Μεταλλόφρων Αλεκτρυών

Metal>Pop

2010-11-12T10:08:00.000-08:00

Μερικές "μεταλλικές" επανεκτελέσεις γνωστών ποπ τραγουδιών, τις οποίες δεν πρέπει να χάσετε.
Κριτές τα αφτιά σας...

1. Machinae Supremacy - Gimme More (Britney Spears)

2. Alien Ant Farm - Smooth Criminal (Michael Jackson)

3. Seether - Careless Whisper (George Michael)

4. Dope - You Spin me Round (Like a Record) (Dead or Alive)

5. Firewind - Maniac (Michael Sembello)

6. Lillasyster - Umbrella (Rihanna)

7. Vanilla Sky - Umbrella (Rihanna)

8. Blowsight - Toxic (Britney Spears)

9. Children of Bodom - Oops! I Did It Again (Britney Spears)

10. Marilyn Manson - Tainted Love (Gloria Jones)

11. Bonfire - Sweet Home Alabama (Lynyrd Skynyrd)

12. Limp Bizkit - Faith (George Michael)

13. Lacuna Coil - Enjoy the Silence (Depeche Mode)

14. Out of your Mouth - Music (Madonna)

15. The Berzerker - All the Things She Said (t.A.T.u.)

16. Nightiwsh - Over the Hills and Far Away (Gary Moore)

17. Nevermore - Sound of Silence (Simon and Garfunkel)

18. Cradle Of Filth - Temptation (Heaven 17)

19. Murderdolls - White Wedding (Billy Idol)

20. Megaherz - Rock Me Amadeus (Falco)

Νέος σόλο δίσκος από τον Bob Katsionis

2010-11-07T15:49:00.000-08:00

Ο ικανότατος πληκτράς και δεύτερος κιθαρίστας των Firewind ανακοίνωσε πως ετοιμάζει τέταρτο δίσκο! Θα ονομάζεται "Rest In Keys" και θα περιέχει 5 τραγούδια. Η τελευταία του κυκλοφορία ήταν ο "Noemon" (αρκετά πρωτότυπο όνομα βεβαίως), ο οποίος είναι πιθανώς ο καλύτερος σόλο δίσκος που έχω ακούσει ποτέ. Εκτός των υπέροχων Νεο-κλασικών μελωδιών, πρέπει να επισημάνω πως διακατέχεται από χιούμορ!

Πέραν του Μπάμπη, ο οποίος έχει αναλάβει κι εδώ τα πλήκτρα και την κιθάρα, ο Στέλιος Παύλου χειρίζεται τα τύμπανα, ενώ ο Γιώργος Ξυδάς παίζει μπάσσο.

Μπορείτε να ακούσετε ένα τραγούδι από τον επερχόμενο δίσκο στην επίσημη σελίδα Facebook του καλλιτέχνου.

Πού το παν οι Chevelle;

2010-11-01T07:19:00.000-07:00

Alternative metal

Ο "Sci-fi Crimes" (2009) των Αμερικανών δεν ήταν ακριβώς ό,τι προσδοκούσαμε, αφού η ένταση ήταν μειωμένη κατά πολύ, σε σύγκριση με προηγούμενες κυκλοφορίες. Ωστόσο, ο δίσκος δεν παύει να ξεχυλίζει από όμορφες μελωδίες και στίχους, διατηρώντας υψηλά τον πήχη για το συγκρότημα.

Τα παραπάνω δύο κομμάτια θεωρώ πως αντιπροσωπεύουν τους Chevelle σε όλο τους μεγαλείο, αναδεικνύοντας τις φωνητικές, ενόργανες και συνθετικές ικανότητές των, χωρίς να είναι τα μόνα.

Προσφάτως όμως, έγινε μία ανακόνωση η οποία με εξέπληξε. Προφανώς, είναι χαροποιητικό το γεγονός ότι το συγκρότημα έχει μπει στη διαδικασία γραψίματος νέου υλικού. Όμως, συνοδεύτηκε από την αποκάλυψη ότι ο δίσκος μπορεί να είναι αποκλειστικά ακουστικός (!), η οποία κάνει τραγούδια όπως το παρακάτω να μοιάζουν με κοντινό αλλά ένδοξο παρελθόν, το οποίο μάλλον ποτέ δεν θα αναβιώσει.

The Fad, από τον "Venna Serra" (2007):

Αναμένεται να βγει μέσα στο 2011, πιθανώς την Άνοιξη. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οι Chevelle να μην χάσουν κάθε ίχνος alternative metal που τους έχει απομείνει...

Firewind vs Grave Digger

2010-10-27T11:29:00.000-07:00

Power metal

Δύο σπουδαία και ποιοτικά συγκροτήματα της power/speed metal κυκλοφόρησαν πρόσφατα νέο υλικό. Πρόκειται για τους Firewind (Days of Defiance) και των Grave Digger "The Clans Will Rise Again". Και οι δύο δίσκοι έχουν λάβει προς στιγμήν θετικές αξιολογήσεις (μπορείτε να διαβάσετε κριτική για τον πρώτον εδώ), οπότε σκέφτηκα ότι μια σύγκριση θα ήταν εφιτκή κι ενδιαφέρουσα.

Λοιπόν, τι πιστεύετε;
Μπορείτε να ψηφίσετε λίγο πιο πάνω.

Κριτική: Firewind - Days of Defiance - Απλά αριστουργηματικός

2010-10-24T03:21:00.000-07:00

Power metal

Τίτλος: Days of Defiance
Καλλιτέχνης: Firewind
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 25/10/2010

Αξιολόγηση: 85%

Ένα βίντεο με δείγματα απ'όλα τα κομμάτια ήρκεσε για να με θέσει σε μια κατάσταση τεράστιας ανυπομονησίας, πιθανώς περισσότερην από κάθε άλλη φορά. Για να πω την αλήθεια, δεν περίμενα κάτι διαφορετικό από τους Firewind. Το "World on Fire", αν και δυναμικό τραγούδι, το οποίον αντικατοπτρίζει τον χαρακτήρα του συγκροτήματος, δεν ήταν ιδιαίτερα πρωτότυπο. Δεν θα μπορούσα να εκφράσω την ίδια άποψη και για το δεύτερο μονό ωστόσο, το "The Ark of Lies", το οποίον ανοίγει υπέροχα την νέα κυκλοφορία, με την ακουστικήν εισαγωγή και την καταιγίδα από άγρια riffs που έπεται αυτής. Γενικά, τα πρώτα τέσσερα τραγούδια είναι όλα στομφώδη και μάλλον τα καλύτερα. Αξιέπαινος είναι ο σωστός διαμοιρασμός των ρόλων. Ήδη γνωρίζουμε πόσο ικανός είναι ο κιθαρίστας Gus G. Ο ίδιος φαίνεται πως έχει αντιληφθεί τα καθήκοντά του και δεν προβαίνει σε υπερβολές για να το αποδεικνύει συνεχώς. Ακολουθώντας πάντα το αρχέγονο ρητό "παν μέτρον άριστον", ανεβάζει το επίπεδο του δίσκου απλά και μόνο με την φαντασία του. Την παράσταση κλέβει ο Apollo Papathanasio, αφήνοντας απλετομεγέθεις πινελιές μελωδίας σε κάθε πέρασμα της φωνής του. Εξίσου σημαντική είναι και η παρουσία του Bob Katsoni, πληκτρά, δευτέρου κιθαρίστα και υπευθύνου για την μίξη. Οι Firewind κάνουν αυτό το οποίο ξέρουν καλά: ενσαρκώνουν την μέταλ, η οποία ως ανέκαθεν συναισθηματικό μουσικό είδος, απαιτεί τουλάχιστον θυμό ή αγάπη για να αποκτήσει την δυναμικότητα που τής αρμόζει. Βέβαια, ο "Days of Defiance" δεν είναι απλά ένας "The Premonition 2", αφού το συγκρότημα τον πάει ένα βήμα παραπέρα. Όχι, οι πιασάρικες επωδοί δεν λείπουν. Για την ακρίβεια, πάντα ήταν χαρακτηριστικές των Firewind και όταν περιβάλλονται από τόσο ταλέντο, είναι αδύνατον να μην λειτουργήσουν θετικά. Όσο περνάει ο χρόνος, όλα τα μέλη λάμπουν και τόσο μεγαλύτερη βελτίωση επιδέχεται η μουσική των πλέον δημοφιλών και σημαντικών από την χώρα μας. Καθόλου αδίκως έχουν αρχίσει να αποκτούν αξιόλογη φήμη. Ο δίσκος είναι απλά ένα αριστούργημα, καλύτερος από κάθε προηγούμενον κι αξίζει να τον αγοράσετε αμέσως, όπως έκανα εγώ. Θα λάβετε μια μπλούζα, πένες κι αυτοκόλλητα :P

Embrace the Sun
Ένα από τα καλλίτερα κομμάτια που έχουν γράψει οι Firewind, το αγαπημένο μου από τον δίσκο. Ο ρυθμός θα συνεπάρει όλους τους φίλους της power metal.

Chariot
Γεμάτο ενέργεια, ιδανικό για συναυλίες.

SKG
Δεν έχω ιδέα τι ακριβώς σημαίνει, ξέρω όμως ότι προσφέρει 5 λεπτά ορχηστρικής ηδονής, με πρωταγωνιστή τον Gus G.

flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="640" height="25">

World on Fire
Το πολυσυζητημένο single, το οποίο λογικά θα έχετε ήδη ακούσει.

Τραγούδια δίσκου:

"The Ark of Lies"
"World on Fire"
"Chariot"
"Embrace the Sun"
"The Departure"
"Heading for the Dawn"
"Broken"
"Cold as Ice"
"Kill in the Name of Love"
"SKG"
"Losing Faith"
"The Yearning"
"When All Is Said and Done"
"Riding on the Wind" (iTunes Exclusive)

Πώς δημιουργήθηκαν οι Megadeth;

2010-10-22T12:41:00.000-07:00

Σήμερα, ένας στενός μου φίλος προσφέρθηκε διηγηθεί σύντομα κάτι πολύ ενδιαφέρον, για όσους δεν το γνωρίζουν ήδη. Οι Megadeth μπορεί να είναι από τα πιο δημοφιλή συγκροτήματα στον κόσμο, το πώς δημιουργήθηκαν όμως είναι άγνωστο στους περισσότερους.

