoy Incubus" κι έχει δώσει το όνομά του στην ιστοσελίδα τους (www.enjoyincubus.com). Για την ακρίβεια, μόλις δύο (απ΄τα έξι) ήταν τα καινούργια κομμάτια, στάθηκαν όμως αρκετά για να καταστήσουν αυτόν τον δίσκο ορόσημο στην πορεία τους.

Επίσης, θα μείνει στην ιστορία:
  1. Ως μόνος δίσκος των Incubus με συμβουλή για τους γονείς.
  2. Για τον πρωτοεμφανιζόμενο Chuck, ο οποίος αργότερα θα γίνει φίρμα.

Το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας
Ίσως οι Incubus να είχαν δρόμο ακόμα για να γίνουν περισσότερο δημοφιλείς, κατά την ταπεινή άποψή μου, ο υπέρτατος δίσκος τους υπήρξε ο S.C.I.E.N.C.E. Όπως έχω τονίσει, όμοιός του δεν υπάρχει κι ούτε πρόκειται να υπάρξει, όπως φαίνεται. Μπορείτε να διαβάσετε λίγο αναλυτικότερα εδώ, μέσα από μία από τις πρώτες δισκοκριτικές τις οποίες έχω συντάξει.


Η μεταστροφή

Σίγουρα, δεν θα περίμενε κανείς ένα συγκρότημα το οποίο για χρόνια πρωτοτυπούσε με εκρηκτικές παραγωγές να το γυρίσει μέσα σε δύο χρόνια στην πιο απαλή ροκ.  Κι όμως, το απρόοπτο συνέβη, και μάλιστα απότομα. Το 1999 κυκλοφόρησε ο "Make Yourself", ο οποίος πέταξε όλα τα παλαιά υποδήματα των Incubus. Το μόνο το οποίο έμεινε αναλλοίωτο ήταν η... ποιότητα της μουσικής (ευτυχώς)! Ωστόσο, σε αυτήν την αλλαγή κατευθύνσεως οφείλεται η κάτω βόλτα, την οποία ακολούθησαν μερικά χρόνια μετά.




Αν και ο δίσκος κλίνει προς την alternative rock, το συγκρότημα επέστρεψε στον πειραματισμό και κατάφερε να παράξει μία απόλυτα πετυχημένη φόρμουλα, την οποία χρησιμοποίησε και δύο έτη αργότερα. Ο "Morning View" είναι αδιαμφισβήτητα ο δίσκος ο οποίος σφράγισε την νέα -προσωρινή και πάλι- ταυτότητα των Incubus. Ωραία ροκ τραγούδια σε συνδυασμό με μερικές μπαλλάντες ήταν τα συνθετικά του, ενώ πλέον είχαν αποβληθεί όλα τα στοιχεία funk. Όπως είπα όμως, ποτέ δεν έπεσαν επίπεδο. Κάθε μελωδία, κάθε νότα ξεχωριστή και καινοτόμος. Με μια μικρή δόση ρεαλισμού, θα μπορούσα να παραδεχτώ ότι ίσως η κυκλοφορία του 2001 να είναι ανώτερη αυτής του 1999.
Παρακάτω, σας δίνεται η δυνατότητα να δείτε δύο διαφορετικά βίντεο κλιπ του ίδιου τραγουδιού:



Ειδική έκδοση του δίσκου ("Morning View Sessions") συνοδεύεται από ολόκληρη συναυλία. Ειλικρινά, αξίζει να ρίξετε μια ματιά. Δεν έχω ξαναδει τόσο καλές ζωντανές εκτελέσεις κομματιών, ενώ η ποιότητα του ήχου είναι εξαιρετική.


Άλλη μια μεταστροφή
Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από το προηγούμενο χτύπημα, κι ήρθε και δεύτερο απανωτό. "A Crow Left of the Murder" ονομάζεται, και τείνει να καταστρέφει την φήμη του συγκροτήματος. Ο κίνδυνος ο οποίος ελοχεύει για όλους τους "σκληρούς" είναι η ποπ. Δυστυχώς, οι Incubus δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν και μετατράπηκαν μέσα σε τρία χρόνια σε ποπ-ροκ συγκρότημα, διαλύοντας ό,τι είχαν κτίσει με ικανότητες και κόπο τόσο καιρό.
Το μόνο τραγούδι το οποίο θα χαρακτήριζα μεταλλικό είναι η μεγάλη τους επιτυχία, "Megalomaniac":


Όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν κάτι το ιδιαίτερο να επιδείξουν και προσωπικά μου προκαλούν θλίψη όταν τα ακούω. Δεν είναι αισχρά (ο χαρούμενος χαρακτήρας τους μας επιτρέπει να τα ακούμε τουλάχιστον...), η απόκλιση ωστόσο μεταξύ των Incubus του 1994 και του 2004 είναι γιγάντια και δυσάρεστη.