Πρωταγωνιστής της όλης ιστορίας έιναι ο Dave Mustaine... Γεννήθηκε στις 13 σεπτεμβρίου 1961, στο La Mesa της California. Όταν το 1982 διάβασε σε ένα περιοδικό ότι ενα συγκρότημα ψάχνει κιθαρίστα, ενδιαφέρθηκε. Αυτο το συγκρότημα ήταν οι Metallica! Ο Mustaine, αφού έγινε δεκτός, έγραψε πολλά απο τα πρώτα τραγούδια των Metallica. Το 1983 όμως, ο Mustaine απόλυθηκε (ή παραιτήθηκε) απο τους Metallica λόγω των κακών σχέσεων που είχε με τον James Heitfield και το πρόβλημα του αλκολισμού του.

Ωστόσο, δεν πτοήθηκε. Μέτα απο την απόλυση, και με την βοήθεια του Dave Elferson, αποφάσισε να φτιάξει ενα νέο συγκρότημα, τους Megadeth. Η αρχική μορφή του συγκροτήματος ήταν η εξής:

Mustaine Dave
Dave Elferson
Kerry King
Chris Poland
Lee Rausch

O Mustaine συνήθιζε να βρίζει και να κατηγορεί τους Metallica. Αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Τα τελευταία 20 χρόνια βέβαια, οι Megadeth έχουν κάνει πολλές επιτυχίες, αφού είναι το κύριο συγκρότημα που εκπροσωπεί την Trash Metal. Συνολικά, έχουν πουλήσει 15 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Ίσως να έχουν γίνει πολλές αλλαγές, αλλά τα σταθερά μέλη είναι πάντα ο Mustaine και ο Elferson.

Α.Μ.

Οι HammerFall ετοιμάζουν νέο δίσκο!

2010-10-17T12:33:00.000-07:00

Heavy metal

Το βίντεο δεν αποκαλύπτει τίποτα το ιδιαίτερο, πέραν από το γεγονός ότι οι Γερμανοί έχουν αρχίσει να γράφουν νέα κομμάτια, ότι βαίνει καλά κι ότι ο δίσκος δε θα κυκλοφορήσει πριν από το 2011. Τουλάχιστον... κατανοεί την ανυπομονησία μας!

Ένα από τα αγαπημένα μου thrash συγκροτήματα

2010-10-12T06:53:00.000-07:00

Thrash metal

Μια φορά κι έναν καιρό, ο Thor και ο He-Man μονομαχούσαν. Ο He-man έβγαλε το σπαθί της δύναμης και ο Thor το αντιμετώπισε με το Mjolnir, το ισχυρό σφυρί του. Ως αποτέλεσμα της καταιγίδας κεραυνών που ακολούθησε, σκοτώθηκαν κι οι δύο, αλλά, από το αίμα, το όζον και τα καμμένα κομμάτια κοκκάλων, ένα νέο συγκρότημα δημιουργήθηκε. Αυτό θα ήταν και το καλύτερο συγκρότημα thrash metal στην ιστορία. Έτσι ξεκίνησαν. Ύστερα, έγραψαν μερικά τραγούδια και υλικό, ψέλνωντας ξόρκια πάνω από τον βωμό του ατσαλιού. Ο Gary Holt άκουσε λίγο και τα αυτιά του κατακλύστηκαν από φλόγες. Ο Billy Milano άρχισε να κλαίει καθώς άκουγε κι έπεσε οικειοθελώς από μια γέφυρα, γεμάτος θλίψη. Ο Jeff Hanneman άκουσε το τραγούδι "But one", τίναξε το κεφάλι του κι έσπασε την κιθάρα του στο γόνατό του. Μπήκε σ'ένα Staples κι άρχισε να συμπληρώνει μια αίτηση.

Δυστυχώς, οι θαυμαστές των Lich King είναι λίγοι, αφού η μουσική είναι τόσο άγρια και αρχέγονη που ψήνει τον εγκέφαλο και στέλνει τους ακροατές στην Valhalla με μερικά γευστικά riffs. Το μάθημα το οποίο πρέπει να πάρει κανείς είναι το να ακούς Lich King σκοτώνει... οπότε μην το κάνετε.

Τα παραπάνω δεν τα λέω εγώ, αλλά το ίδιο το συγκρότημα! Και διά του λόγου το αληθές, ίσως να είναι το μόνο συγκρότημα thrash metal το οποίο μού αρέσει σε τέτοιο βαθμό.

Ερώτηση κρίσης: Ποιος βαφτίζει το συγκρότημά του από έναν ήρωα του WoW;

Η τελευταία τους κυκλοφορία ονομάζεται "World Gone Dead" (15/06/2010). Το χούμορ τους είναι άλλοτε πετυχημένο κι άλλοτε ατυχές, όμως η ουσία δεν είναι αυτή. Παίζουν καλή μουσική και την κάνουν να φαίνεται γελοία, δηλαδή το αντίθετο από τα περισσότερα συγκροτήματα. Ακόμα κι αν η ποιότητα παραγωγής δεν είναι η βέλτιστη και ο τραγουδιστής ακούγεται... κάπως, τα riffs είναι όντως μαγευτικά και ο ρυθμός για πολύ χτύπημα.

Θαυμάστε:

Γι'άλλη μια φορά, δώστε βάση στον ήχο κυρίως :P

Από τον προηγούμενο δίσκο "Toxic Zombie Onslaught" (ελπίζω να μην σας αρέσει η black metal, αλλιώς το άρθρο τελειώνει εδώ):

Στίχοι:
Over there in Norway, the churches all burn down
Let's go dress in goth clothes and get painted like a clown
Awesome leather armbands with spikes like two feet long
Hair is parted down the middle, frowning like a frog

In league with the devil, talking Satan, skulls and hell
Making mommy mad, cause that's original
If you hate good music, then it can't hurt to go
Image-conscious assholes, black metal fashion show

I hope that you get hit by a bus. Why?
Black metal sucks
Careful not to smear your makeup
You suck
goth clothes and frowns, just like we discussed
Black metal sucks
Auuuuuuuuuugh What?
You suck

Blacke Foryst of Despayr, taking photos of the band
Put 'em up on myspace you're the envy of the land
Posing with a battleaxe and grimacing with hate
When you're done with this, figure skating at the lake

The music is best, it's got the hardest metal sound
Quickly riffing on one note is certain to astound
Dimly echoed drumming and some goat heads to distract
From the terrible screeching that you pass off as your act

I wish your black clothes would combust. Why?
Black metal sucks
You know what dude, you look like a schmuck
You suck
Singer sounds like a wounded duck
Black metal sucks
I'd rather listen to... us
You suck

You know how I know you look like a fool?
Lich King rules
We're the best band and we're super cool
We rule
Straight from the 80's and we're old school
Lich King rules
Running out of rhymes, so wading pool
Thrash is the rule

Η Νορβηγία ξέρει από hard rock...

2010-10-11T13:56:00.001-07:00

Hard rock

Ίσως να μην είμαι ο καλύτερος γνώστης των Νορβηγικών, όμως στην προσπάθειά μου να εξασκήσω τις ικανότητές μου, έπεσα πάνω σε κάποια εξαιρετικά συγκροτήματα... Ένα εξ αυτών είναι οι Tömmermenn, οι οποίοι δικαίως αυτοχαρακτηρίζονται ως οι πιο σκληροπυρηνικοί της χώρας τους. Ιδρύθηκαν το 1995, και οι κυκλοφορίες τους μέχρι στιγμής πρέπει να ξεπερνούν τις πέντε. Από τον ενθουσιασμό μου, ακόμη κι αν άκουγα και δεν καταλάβαινα Χριστόν από τους στίχους, αγόρασα τον τελευταίο τους δίσκο "Urban Helvete" (helvete σημαίνει κόλαση, η λέξη urban σχετίζεται με την ευγένεια, την απαλότητα, αλλά δεν μπορώ να το συντάξω με βεβαιότητα). Σας τον συστήνω ανεπιφύλακτα, πρόκειται για μια από τας καλύτερες hard rock κυκλοφορίες που έχω ακούσει, δίχως υπερβολές.

Ακούστε μερικά κομμάτια τους από το MySpace (όπως φαίνεται, θα βγάλουν νέο δίσκο στην αγορά σύντομα):

Get Flash now!

In order to listen or view this content you will have to upgrade your version of Flash.

Eάν θέλετε να κατεβάσετε κάποιο δίσκο, θα τον βρείτε εδώ (και μόνον, εκτός κι αν σάς αρέσουν τα 128kbps).

ΥΓ: Η Σουηδία βρίσκεται πλέον επισήμως έτη πίσω από την Νορβηγία όσον αφορά την μουσική, κι όχι μόνο. Φυσικά, δεν αναφέρομαι σε παραμύθια με βολιά, αλλά σε ξεχωριστές περιπτώσεις, όπως η παρούσα και πολλές ακόμα, τις οποίες να είστε σίγουροι πως θα παρουσιάσω.

Δεύτερο κομμάτι από τον επερχόμενο δίσκο των Firewind στο διαδίκτυο

2010-10-11T11:58:00.000-07:00

Power metal

Ονομάζεται "The Ark of Lies" και μπορείτε να κάνετε λήψη αυτού εάν προπαραγγείλετε τον δίσκο "Days of Defiance".

Το πρώτο ήταν αυτό :)

Κριτική: Spiritual Beggars - Return to Zero + Ένα αφιέρωμα στην γλώσσα...

2010-09-30T10:29:00.000-07:00

Stoner metal

Τίτλος: Return to Zero
Καλλιτέχνης: Spiritual Beggars
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 30/8/2010

Αξιολόγηση: 90%

Σημείωση: Ύστερα από μια μακρόχρονη απουσία, επέστρεψα με ένα νέο -και σύντομο- άρθρο. Θα παρατηρήσετε μερικές μικρές κι ασήμαντες αλλαγές στον τρόπο παρουσίασης ηχητικών δειγμάτων από τους δίσκους. Πάμε τώρα στην ουσία...

Αν και ο Έλληνας τραγουδιστής Απόλλωνας Παπαθανασίου ηγείται του συγκροτήματος, πολλοί θαυμαστές ίσως να μην το έχουν ακουστά. Οι Spiritual Beggars δεν ιρύθηκαν πρόσφατα, όμως κι εγώ, τυχαία τους ανακάλυψα, ακούγοντας ένα τραγούδι τους στο YouTube. Ομολογώ πως όσο περισσότερο ακούω το δίσκο, τόσο μού θυμίζει παλαιότερες εποχές (όπως την δεκαετία του 80)¹, με την καλή έννοια. Πρέπει να γίνει μνεία στον υπέροχο τραγουδιστή τους, ο οποίος έχει ανεπανάληπτη φωνή. Δεν τραγουδά τυχαία δίπλα στον μεγάλο κιθαρίστα Gus G (Κώστα Καραμητρούδη) με τους Firewind. Σπουδαία θέση κατέχει και η ενορχήστρωση, η οποία πιθανώς να είναι το πιο δυνατό σημείο του δίσκου, κυρίως χάριν στα μεγαλειώδη riffs². Λοιπόν, ποιό είναι το προϊόν της ανάμειξης μιας βαθιάς φωνής, προοριζόμενης για power metal³, με ένα είδος παραδοσιακής stoner και heavy metal; Είναι αλήθεια πως το αποτέλεσμα πολλές φορές θυμίζει τους Scorpions, αν και ο σκληροπυρηνικός χαρακτήρας είναι παρών τις περισσότερες⁴. Εν πάσει περιπτώσει, είναι σίγουρο ότι η μουσική θα σας αρέσει, ειδικά αν αναζητείτε καινοτομίες.

Και τώρα... είπα, για μία φορά προς το παρόν, να μεταφράσω το άρθρο σε Αρχαία Ελληνικά. Για την ακρίβεια, πρόκειται για ένα συνδυασμό Αττικής και Ελληνιστικής διαλέκτου (αν και μάλλον αττικίζω). Γνωρίζω ότι είναι τελείως άσχετο με την θεματολογία του ιστολογίου, το θεώρησα όμως ενδιαφέρον (και ευκαιρία για εξάσκηση-ελπίζω να μην έχω πολλά λάθη) και νομίζω πως αυτή η υπέροχη γλώσσα αξίζει μιαν εξαίρεση:

Εἰ καί ὁ Ἕλλην τραγουδιστής Ἀπόλλων Παπαθανασίου ἡγεῖται τοῦ συγκροτήματος, πολλοί θαυμασταί ενδεχομένως οὐ γνωρίζουσι περί αὐτοῦ. Οἱ Spiritual Beggars οὐκ νεοσύστατοι εἰσί, ἀλλά κἀγώ τυχαίως ἀνεκάλυψα αὐτούς, διά τῆς ἀκροάσεως τραγουδιοῦ αὐτῶν ἀπό τό YouTube. Ὁμολογῶ ὥς ὅσον περισσότερον ἀκούω τόν δίσκον, τόσον θυμίζειν ἐμοῦ ἐποχᾶς παλαιοτέρας (παραδείγματος χάριν τήν δεκαετίαν τοῦ 80)¹, καλῇ τῇ ἐννοῖα. Δῆ δέ ἐπαινεῖν τόν ὑπέροχον τραγουδιστή αὐτῶν, ὅς ἔχειν ἀνεπανάληπτην φωνήν. Οὐχί ἀδίκως ἀειδᾶ παρά τοῦ μεγάλου κιθαρίστα Gus G (Κωνσταντίνου Καραμητρούδου) μετά τῶν Firewind. Δεσπόζουσαν θέσιν κατέχει καί ἡ ἐνορχήστρωσις, ἥ οἰκότως ἐστίν τό κράτιστον σημεῖον τοῦ δίσκου, κυρίως χάριν στά ἀδρεπήβολα riffs². Νύν, ποῖον ἐστί τό προϊόν τῆς ἀναμείξεως μιᾶς βαθείας φωνῆς, προοριζόμενης διά power metal³ μεν, καί ἑνός εἴδους παραδοχικῆς stoner καί heavy metal δέ; Ἀληθόν ἐστί ὥς τό ἀποτέλεσμα οὐκ ὁλίγαι φοραί θυμίζειν τούς Scorpions, καίπερ ὁ χαρακτήρ ὁ σκληροπυρηνικός παρών ἐστί πλειστάκις⁴. Ἔν πάσει περιπτώσει, βέβαιον ἐστί μουσικά ἀρέσειν ὑμίν, ὑπερεχόντως εἰ μαστεύετε καινουργίας.

1 Star Born

1 Believe In Me

2 A New Dawn Rising

3 The Chaos Of Rebirth

3, 4 Lost In Yetserday

Tραγούδια δίσκου:

Return To Zero (Intro) - 0:52
Lost In Yesterday - 4:49
Star Born - 3:06
The Chaos Of Rebirth - 5:21
We Are Free - 3:24
Spirit Of The Wind - 5:52
Coming Home - 3:26
Concrete Horizon - 6:02
A New Dawn Rising - 4:42
Believe In Me - 6:41
Dead Weight - 4:51
The Road Less Travelled - 3:45
Time To Live - 4:15 (Uriah Heep cover)

Τεχνικά προβλήματα και πάλι

2010-09-26T06:02:00.000-07:00

Ζητώ συγγνώμη για την προσωρινή αδράνεια του ιστολογίου, όμως αντιμετωπίζω προβλήματα με το υλικό του υπολογιστού μου (ξέρετε, από αυτά που λύνονται με χρήματα :P) και δεν γνωρίζω πότε θα αποκατασταθούν. Ευχαριστώ για την κατανόηση.

20 χρόνια Incubus - Μια παράδοξη πορεία

2010-09-18T14:13:00.000-07:00

Πολλά μπορεί να έχετε ακούσει για τους Incubus. Γνωστό συγκρότημα, ροκ συγκρότημα, ποπ συγκρότημα, nu metal συγκρότημα, ποιοτικό συγκρότημα, παλιό συγκρότημα, συνηθισμένο συγκρότημα, αναποφάσιστο συγκρότημα, έξυπνο συγκρότημα, gay συγκρότημα. Η αλήθεια είναι πως, ύστερα από τόσα χρόνια μεταβολών στην μουσική τους, δεν μπορεί να βγει κάποιο συμπέρασμα. Άλλοι ισχυρίζονται ότι για να αντιληφθείς τι εστί Incubus πρέπει να ακούσεις τα παλιά κομμάτια τους, ενώ άλλοι τους αγαπάνε γι'αυτό που είναι. Επειδή ακόμα και θαυμαστές μπερδεύονται, θα πρέπει να αναλυθεί κάθε περίοδος χωριστά. Δεν θα το κάνω όμως με εκτενείς δισκοκριτικές...

Πρώτα, ας δούμε ποιοι αποτελούν το συγκρότημα:

Brandon Boyd - φωνητικά (1991-παρόν)
Mike Einziger - κύρια κιθάρα, δευτερεύοντα φωνητικά (1991-παρόν)
Ben Kenney - μπάσσο, δευτερεύοντα φωνητικά (2003-παρόν)
Chris Kilmore - αρμόνιο (1998-παρόν)
Jose Pasillas II -τύμπανα (1991-παρόν)

Η αρχή
Οι Incubus δημιουργήθηκαν από μια ομάδα σχολικών φίλων από την Καλιφόρνια, κάπου στο 1990 (μπορεί να ήταν και 1991). Ξέρετε πώς γίνονται αυτά τα πράγματα: μερικοί ταλαντούχοι έφηβοι κάνουν επανεκτελέσεις κομματιών και σιγά σιγά αποκτούν φήμη. Κυκλοφορίες δεν είχαν, έως ότου το 1994 έβγαλαν έναν σύντομο δίσκο, τον οποίο όμως ούτε έχω ακούσει (δεν νομίζω πως μπορώ κι όλας να τον βρω), ούτε θα σοχλιάσω.

Τα πρώτα βήματα

Ήταν ο "Fungus Amongus" ο οποίος to 1995 σηματοδότησε και επίσημα την γέννηση ενός μεγάλου αστέρα. Το τοπίο έγινε ξεκάθαρο, καθώς οι Incubus είχαν υιοθετήσει ένα όχι και τόσο σπάνιο για την εποχή είδος: nu metal, με εμφανείς funk καταβολές.
Το παρακάτω βίντεο είναι παρμένο από τον δίσκο αυτό και θα σας δώσει μια ιδεα:

Η συνέχεια υπήρξε ακόμη πιο επιτυχής. Το συγκρότημα συνέχισε ακάθεκτο την άνοδο, με μια μεγάλη κυκλοφορία: μεγάλη όχι σε μήκος (πρόκειται για EP), αλλά σε σημασία, αφού υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Epic. Ο δίσκος λέγεται "Enjoy Incubus" κι έχει δώσει το όνομά του στην ιστοσελίδα τους (www.enjoyincubus.com). Για την ακρίβεια, μόλις δύο (απ΄τα έξι) ήταν τα καινούργια κομμάτια, στάθηκαν όμως αρκετά για να καταστήσουν αυτόν τον δίσκο ορόσημο στην πορεία τους.

Επίσης, θα μείνει στην ιστορία:

Ως μόνος δίσκος των Incubus με συμβουλή για τους γονείς.
Για τον πρωτοεμφανιζόμενο Chuck, ο οποίος αργότερα θα γίνει φίρμα.

Το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας

Ίσως οι Incubus να είχαν δρόμο ακόμα για να γίνουν περισσότερο δημοφιλείς, κατά την ταπεινή άποψή μου, ο υπέρτατος δίσκος τους υπήρξε ο S.C.I.E.N.C.E. Όπως έχω τονίσει, όμοιός του δεν υπάρχει κι ούτε πρόκειται να υπάρξει, όπως φαίνεται. Μπορείτε να διαβάσετε λίγο αναλυτικότερα εδώ, μέσα από μία από τις πρώτες δισκοκριτικές τις οποίες έχω συντάξει.

Η μεταστροφή

Σίγουρα, δεν θα περίμενε κανείς ένα συγκρότημα το οποίο για χρόνια πρωτοτυπούσε με εκρηκτικές παραγωγές να το γυρίσει μέσα σε δύο χρόνια στην πιο απαλή ροκ. Κι όμως, το απρόοπτο συνέβη, και μάλιστα απότομα. Το 1999 κυκλοφόρησε ο "Make Yourself", ο οποίος πέταξε όλα τα παλαιά υποδήματα των Incubus. Το μόνο το οποίο έμεινε αναλλοίωτο ήταν η... ποιότητα της μουσικής (ευτυχώς)! Ωστόσο, σε αυτήν την αλλαγή κατευθύνσεως οφείλεται η κάτω βόλτα, την οποία ακολούθησαν μερικά χρόνια μετά.