Ενδεικτικά της κατάντιας:
Incubus, 1994:

Incubus, 2004:


Συνοπτικά, η νέα ταυτότητα του συγκροτήματος χαρακτηρίζεται από συνδυασμό ποπ, ροκ και μέταλ, το οποίο, όπως θα παρατηρήσατε, έχει σαν τελικό προϊόν ακόμα και πανκ!

Η τελευταία κυκλοφορία
Η τελευταία... πίκρα για την ακρίβεια. Το 2006, ένας ακόμη δίσκος ίδιου τύπου, ο "Light Grenades" κυκλοφόρησε. Όπως και με την προηγούμενη αλλαγή του 1999, οι Incubus πρώτα δοκιμάζουν και μετά βελτιώνονται. Έτσι, μπορώ να πω ότι η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά τους είναι σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη. Εξάλλου, δεν γίνεται να φτάσουν πολύ πιο χαμηλά, μετά από όλες τις αρνητικές επιρροές. Ύστερα από τότε, το συγκρότημα δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο, πέραν από συναυλίες. Ερωτήματα άρχισαν να δημιουργούνται...

Μερικά σημάδια ζωής
Ευτυχώς, το 2009, βγήκε ο "Monuments and Melodies", ένας δίσκος με 25 άγνωστα και ακυκλοφόρητα κομμάτια, μαζί με δύο ολοκαίνουργια τραγούδια κι ένα βίντεο κλιπ σκηνοθετημένο από Έλληνα!


Αν και δεν αλλάζει κάτι ιδιαίτερο στην ταυτότητα των Incubus, το "Black Heart Inertia" μου άρεσε πολύ και το βρίσκω ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει από το 2004! Βέβαια, οι ανησυχίες για αδράνεια (αφού διογκώθηκαν από την σόλο δουλειά του Brandon) διαλύθηκαν οριστικά σχετικά πρόσφατα, με την ανακοίνωση ότι το συγκρότημα δουλεύει σε νέο δίσκο από φέτος (περισσότερα εδώ). Όπως φαίνεται, ανά δύο παραγωγές αλλάζουν και στυλ, οπότε ας ελπίσουμε να σταθούμε τυχεροί :)
Firewind - Βίντεο για το "World on Fire"
Power metal

Οι Firewind, οι οποίοι ετοιμάζονται για την 6η κυκλοφορία τους, και η δισκογραφική Century Media, δημοσίευσαν μουσικό βίντεο για το single (σε ηλεκτρονική μορφή μόνο) "World on Fire".



Προσωπικά, νομίζω πως η ατμόσφαιρα έχει άρωμα HammerFall. Πρόκειται πάντως για ένα από τα καλύτερα κομμάτια των Firewind που έχω ακούσει ως τώρα.

Υπενθύμιση: ο δίσκος του συγκροτήματος, ο οποίος προορίζεται για τις 25 Οκτωβρίου, ονομάζεται "Days of Defiance". Τα τραγούδια είναι τα παρακάτω:

  1. "The Ark Of Lies"
  2. "World On Fire"
  3. "Chariot"
  4. "Embrace The Sun"
  5. "The Departure"
  6. "Heading For The Dawn"
  7. "Broken"
  8. "Cold As Ice"
  9. "Kill In The Name Of Love"
  10. "SKG"
  11. "Losing Faith"
  12. "The Yearning"
  13. "When All Is Said And Done"
ΟΑΚΑ - Ημέρα Θετικής Ενέργειας (από την Kritiki GR)
Χτες, 18 Σεπτεμβρίου, στο ΟΑΚΑ το μουσικόφιλο κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά και με ελεύθερη είσοδο μερικά απ'τα δημοφιλέστερα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Και μην φανταστείτε ότι μιλάμε για Αλεξίου, Νταλάρα και άλλους τέτοιους λαϊκούς αηδούς. Το μουσικό πρόγραμμα απευθύνονταν κυρίως σε νεαρότερες ηλικίες-δεν είδα παρά μόνο λίγα άτομα πάνω των 30 ετών. Και δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κι αλλιώς αφού τα περισσότερα συγκροτήματα που εμφανίστηκαν είναι σχετικά καινούρια. Μέσα σε άλλους, το κοινό ξεσηκώθηκε απ'τις μελωδίες των Professional Sinnerz, των ''Μελισσών'' και των Decibell ενώ εμφάνιση-έκπληξη πραγματοποίησαν οι ''Onirama''. Την παράσταση, βέβαια, έκλεψαν οι ''Stavento'' που τραγούδησαν καινούριες αλλά και παλαιότερες επιτυχίες τους εισπράττοντας το χειροκρότημα του κοινού. Μαζί τους τραγούδησε και η νεαρή Ήβη Αδάμου που μετά την επιτυχία του τραγουδιού ''Σαν έρθει η μέρα'' η ζωή της άλλαξε μια για πάντα-φανταστείτε να ήσαστε κορίτσι 16 χρονών και να είχατε τόση επιτυχία στους συνομηλίκους σας και όχι μόνο! Αν είναι κάτι, πάντως, που κάνει τους ''Stavento'' να ξεχωρίζουν από άλλα συγκροτήματα της εγχώριας ραπ είναι ότι έχουν μια ακομπλεξάριστη επικοινωνία με το κοινό. Ο τραγουδιστής τους συγκροτήματος δεν διστάζει να απευθύνεται στο κοινό λέγοντας ότι ''τα σπάει'' ότι ''όλοι στο στάδιο είναι αλάνια'' ενώ τολμάει να μας αποκαλέσει-φιλικά, εννοείται- ''μαλάκες''. Έτσι, αισθάνεσαι μια πιο φιλική ατμόσφαιρα. Την δική του εμφάνιση στην ''Ημέρα θετικής ενέργειας'' έκανε και ο Μύρονας Στρατής. Για τον εν λόγω τραγουδιστή δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα αφού τον άκουσα σε μόλις δύο τραγούδια-τα τελευταία που ερμήνευσε στην εμφάνισή του. Γενικά, έχω την αίσθηση ότι παριστάνει κάτι που δεν είναι ενώ οι μελωδίες του δεν έχουν κάτι να μου πουν. Την παρουσίαση της εκδηλώσεως είχε αναλάβει ο γνωστός παρουσιαστής του Mad, Θέμης Γεωργαντάς...

Είναι αλήθεια πως πήγα αρνητικά προκατειλημμένος σε αυτήν την συναυλία. Ωστόσο υπήρχαν και μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα τα οποία θα απαριθμήσω:

Πλεονεκτήματα
  1. Καλή τροφοδότηση του ήχου, σε αντίθεση με την συναυλία των U2 η οποία έγινε κι'αυτή στο ΟΑΚΑ.
  2. Είσοδος ελεύθερη για όλους, μεγάλη προσέλευση νεανικών ηλικιών.
  3. Η δυναμική εμφάνιση των ''Stavento''.

Μειονεκτήματα
  1. Ο χώρος που διεξάγονταν η συναυλία, μπροστά απ'το ''Τείχος των Εθνών''...Πραγματικά επικρατούσε αυτό που λέμε ''πατείς με παττώ σε''. Δεν μπορούσες ούτε να κουνηθείς, ήταν σαν να ήσουν σαρδέλα μέσα σε κονσέρβα και....
  2. Και από πάνω να έχεις μερικούς να πετάνε μπουκάλια, νερά, να σπρώχνουν με αγένεια...Μετά την συναυλία αισθάνθηκα πραγματικά εξουθενωμένος.
Π.Λ.


Kritiki GR
Chevelle - Βίντεο για το "Shameful Metaphors
Alternative metal


Παλιό περιεχόμενο (έως 09/2010)


Εμπρός, μην περιμένετε, αναζητήστε!
Δισκοκριτικές, τραγούδια, αφιερώματα, βιογραφικά, σας περιμένουν!