Αν και ο δίσκος κλίνει προς την alternative rock, το συγκρότημα επέστρεψε στον πειραματισμό και κατάφερε να παράξει μία απόλυτα πετυχημένη φόρμουλα, την οποία χρησιμοποίησε και δύο έτη αργότερα. Ο "Morning View" είναι αδιαμφισβήτητα ο δίσκος ο οποίος σφράγισε την νέα -προσωρινή και πάλι- ταυτότητα των Incubus. Ωραία ροκ τραγούδια σε συνδυασμό με μερικές μπαλλάντες ήταν τα συνθετικά του, ενώ πλέον είχαν αποβληθεί όλα τα στοιχεία funk. Όπως είπα όμως, ποτέ δεν έπεσαν επίπεδο. Κάθε μελωδία, κάθε νότα ξεχωριστή και καινοτόμος. Με μια μικρή δόση ρεαλισμού, θα μπορούσα να παραδεχτώ ότι ίσως η κυκλοφορία του 2001 να είναι ανώτερη αυτής του 1999.
Παρακάτω, σας δίνεται η δυνατότητα να δείτε δύο διαφορετικά βίντεο κλιπ του ίδιου τραγουδιού:

Ειδική έκδοση του δίσκου ("Morning View Sessions") συνοδεύεται από ολόκληρη συναυλία. Ειλικρινά, αξίζει να ρίξετε μια ματιά. Δεν έχω ξαναδει τόσο καλές ζωντανές εκτελέσεις κομματιών, ενώ η ποιότητα του ήχου είναι εξαιρετική.

Άλλη μια μεταστροφή
Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από το προηγούμενο χτύπημα, κι ήρθε και δεύτερο απανωτό. "A Crow Left of the Murder" ονομάζεται, και τείνει να καταστρέφει την φήμη του συγκροτήματος. Ο κίνδυνος ο οποίος ελοχεύει για όλους τους "σκληρούς" είναι η ποπ. Δυστυχώς, οι Incubus δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν και μετατράπηκαν μέσα σε τρία χρόνια σε ποπ-ροκ συγκρότημα, διαλύοντας ό,τι είχαν κτίσει με ικανότητες και κόπο τόσο καιρό.
Το μόνο τραγούδι το οποίο θα χαρακτήριζα μεταλλικό είναι η μεγάλη τους επιτυχία, "Megalomaniac":

Όλα τα υπόλοιπα δεν έχουν κάτι το ιδιαίτερο να επιδείξουν και προσωπικά μου προκαλούν θλίψη όταν τα ακούω. Δεν είναι αισχρά (ο χαρούμενος χαρακτήρας τους μας επιτρέπει να τα ακούμε τουλάχιστον...), η απόκλιση ωστόσο μεταξύ των Incubus του 1994 και του 2004 είναι γιγάντια και δυσάρεστη.

Ενδεικτικά της κατάντιας:
Incubus, 1994:

Incubus, 2004:

Συνοπτικά, η νέα ταυτότητα του συγκροτήματος χαρακτηρίζεται από συνδυασμό ποπ, ροκ και μέταλ, το οποίο, όπως θα παρατηρήσατε, έχει σαν τελικό προϊόν ακόμα και πανκ!

Η τελευταία κυκλοφορία

Η τελευταία... πίκρα για την ακρίβεια. Το 2006, ένας ακόμη δίσκος ίδιου τύπου, ο "Light Grenades" κυκλοφόρησε. Όπως και με την προηγούμενη αλλαγή του 1999, οι Incubus πρώτα δοκιμάζουν και μετά βελτιώνονται. Έτσι, μπορώ να πω ότι η πιο πρόσφατη δισκογραφική δουλειά τους είναι σαφώς καλύτερη από την προηγούμενη. Εξάλλου, δεν γίνεται να φτάσουν πολύ πιο χαμηλά, μετά από όλες τις αρνητικές επιρροές. Ύστερα από τότε, το συγκρότημα δεν έκανε τίποτα το ιδιαίτερο, πέραν από συναυλίες. Ερωτήματα άρχισαν να δημιουργούνται...

Μερικά σημάδια ζωής
Ευτυχώς, το 2009, βγήκε ο "Monuments and Melodies", ένας δίσκος με 25 άγνωστα και ακυκλοφόρητα κομμάτια, μαζί με δύο ολοκαίνουργια τραγούδια κι ένα βίντεο κλιπ σκηνοθετημένο από Έλληνα!

Αν και δεν αλλάζει κάτι ιδιαίτερο στην ταυτότητα των Incubus, το "Black Heart Inertia" μου άρεσε πολύ και το βρίσκω ό,τι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει από το 2004! Βέβαια, οι ανησυχίες για αδράνεια (αφού διογκώθηκαν από την σόλο δουλειά του Brandon) διαλύθηκαν οριστικά σχετικά πρόσφατα, με την ανακοίνωση ότι το συγκρότημα δουλεύει σε νέο δίσκο από φέτος (περισσότερα εδώ). Όπως φαίνεται, ανά δύο παραγωγές αλλάζουν και στυλ, οπότε ας ελπίσουμε να σταθούμε τυχεροί :)

Firewind - Βίντεο για το "World on Fire"

2010-09-18T10:39:00.000-07:00

Power metal

Οι Firewind, οι οποίοι ετοιμάζονται για την 6η κυκλοφορία τους, και η δισκογραφική Century Media, δημοσίευσαν μουσικό βίντεο για το single (σε ηλεκτρονική μορφή μόνο) "World on Fire".

Προσωπικά, νομίζω πως η ατμόσφαιρα έχει άρωμα HammerFall. Πρόκειται πάντως για ένα από τα καλύτερα κομμάτια των Firewind που έχω ακούσει ως τώρα.

Υπενθύμιση: ο δίσκος του συγκροτήματος, ο οποίος προορίζεται για τις 25 Οκτωβρίου, ονομάζεται "Days of Defiance". Τα τραγούδια είναι τα παρακάτω:

"The Ark Of Lies"
"World On Fire"
"Chariot"
"Embrace The Sun"
"The Departure"
"Heading For The Dawn"
"Broken"
"Cold As Ice"
"Kill In The Name Of Love"
"SKG"
"Losing Faith"
"The Yearning"
"When All Is Said And Done"

ΟΑΚΑ - Ημέρα Θετικής Ενέργειας (από την Kritiki GR)

2010-09-18T04:31:00.000-07:00

Χτες, 18 Σεπτεμβρίου, στο ΟΑΚΑ το μουσικόφιλο κοινό είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει από κοντά και με ελεύθερη είσοδο μερικά απ'τα δημοφιλέστερα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Και μην φανταστείτε ότι μιλάμε για Αλεξίου, Νταλάρα και άλλους τέτοιους λαϊκούς αηδούς. Το μουσικό πρόγραμμα απευθύνονταν κυρίως σε νεαρότερες ηλικίες-δεν είδα παρά μόνο λίγα άτομα πάνω των 30 ετών. Και δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κι αλλιώς αφού τα περισσότερα συγκροτήματα που εμφανίστηκαν είναι σχετικά καινούρια. Μέσα σε άλλους, το κοινό ξεσηκώθηκε απ'τις μελωδίες των Professional Sinnerz, των ''Μελισσών'' και των Decibell ενώ εμφάνιση-έκπληξη πραγματοποίησαν οι ''Onirama''. Την παράσταση, βέβαια, έκλεψαν οι ''Stavento'' που τραγούδησαν καινούριες αλλά και παλαιότερες επιτυχίες τους εισπράττοντας το χειροκρότημα του κοινού. Μαζί τους τραγούδησε και η νεαρή Ήβη Αδάμου που μετά την επιτυχία του τραγουδιού ''Σαν έρθει η μέρα'' η ζωή της άλλαξε μια για πάντα-φανταστείτε να ήσαστε κορίτσι 16 χρονών και να είχατε τόση επιτυχία στους συνομηλίκους σας και όχι μόνο! Αν είναι κάτι, πάντως, που κάνει τους ''Stavento'' να ξεχωρίζουν από άλλα συγκροτήματα της εγχώριας ραπ είναι ότι έχουν μια ακομπλεξάριστη επικοινωνία με το κοινό. Ο τραγουδιστής τους συγκροτήματος δεν διστάζει να απευθύνεται στο κοινό λέγοντας ότι ''τα σπάει'' ότι ''όλοι στο στάδιο είναι αλάνια'' ενώ τολμάει να μας αποκαλέσει-φιλικά, εννοείται- ''μαλάκες''. Έτσι, αισθάνεσαι μια πιο φιλική ατμόσφαιρα. Την δική του εμφάνιση στην ''Ημέρα θετικής ενέργειας'' έκανε και ο Μύρονας Στρατής. Για τον εν λόγω τραγουδιστή δεν μπορώ να πω πολλά πράγματα αφού τον άκουσα σε μόλις δύο τραγούδια-τα τελευταία που ερμήνευσε στην εμφάνισή του. Γενικά, έχω την αίσθηση ότι παριστάνει κάτι που δεν είναι ενώ οι μελωδίες του δεν έχουν κάτι να μου πουν. Την παρουσίαση της εκδηλώσεως είχε αναλάβει ο γνωστός παρουσιαστής του Mad, Θέμης Γεωργαντάς...

Είναι αλήθεια πως πήγα αρνητικά προκατειλημμένος σε αυτήν την συναυλία. Ωστόσο υπήρχαν και μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα τα οποία θα απαριθμήσω:

Πλεονεκτήματα

Καλή τροφοδότηση του ήχου, σε αντίθεση με την συναυλία των U2 η οποία έγινε κι'αυτή στο ΟΑΚΑ.
Είσοδος ελεύθερη για όλους, μεγάλη προσέλευση νεανικών ηλικιών.
Η δυναμική εμφάνιση των ''Stavento''.

Μειονεκτήματα

Ο χώρος που διεξάγονταν η συναυλία, μπροστά απ'το ''Τείχος των Εθνών''...Πραγματικά επικρατούσε αυτό που λέμε ''πατείς με παττώ σε''. Δεν μπορούσες ούτε να κουνηθείς, ήταν σαν να ήσουν σαρδέλα μέσα σε κονσέρβα και....
Και από πάνω να έχεις μερικούς να πετάνε μπουκάλια, νερά, να σπρώχνουν με αγένεια...Μετά την συναυλία αισθάνθηκα πραγματικά εξουθενωμένος.

Π.Λ.

Kritiki GR

Chevelle - Βίντεο για το "Shameful Metaphors

2010-09-18T04:08:00.001-07:00

Alternative metal

Κριτική: Linkin Park - A Thousand Suns

2010-09-15T08:24:00.000-07:00

Electro-rock

Τίτλος: A Thousand Suns
Καλλιτέχνης: Linkin Park
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 10/9/2010

Αξιολόγηση: 65%

Οι Linkin Park ποτέ δεν ήταν στην λίστα με τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Τους θεωρούσα, αντιθέτως με πολλούς, αν και αξιόλογους, κάθε άλλο παρά πρωτοπόρους στο είδος. Βέβαια, χρειάστηκε απλά και μόνο να ακούσω τον δίσκο μια φορά, για να καταλάβω το πόσο έχουν αντιστραφεί οι ρόλοι. Για να ακριβολογήσω, την πρώτη φορά αναρωτήθηκα αν με εξαπάτησαν και δεν πρόκειται για το κανονικό CD (ακόμα και το εξώφυλλο, δεν μπορείς να φανταστείς πως ανήκει σε συγκρότημα τέτοιας εμβέλειας). Δεν βιάστηκα όμως να βγάλω τα συμπεράσματά μου, και δεν το μετανιώνω. Ομολογώ πως αρχικά περίμενα κάτι εκρηκτικό, ίσως κάποιον συνδυασμό "Hybrid Theory" και "Minutes to Midnight", οπότε απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Όμως, θα πρέπει να παραδεχτώ ότι το συγκρότημα πρωτοτύπησε ιδιαίτερα. Αφού αποδέχτηκα ότι δεν θα συναντήσω καθόλου ουρλιαχτά από τον Chester ή "χαλασμένα" riffs από τον Brad, άρχισα να αναγνωρίζω κάποια θετικά σημάδια. Ο κατά κύριο λόγο μελοδραματικός δίσκος είναι θεματικός, και αναφέρεται στην πυρηνική απειλή. Οι Linkin Park βάδισαν σίγουρα σε άγνωστα κι επικίνδυνα μονοπάτια, όπως αυτό της industrial ή electro rock. Επίσης, μερικά από τα στοιχεία τα οποία έθεσαν τις βάσεις για την επιτυχία τους είναι παρόντα, ειδικά η hip-hop. Εξάλλου, το είχαν δηλώσει πολύ πριν την κυκλοφορία ότι, "αν πετύχει θα ακούσουμε κάτι καινούργιο, ξεχωριστό από προηγούμενες παραγωγές". Το αν όντως πέτυχε δεν μπορώ να το κρίνω, αν και είμαι απολύτως σίγουρος ότι πάρα πολλοί θαυμαστές θα απελπίστηκαν. Και παρ'όλες τις προσπάθειες να φανώ επιεικής, η αλήθεια είναι ότι ο "A Thousand Suns" είναι μια μέτρια έως κακή κυκλοφορία. Ακόμα κι αν υπάρχουν ορισμένες καλές στιγμές, το καθαρό βάρος του δίσκου είναι εξαιρετικά λίγο, αφού είναι γεμάτος με ανούσια ηελκτρονικοειδή κομμάτια, τα οποία δεν διαρκούν πάνω από μισό λεπτό και δεν αντιλαμβάνομαι την ύπαρξή τους. Και τι να την κάνεις την πρωτοτυπία όταν έχεις να κάνεις με τόση μετριότητα;

Burning in the Skies: Μία μπαλλάντα η οποία εμπεριέχει πολλά από τα νέα στοιχεία που υιοθέτησαν οι Linkin Park.

Blackout: Επίσης αξιόλογο τραγούδι, το οποίο είναι το μόνο που αξιοποιεί με τόση επιτυχία την νέα ταυτότητα του συγκροτήματος.

The Catalyst: Σαφώς το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, γι'αυτό και είχε κυκλοφορήσει προ του δίσκου, ως single.

Τραγούδια δίσκου:

"The Requiem" 2:01
"The Radiance" 0:57
"Burning in the Skies" 4:13
"Empty Spaces" 0:18
"When They Come for Me" 4:53
"Robot Boy" 4:29
"Jornada del Muerto" 1:34
"Waiting for the End" 3:51
"Blackout" 4:39
"Wretches and Kings" 4:10
"Wisdom, Justice, and Love" 1:38
"Iridescent" 4:56
"Fallout" 1:23
"The Catalyst" 5:39
"The Messenger" 3:01

Κριτική: Kamelot - Poetry for the Poisoned

2010-09-12T01:35:00.000-07:00

Progressive metal

Τίτλος: Poetry for the Poisoned
Καλλιτέχνης: Kamelot
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 10/9/2010

Αξιολόγηση: 75%

Τα πάντα στο σύμπαν έχουν ημερομηνία λήξεως. Έτσι για τους Kamelot, φαίνεται πως ήρθε η ώρα να αποχαιρετίσουν την power metal, αν όχι οριστικά, τουλάχιστον έτσι όπως μας την είχαν διδάξει μέχρι σήμερα. Καταρχήν, να σημειώσω πως ο δίσκος δεν είναι καθόλου κακός. Αντιθέτως, ίσως να πρόκειται για την πιο ατμοσφαιρική κυκλοφορία του συγκροτήματος έως τώρα. Επιπλέον, όλα τα στοιχεία των προηγουμένων δίσκων είναι παρόντα: τα υπέροχα φωνητικά του Khan, οι μελαγχολικές μελωδίες, ο εξισοροπημένος συνδυασμός διαφόρων μουσικών οργάνων και οι ευγενικές συμμετοχές καλλιτεχνών (οι οποίες παρεπιπτόντως δεν είναι υπερβολικά πολλές), όπως των: Simone Simons (Epica) και Amanda Somerville (πολύ ευχάριστες παρουσίες...), του Jon Oliva (Savantage) στο "The Zodiac", του Björn "Speed" Strid (Soilwork) στο "The Great Pandemonium) και του Gus G. (!) στο "Hunter's Season", μαγεύοντας με το σόλο του. Ωστόσο, ο κατάλογος παραπόνων είναι μεγάλος. Παρ'όλα τα θετικά, ο δίσκος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί power metal, όπως ανέφερα αρχικά. Τα οπερικά φωνητικά δεν βοηθούν, ενώ η ενορχήστρωση, αν και όμορφη, έχει καταστραφεί από τα πολλά στρώματα και έρχεται από το υπερπέραν. Τι είναι όλα αυτά όμως, μπροστά στην φωνή του τραγουδιστού, της οποίας οι διακυμάνσεις είναι οι χαμηλότερες στις οποίες την έχουμε συναντήσει ποτέ; Συνοψίζοντας, ο "Poetrry for the Poisoned" είναι ένας δίσκος ο οποίος ακούγεται απόλυτα εύκολα κι ευχάριστα, οι Kamelot όμως μπορούν και πολύ καλύτερα.

Pt II. So Long: Πάντα καλό, ποτέ τέλειο όμως... Ξεχωρίζει η Simone Simons.

Kamelot - Pt II. So Long

The Zodiac: Ο Jon δεν μας έχει απογοητεύσει ποτέ, και ούτε τώρα το κάνει. Γι'αυτό εξάλλου συμμετέχει σε κάθε power metal δίσκο που κυκλοφορεί ;)

Kamelot - The Zodiac

The Great Pandemonium: Πιθανώς το ανώτερο κομμάτι, σκοτεινό και καλοδουλεμένο, μ'ένα υπέροχο σόλο.

Τραγούδια δίσκου:

"The Great Pandemonium" (feat. Björn "Speed" Strid) Roy Khan, Thomas Youngblood 4:24
"If Tomorrow Came" Khan, Youngblood, Sascha Paeth 3:58
"Dear Editor" Khan, Youngblood 1:18
"The Zodiac" (feat. Jon Oliva & Amanda Somerville) Khan, Youngblood 4:00
"Hunter's Season" (feat. Gus G.) Khan, Youngblood 5:34
"House on a Hill" (feat. Simone Simons) Khan, Youngblood 4:14
"Necropolis" Khan, Youngblood 4:16
"My Train of Thoughts" Khan, Youngblood 4:08
"Seal of Woven Years" Khan, Youngblood 5:13
"Poetry for the Poisoned, Pt. I: Incubus" Khan, Youngblood 2:57
"Poetry for the Poisoned, Pt. II: So Long" (feat. Simone Simons & Amanda Somerville) Khan, Youngblood 3:24
"Poetry for the Poisoned, Pt. III: All is Over" (feat. Simone Simons & Amanda Somerville) Khan, Youngblood 1:03
"Poetry for the Poisoned, Pt. IV: Dissection" (feat. Amanda Somerville) Khan, Youngblood, Oliver Palotai 2:00
"Once Upon a Time" Khan, Youngblood 3:45
"Thespian Drama" (Instrumental) (Japanese/vinyl single edition bonus track) Khan, Youngblood 3:46

All The Things She Said + Metal = The Berzerker

2010-09-10T02:06:00.000-07:00

Pop rock + Death metal

Ποιος δεν έχει ακούσει την τεράστια επιτυχία των t.A.T.u; Ή, ακόμη καλύτερα, ποιος δεν έχει δει το βίντεο κλιπ; :P Ήταν το πρώτο Ρωσσικό τραγούδι το οποίο βρέθηκε ποτέ στην πρώτη θέση των Αγγλικών επιτυχιών.

Για να το ξεθάψουμε...

Επτά χρόνια αργότερα, ενώ οι Ρωσσίδες ασχολούνται με τις προσωπικές τους σταδιοδρομίες κι είναι αδρανείς ως συγκρότημα, κάποιοι σκέφτηκαν να αναβιώσουν το θρυλικό κομμάτι. Ονομάζονται The Berzerker κι είναι Αυστραλοί. Η σκέψη για death metal επανεκτέλεση ενός pop rock τραγουδιού ίσως να είναι από τις χειρότερες που έγιναν ποτέ, όμως τι να κάνουμε..; Εξάλλου, λίγη δόση πρωτοτυπίας ποτέ δεν βλάπτει.

Απολαύστε το βίντεο-παρωδία (βέβαια, λείπουν σε κάποιον βαθμό τα λεσβιακά):

City of Fire - Βίντεο για το "Rising"

2010-09-09T03:31:00.000-07:00

Rock

Μόλις ανακάλυψα ένα σχετικά άγνωστο συγκρότημα, το οποίο όμως φαίνεται να παίζει καλή μουσική :)

Dream Theater - Ο Mike αποχωρεί από το συγκρότημα

2010-09-09T03:27:00.000-07:00

Progressive metal

Ο ντράμμερ των Dream Theater, Mike Portnoy, ύστερα από 25 χρόνια, εγκαταλείπει το συγκρότημα το οποίο δημιούργησε και του οποίου ηγήθηκε για το 1/4 του αιώνα.

Τα μέλη ωστόσο, διαβεβαίωσαν ότι η μπάντα θα συνεχίσει την πορεία της, ενώ ευαχρίστησαν τον Mike για την προσφορά του.

Danzig - Βίντεο για το "On a Wicked Night"

2010-09-09T03:10:00.000-07:00

Heavy metal

Κριτική: 12 Stones - The Only Easy Day Was Yesterday

2010-09-08T07:32:00.000-07:00

Rock

Τίτλος:The Only Easy Day Was Yesterday
Καλλιτέχνης: 12 Stones
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 20/7/2010

Αξιολόγηση: 75%

Συνήθως, τα συγκροτήματα γιορτάζουν τα δέκα χρόνια παρουσίας τους με δίσκους μεγάλης διαρκείας, επανεκτελέσεις γνωστών τραγουδιών τους, συλλογές επιτυχιών τους κλπ. Ωστόσο, πρώτη φορά στην ζωή μου βλέπω μπάντα να κυκλοφορεί δίσκο μικρού μήκους σε τέτοιο σημείο της σταδιοδρομίας της. Πέντε τραγούδια είναι το περιεχόμενο του "The Only Easy Day Was Yesterday". Συνοπτικά, οι 12 Stones ξεκίνησαν ως ροκ συγκρότημα κι έτσι συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Είχαν μερικά κομμάτια τα οποία τους απογείωσαν, όμως γενικά δεν φημίζονται για την καινοτομία τους στο είδος (ειδικά η προηγούμενη κυκλοφορία ήταν μετριότατη). Η ομοιότητα με τους ομοεθνείς τους Papa Roach λοιπόν είναι τεράστια, αφού με μια σύντομη παραγωγή κατάφεραν να κάνουν ό,τι δεν έκαναν το 2007: έναν δίσκο σαφώς άνω του μετρίου. Τίποτα το πρωτότυπο, απλά επιτέλους έχουμε λίγη αυξημένη δυναμικότητα, βαριά riffs και τρομερά φωνητικά, στοιχεία τα οποία είχαν εκλείψει.

We Are One: Εκληκτικό κομμάτι. Πιο συνηθισμένο δεν γίνεται, όμως δεν παύει να κολλάει στο μυαλό με την εκρηκτικότητά του.

Enemy: Ωραίο μα και μελωδικό ταυτόχρονα. Ο Paul McCoy επιδεικνύει τις φωνητικές ικανότητές του...

Welcome to the End: Επίσης συνηθισμένο, ανοίγει όμως ιδανικά τον δίσκο.

Disappear: Από τα καλύτερα των 12 Stones. Ακούστε το και θα συμφωνήσετε.

Tomorrow Comes Today: Να μην παραπονιέται ότι τα έβαλα όλα κι αυτό έμεινε απέξω... Πέραν από την πλάκα, μια καλή μπαλλάντα, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο.

Τραγούδια δίσκου:

"Welcome To The End" - 3:14
"We Are One" - 3:28
"Disappear" - 3:25
"Tomorrow Comes Today" - 4:20
"Enemy" - 2:59

Προσεχώς! Firewind - Days of Defiance

2010-09-07T13:52:00.000-07:00

Ενημέρωση 25/10/2010: Ο δίσκος κυκλοφόρησε! Διαβάστε την κριτική!

"Days of Defiance" θα ονομάζεται ο επερχόμενος δίσκος των Firewind. Θα κυκλοφορήσει στις 25 Οκτωβρίου. Επίσης, στις 17 του μήνα θα βγει επίσημα το μονό του δίσκου, "World on Fire".

Το τραγούδι μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω:

Τα τραγούδια του δίσκου θα είναι:

"The Ark Of Lies"
"World On Fire"
"Chariot"
"Embrace The Sun"
"The Departure"
"Heading For The Dawn"
"Broken"
"Cold As Ice"
"Kill In The Name Of Love"
"SKG"
"Losing Faith"
"The Yearning"
"When All Is Said And Done"
"Riding On The Wind" (iTunes Exclusive)

Κριτική: Papa Roach - Time for Annihilation

2010-09-07T01:44:00.000-07:00

Rock

Τίτλος: Time for Annihilation
Καλλιτέχνης: Papa Roach
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 31/8/2010

Αξιολόγηση: 75%

Είναι απίστευτο... Μόλις 5 νέα κομμάτια, κι όλα είναι καλύτερα από κάθε τραγούδι στον προηγούμενο δίσκο! Όπως έχω γνωστοποιήσει, η νέα κυκλοφορία των Papa Roach περιέχει κυρίως ζωντανές ηχογραφήσεις μεγάλων επιτυχιών, από μια συναυλία. Προσωπικά, ποτέ δεν ήμουν λάτρης τέτοιου είδους δίσκων, θεωρώντας ότι δεν έχουν τίποτα καινούργιο να μου προσφέρουν. Έτσι, η όλη ιδέα με ξίνισε στην αρχή: Ένα συγκρότημα δεν μπορεί να γράψει αρκετά τραγούδια, ούτε καν για να γεμίσει έναν δίσκο, και έτσι καταφεύγει στην έτοιμη λύση. Τελικά όμως, στην περίπτωση των Papa Roach δεν είναι έτσι. Καταρχήν, ας μην ξεχνάμε ότι πέρασε μόλις ένας χρόνος από τον "Metamorphosis", ο οποίος εξάλλου μας είχε αφήσει τις χειρότερες εντυπώσεις, όντας η χειρότερη παραγωγή τους μέχρι σήμερα. Επιπλέον, σήμερα, όλα σχεδόν τα είδη δίσκων έχουν την ίδια τιμή, άρα δεν νομίζω να χαλάει το γεγονός. Εντάξει, ο "Time for Annihilation" δεν είναι και κάποια ασυναγώνιστη κυκλοφορία, όμως σίγουρα εξύψωσε το συγκρότημα στα μάτια μας. Αυτό δεν σημαίνει πως όλα τα τραγούδια είναι αυστηρώς διαμορφωμένα ώστε να είναι φιλικά προς το ραδιόφωνο. Καμία πρωτοτυπία εδώ... Εκτός αυτού, μόνο και μόνο το είδος του δίσκου, δεν μου επιτρέπει να του δώσω μεγαλύτερο ποσοστό.

Burn: Το πρώτο μονό του "Time for Annihilation". Ρυθμός αναφοράς Burn: 24,3/sec. Σύντομα θα αποκτήσει και βίντεο, αφού τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν πριν δύο μέρες (5 Σεπτρμβρίου)!

The Enemy: Πιθανώς το καλύτερο και δυνατότερο κομμάτι στον δίσκο.

Kick in the Teeth: Μετριότητα...

Papa Roach - Kick In The Teeth (Official Video)

Τραγούδια δίσκου:

"Burn" Papa Roach, Bobby Huff 3:26
"One Track Mind" Papa Roach, James Michael, David Bendeth 3:26
"Kick In the Teeth" Papa Roach, Huff 3:11
"No Matter What" Papa Roach, Michael, Bendeth 3:33
"The Enemy" Papa Roach, Bendeth 3:38
"Getting Away with Murder" (Live) Jacoby Shaddix, Tobin Esperance, Jerry Horton 4:14
"...To Be Loved" (Live) Shaddix, Esperance 3:55
"Lifeline" (Live) Shaddix, Esperance, Michael 4:18
"Scars" (Live) Shaddix, Esperance 4:59
"Hollywood Whore" (Live) Shaddix, Esperance, Horton 4:08
"Time Is Running Out" (Live) Shaddix, Esperance 3:57
"Forever" (Live) Shaddix, Esperance, Dave Buckner, Horton 6:50
"Between Angels and Insects" (Live) Shaddix, Esperance, Buckner, Horton 5:09
"Last Resort" (Live) Shaddix, Esperance, Buckner, Horton 5:39

Blind Guardian - Έρχονται στην χώρα μας!

2010-09-06T05:37:00.000-07:00

Ανακοινώθηκαν οι πρώτοι προορισμοί των Blind Guardian για το 2011 (είναι όλοι Βαλκανικοί) και μέσα σε αυτούς περιλαμβάνονται η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες.

2011-04-02	Blind Guardian in Istanbul	Refresh the Venue	Turkey
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: 100. Yıl Oto San. Sitesi, G-52 Çömlekçi Sok. 30 Maslak.
2011-04-28	Blind Guardian in Zagreb	Boogaloo Club	Croatia
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: Ulica Grada Vukovara 68.
2011-04-29	Blind Guardian in Belgrade	Skc	Serbia
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: ul. Kralja Milana 48.
2011-04-30	Blind Guardian in Sofia	Hristo Botev Hall	Bulgaria
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: John Lennon Str..
2011-05-01	Blind Guardian in Bucharest	Arenele Romane	Romania
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: Parcul Carol.
2011-05-06	Blind Guardian in Athens	Fuzz Club	Greece
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: Λεωφόρος Βουλιαγμένης 22.
2011-05-07	Blind Guardian in Athens	Fuzz Club	Greece
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: Λεωφόρος Βουλιαγμένης 22.
2011-05-08	Blind Guardian in Thessaloniki	Prinicipal Club	Greece
Add Add to Google Calendar Download iCal	Address: 17 klm Thessalonikis – N. Moudanion, Neo Rysio.

Περισσότερα στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος:
First set of European tour dates in 2011 confirmed

Κριτική: Thousand Foot Krutch - Welcome to the Masquerade

2010-09-06T02:56:00.000-07:00

Christian rock

Τίτλος: Welcome to the Masquerade
Καλλιτέχνης: Thousand Foot Krutch
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 8/9/2009

Αξιολόγηση: 85%

Πολλά συγκροτήματα τείνουν να μεταβάλουν τον χαρακτήρα τους με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η διαδικασία είναι είτε φυσική (επειδή τον βαρέθηκαν), είτε τεχνητή (επειδή προτίμησαν την εμπορικότητα). Οι Thousand Foot Krutch είναι από τα ελάχιστα τα οποία από τις 4 φορές που άλλαξαν, οι 3 με άφησαν ικανοποιημένο. Συγκεκριμένα τώρα, η τελευταία θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως μίξη όλων των προηγουμένων παραγωγών. Έχουμε και λέμε λοιπόν:
α) Το σκληροπυρηνικό ραπ/η νέα μεταλλική, είδη με ρίζες στον προηγούμενο αιώνα (Set it Off, That's What People Do) που θυμίζουν Rage Against the Machine.
β) Τραγούδια τύπου "Phenomenon", ως ξεχωριστή κατηγορία (και πιο επιτυχημένη).
γ) Το πιο απαλό ροκ των δύο προγηουμένων δίσκων (The Art of Breaking, The Flame in All of Us).
Το πιο ευτυχές γεγονός είναι φυσικά ότι το αποτέλεσμα ήταν θετικό. Όχι μόνο κατάφεραν να δημιουργήσουν μια κυκλοφορία παρόμοια και ισάξια του κορυφαίου "Phenomenon", αλλά πρωτοτύπησαν, εισάγωντας στοιχεία από άλλες τους δουλειές επίσης. Επιπλέον, αρκετές φορές θα οδηγηθούμε στο συμπέρασμα ότι εξερεύνησαν περιοχές ακόμα πιο "σκληρές" απ'ότι πριν (βλ. Fire it up). Ένας πιο μεταλλικός "Phenomenon" δηλαδή; Κάπως έτσι (αρκεί να μην γίνεται επαναλαμβανόμενος, όπως με το "Smack Down", το οποίο είναι επανεκτέλεση του "Rawkfist")! Μένει να ακούσετε το εναρκτήριο "The Invitation" για να αντιληφθείτε σε τι βαθμό έχει εξελιχθεί ο ήχος της κιθάρας του συγκροτήματος. Αν και οι μπαλλάντες κι η ποπ περιζώνουν όλον τον δίσκο, πάντα συνοδεύονται από εκρηκτικές στιγμές. Βέβαια, δεν γίνεται να παραληφθεί η αναφορά στους στίχους. Σε αντίθεση με άλλα συγκροτήματα (όπως Skillet και P.O.D.), τα οποία ούτως ή άλλως δεν πιάνουν μία μπροστά τους, ο προσδιορισμός της μουσικής τους ως "Χριστιανική" δεν υπάρχει μόνο για μόστρα. Και για να κλείσω, ανεξάρτητα από τις πεποιθήσεις του καθενός, δεν μπορεί κανένας να αρνηθεί το ταλέντο των Καναδών... Εκπληκτικός δίσκος!

Fire it up: Από τα πιο "βαριά" κομμάτια των Thousand Foot Krutch. Ανεπανάληπτο...

E for Extinction: Αρχίζει χαλαρά, αλλά η ένταση κλιμακώνεται σταδιακά, ώσπου φτάνουμε στο αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του συγκροτήματος :D Γλυκός, βαρύς και σκοτεινός ήχος.

Bring me to Life: Επίσης απαλό κομμάτι, οι εναλλαγές όμως με την hard rock είναι συχνές.

Outta Control: Από τα καλύτερα των Thousand Foot Krutch, απλά (ειδικά στον τομέα των riffs)!

Τραγούδια δίσκου:

"The Invitation (Intro)" - 0:59
"Welcome To The Masquerade" - 3:41
"Fire It Up" - 3:07
"Bring Me to Life" - 3:36
"E for Extinction" - 3:51
"Watching Over Me" - 4:18
"The Part That Hurts The Most (Is Me)" - 3:59
"Scream" - 3:26
"Look Away" -4:01
"Forward Motion" - 3:54
"Outta Control" - 3:27
"Smack Down" - 3:21
"Already Home" - 4:30

U2 - Μια μαγική βραδιά!

2010-09-04T08:27:00.000-07:00

Μια υπέροχη βραδιά χάρισαν χτες το βράδυ στους θαυμαστές τους οι U2. Την καταπληκτική συναυλία παρακολούθησαν περίπου 70 χιλιάδες άτομα, κυρίως Έλληνες αλλά και ξένοι θαυμαστές του γνωστού συγκροτήματος. Παρ'ότι οι πόρτες για την συναυλία άνοιγαν στις 17:30, ωστόσω, αρκετοί θαυμαστές βρίσκονταν στον χώρο του ΟΑΚΑ αρκετές ώρες πριν από την συναυλία. Άλλοι πάλι, ήρθαν μετά τις 21:00 το βράδυ, δηλαδή μόλις μισή ώρα πριν βγει στην σκηνή το γνωστό συγκρότημα.

Βέβαια, οι τελευταίοι, έχασαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και άλλα συμπαθητικά ονόματα της διεθνούς μουσικής σκηνής, όπως τον Αβίβ Γκέφεν και τους Snow Patrol. Για να οω την αλήθεια, τον πρώτο δεν τον παρακολούθησα, αλλά οι Snow Patrol μου φάνηκαν αρκετά εντυπωσιακοί ως προς την μουσική σύνθεσή τους που θα μπορούσαμε να πούμε ότι μας θύμισε αρκετά τους U2. Το συγκρότημα, δήλωσε την αγάπη του για την Ελλάδα και την Αθήνα ενώ ο τραγουδιστής τους δεν παρέλειψε να χαρακτηρίσει τους U2 ''Γολιάθ''. Γύρω στις 21:00, η εμφάνιση των Snow Patrol φτάνει στο τέλος της- με αρκετά ενθουσιώδη χειροκροτήματα απ'το κοινό- και στην σκηνή ανεβαίνουν διάφοροι τεχνικοί για τις τελευταίες εργασίες πριν την μεγάλη συναυλία που θα άρχιζε στις 21:45. Στα 45 λεπτά που ακολουθούν το στάδιο γεμίζει ακόμα πιο ασφυκτικά από τους θαυμαστές του μεγάλου συγκροτήματος, ενώ η αρένα, στην οποία βρίσκονται οι πιο σκληροπυρηνικοί φαν, ζητωκραυγάζει και εμψυχώνει το συγκρότημα.

Η ώρα 21:40, όταν απ'το βάθος του Ολυμπιακού σταδίου αρχίζουν να προβάλλουν με γοργό βηματισμό οι συντελεστές του συγκροτήματος των U2. Πρώτος στην σειρά, με περισσότερη ενέργεια από ποτέ, ο Μπόνο, ο θρυλικός τραγουδιστής της μπάντας. Η ατμόσφαιρα στο στάδιο γίνεται ακόμα πιο ζεστή από τους θαυμαστές που έχουν σηκωθεί όρθιοι για να υποδεχτούν το συγκρότημα. Ο Μπόνο ανεβαίνει στην σκηνή και η συναυλί αρχίζει με το τραγούδι ''Beautiful Day''. Το κοινό δεν έκατσε στην θέση του (όσοι είχαν θέσεις δηλαδή, γιατί η αρένα ήταν όρθια) παρά μόνο σε λίγα σημεία. Ο Μπόνο εξέφρασε, στα Αγγλικά, την αγάπη του για την Ελλάδα και δεν παρέλειψε να μας θυμίσει ότι βρισκόμαστε στην ίδια οικονομική κατάσταση με την χώρα του, την Ιρλανδία. Έδωσε ονόματα αρχαίων θεών στους συντελεστές του συγκροτήματός του κρατώντας για τον εαυτό το όνομα του ''Μεγάλου Αλεξάνδρου''. Ύστερα, απευθύνθηκε και πάλι στους Έλληνες λέγοντας πως θα τα καταφέρουμε επειδή διαθέτουμε μυαλό και καρδιά. Δεν θέλετε να σας περιγράψω το τι έγινε μετά τις φιλελληνικές δηλώσεις του Μπόνο. Χειροκροτήματα, σφυρίγματα, ουρλιαχτά...

Το ιρλανδικό συγκρότημα τραγούδησε αρκετές γνωστές-παλιές και ξένες- όπως τα: ''Beautiful Day'', ''Elevation'', ''Magnificent'', ''Οne'' και άλλα. Στα περισσότερα τραγούδια τους, το κοινό ήταν όρθιο και χόρευε, τραγούδαγε και χειροκροτούσε το μεγάλο συγκρότημα. Ένα από τα πλέον συγκινητικά στιγμιότυπα της βραδιάς ήταν το μήνημα αγάπης που απέστειλε ο Μπόνο στην Άoυνγκ Σασούκι- μια γυναίκα από την Ασία που έχει καταδικαστεί σε θάνατο επειδή είχε εξωσυζυγική σχέση- αφιερώνοντάς της ένα ιρλανδικό νανούρισμα ενώ γυναίκες με φαναράκια φωτός στα χέρια πλημμύρισαν την σκηνή. Η καλύτερη δυναμική στιγμή της βραδιάς, πάλι, είναι προς το τέλος όταν ο Μπόνο τραγουδάει σε ένα μικρόφωνο που θυμίζει τιμόνι διαστημοπλοίου το οποίο με έναν ''μαγικό τρόπο'' γίνεται σαν κούνια έτσι ώστε για μερικές στιγμές ο γνωστός τραγουδιστής να ''πετάει'' πάνω απ'τα κεφάλια των θαυμαστών της αρένας.

Όπως και είσοδος, έτσι και η έξοδος του συγκροτήματος απ'την σκηνή ήταν φαντασμαγορική, ενώ εντυπωσιακά ειδικά εφέ έδιναν το κάτι παραπάνω στο ήδη εντυπωσιακό υπερθέαμα. Το κοινό χειροκρότησε για αρκετή ώρα τον Μπόνο και την παρέα του, οι οποίοι πάω στην σκηνή χειροκρότησαν το κοινό τους.

Το κοινό, γενικά, δεν είχε κάποια συγκεκριμένη ηλικία. Ήταν από παιδιά ηλικίας 7 ετών, έφηβοι, ροκάδες, γκοθάδες, μεσήλικες ακόμα και υπερήλικες (ως 70 ετών). Άλλη μια απόδειξη ότι η ροκ μουσική αρέσει σε όλες τις ηλικίες... Προσωπικά, οι U2 μου αρέσουν διότι δεν είναι ούτε ακριβώς ποπ όυτε ακριβώς ροκ. Η μουσική τους δεν ταυτίζεται απόλυτα με κανένα απ'τα δύο μουσικά είδη. Έχουν θεσπίσει ένα καθαρά προσωπικό τους στυλ που τους κάνει αρεστούς στο ευρύ κοινό.

Πλεονεκτήματα

Η εξαιρετική εμφάνιση των Snow Patrol, που κατάφεραν να ξεσηκώσουν τα πλήθη, μιας και έχουν και αυτοί τους δικούς τους θαυμαστές.
Το φανταστικό σκηνικό, το οποίο προσδίδει μια μεγαλοπρέπεια και θυμίζει αρπακτικό πτηνό ή διαστημόπλοιο (ανάλογα με την φαντασία του καθενός).
Το συγκρότημα των U2... Φαίνεται η ζωντάνια και η σπιρτάδα τους και ακόμα περισσότερο το πόσο δεμένοι είναι μεταξύ τους....Γιάυτό και εισπράττουν την αγάπη του κοινού.
Τα εφέ.. Στα οποία το συγκρότημα χρωστάει πολλά αφού είναι άκρως εντυπωσιακά.

Μειονεκτήματα

Η κακή τροφοδότηση του ήχου στο ΟΑΚΑ... Δεν μπορούσες να καταλάβεις σχεδόν καθόλου τα λόγια των τραγουδιών, παρά μόνο την μουσική τους (τουλάχιστον εκεί που καθόμουν εγώ).
Οι θεατές που είχαν αγοράσει εισητήριο μικρότερης κατηγορίας έβλεπαν... την πλάτη του Μπόνο εκτός από 2-3 στιγμές (προσέχτε, στιγμές και όχι τραγούδια όπως έλεγε η εταιρεία των εισητηρίων) που γύρισε και προς το μέρος μας.. Το καλό ήταν ότι είδαμε καλύτερα την είσοδο και την έξοδο του συγκροτήματος.
Η βρωμιά βρίσκεται παντού στο ΟΑΚΑ. Κάτω είναι γεμάτο σκουπίδια (εκτός του γηπέδου εννοώ) ενώ το καθίσματα είναι λερωμένα.
Το τρικ των εταιρειών των εισητηρίων με σκοπό οι θεατές να αγοράζουν εισητήρια καλύτερης ζώνης (και άρα με περισσότερα ευρώ). Μέχρι και λίγες μέρες πριν την συναυλία λέγανε πως τα εισητήρια των 33 ευρώ΄είχαν εξαντληθεί. Παρ'όλα αυτά, την Παρασκευή το πρωί υπήρχαν σε διαθεσιμότητα αρκετά εισητήρια της παραπάνω κατηγορίας.

Π.Λ

Φωτογραφίες

Φαντασμαγορικά εφφέ.

Το σκηνικό και η αρένα.

Το πλήθος κατευθύνεται προς το στάδιο.

Άποψη του σκηνικού.

Οι τελευταίες εργασίες, πριν την μεγάλη συναυλία.

Ο Μπόνο κλέβει την παράσταση τραγουδώντας.

Και... παρακάτω, μπορείτε να παρακολουθήσετε ένα βίντεο 15 λεπτών, με διάφορες στιγμές από την συναυλία:

*Η λήψη όλου του οπτικοακουστικού υλικού και η σύνταξη του άρθρου έγινε από το ιστολόγιο Kritiki GR.

Ευχαριστώ θερμά για την βοήθεια.

Radiohead - Κατεβάστε δωρεάν συναυλία

2010-09-04T03:05:00.000-07:00

Περισσότεροι από 50 θαυμαστές του συγκροτήματος οι οποίοι παρακολούθησαν την συναυλία στην Πράγα (23 Αυγούστου 2009), αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια δωρεάν ταινία.

Οι λήψεις, όπως αντιλαμβάνεστε, είναι πολλές, πάρα πολλές.

DVD Video: MPEG2 7.7 Mbps / Widescreen 16:9 Audio: Dolby Stereo 320 Kbps
PAL Torrents Zomb / PLG Megaupload	NTSC Torrents Zomb / PLG Megaupload

HD Quicktime (MOV) File Size: 7.23 GB Frame Size: 1280x720 Codec: H264 / Data Rate: 8.4 Mbps Audio: 320kbps 44.1kHz Torrents Zomb / TPB Megaupload	MKV File Size: 4.11 GB Frame Size: 1280x720 Codec: H264 / Data Rate: 4800 kbps Audio: 256kbps 44.1kHz Torrents Zomb Megaupload	iPad / Apple TV (MOV) File Size: 3.45 GB Frame Size: 1280x720 Codec: H264 / Data Rate: 4000 kbps Audio: 160kbps 44.1kHz Megaupload
AVI File Size: 2.72 GB Frame Size: 960x540 Codec: XVID / Data Rate: 3000 kbps Audio: 160kbps 44.1kHz Megaupload	iPod (MP4) File Size: 1.36 GB Frame Size: 640x360 Codec: H264 / Data Rate: 1600 kbps Audio: 128kbps 44.1kHz Megaupload	iPhone (MP4) File Size: 968.36 MB Frame Size: 480x270 Codec: H264 / Data Rate: 1100 kbps Audio: 128kbps 44.1kHz Megaupload

YOUTUBE

BLU-RAY

(coming soon)

Η επίσημη σελίδα.

Deftones - Βίντεο για το "Sextape"

2010-09-04T02:34:00.000-07:00

Από την φετινή τους κυκλοφορία, "Diamond Eyes".

Deftones | Sextape from ZF FILMS on Vimeo.

Blind Guardian - Πιο ψηλά από ποτέ με τον "At the Egde of Time"

2010-09-03T04:10:00.000-07:00

Μ'ένα ιδανικό ξεκίνημα, ο τελευταίος δίσκος των Γερμανών Blind Guardian σημείωσε τις περισσότερες πωλήσεις από κάθε άλλον του συγκροτήματος μέσα στην πρώτη εβδομάδα.

Συνολικά, έκανε 4500 πωλήσεις στην Αμερική, καταλήγοντας στην πρώτη θέση των Billboard Heatseekers και στην 108η των κορυφαίων 200 (Billboard Top 200). Επίσης, στον Καναδά βρίσκεται στην 18η θέση των Top Hard Music Albums (Κορυφαίων Δίσκων "Σκληρής" Μουσικής).

Τέλος, ο τραγουδιστής Hansi Kürsch προέβη σε μια ιδιαίτερα ευχάριστη δήλωση:
"Ακόμα είναι αρχή: Η αποστολή δεν έχει ολοκληρωθεί :) Δεν μπορώ να περιμένω να τραγουδήσω νέα κομμάτια μαζί σας. Οι ημερομηνίες θα ανακοινωθούν σύντομα!"

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Προσεχώς! U2 360 Tour στο ΟΑΚΑ - Κριτική

2010-09-03T03:35:00.000-07:00

Με χαρά σας ανακοινώνουμε πως το φιλικό ιστολόγιο Kritiki GR θα βρίσκεται στο ΟΑΚΑ σήμερα, για να παρακολουθήσει την εμφάνιση των U2 στην χώρα μας.

Σε συνεργασία μαζί του, θα δημοσιευθεί αύριο εκτενές άρθρο, με παρουσίαση, ανάλυση και σχολιασμό της μεγάλης και πολυαναμενόμενης συναυλίας. Αποκλειστικά στα δύο ιστολόγια!

Κριτική: Apocalyptica - 7th Symphony

2010-09-03T03:08:00.000-07:00

Cello metal

Τίτλος: 7th Symphony
Καλλιτέχνης: Apocalyptica
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 20/8/2010

Αξιολόγηση: 80%

Γι'ακόμη μία φορά, οι Φινλανδοί φαίνονται έτοιμοι να ικανοποιήσουν το ευρύ κοινό τους με μια πολυδιάστατη παραγωγή. Για να ρίξουμε μια ματιά στα τρία βασικά σημεία:
α) Το βιολοντσέλο, το οποίο είναι το δυνατό σημείο των Apocalyptica.
β) Ο μεταλλικός ήχος, προερχόμενος από τις απαρχές του συγκροτήματος.
γ) Ο ραδιοφωνικός ροκ ήχος, με την πρόσκληση γνωστών καλλιτεχνών, κυρίως τραγουδιστών.
Στο παρελθόν είχαμε συμμετοχές όπως των Corey Taylor (Slipknot), Till Lindemann (Rammstein), Adamn Gontier (Three Days Grace), Cristina Scabbia (Lacuna Coil) κλπ. Αυτήν την φορά, υπάρχει χώρος για καινούργια ονόματα: Brent Smith (Shinedown), Lacey Mosley (Flyleaf), Gavin Rossdale (Bush), Joe Duplantier (Gojira) και σταθερά ο Dave Lombardo, ντράμμερ των Slayer, αφήνει ο καθένας το στίγμα του, με την ξεχωριστή ταυτότητά του. Βέβαια, αν το δούμε από την άλλη πλευρά, το συγκρότημα φαίνεται να έχει κολλήσει κάπου, αδυνατώντας να πρωτοτυπήσει με επάρκεια στον εαυτό του. Μάλλον, οι Apocalyptica ξέχασαν πως έγιναν διάσημοι παίζοντας κομμάτια των Metallica, χωρίς να είναι απαραίτητο ένα κάρο επιπλέον τραγουδιστών. Ξέρω, αλλιώς δεν θα καταφέρουν ν'ανέβουν στην κατάταξη του Billboard, όμως αν δεν πάρουν στα σοβαρά αυτό που κάνουν, η έμπνευση φοβάμαι πως θα εξαντληθεί και θα καταλήξουν γραφικοί. Ωστόσο, τα τραγούδια με φωνητικά είναι μειωμένα σε σχέση με τον "Worlds Collide", και ταιριάζουν με την ατμόσφαιρα του δίσκου, ενώ η εναλλαγή μεταξύ των διαφόρων ειδών συμβάλλει σ'ένα τελικό αποτέλεσμα το οποίο ακούγεται απολύτως ευχάριστα. Γενικά, ο "7th Symphony" θα μείνει ευτυχώς στην ιστορία ως μία ακόμα εξαίσια παραγωγή, χωρίς ψεγάδια, γεμάτη από λαμπρότητα. Κι αυτό χάριν στην ευφυΐα και τις ικανότητες των Apocalyptica.

Broken Pieces: Ναι και μια καινοτομία! Γυναικεία φωνητικά (της Lacey), τα οποία παραδόξως δένουν άψογα με την μουσική. Ακόμη πιο περίεργος μάλιστα είναι ο τρόπος με τον οποίον ξεκινάει το τραγούδι!

Not Strong Enough: Αν πρέπει να αναφερθούμε σε κομμάτια με παρουσία φωνητικών, αυτό δεν γίνεται να λείπει επίσης. Ο Brent Smith έχει αποδείξει πολλές φορές πόσο ταλέντο τον διακατέχει...

At the Gates of Manala: Εφτάλεπτο ορχηστρικό κομμάτι, το οποίο ανοίγει με τον επικότερο τρόπο τον όλο δίσκο.

End of me: Το γνωστό συναισθηματικό μονό του δίσκου, το οποίο είχε κυκλοφορήσει στις αρχές Αυγούστου. Συνοδεύεται και από μουσικό βίντεο.

Τραγούδια δίσκου:

"At the Gates of Manala" Perttu Kivilaakso, Paavo Lötjönen, Mikko Sirén, Eicca Toppinen 7:03
"End of Me" (ft. Gavin Rossdale of Bush) Johnny Andrews, Gavin Rossdale, Toppinen 3:29
"Not Strong Enough" (ft. Brent Smith of Shinedown) Diane Warren 3:36
"2010" (ft. Dave Lombardo of Slayer) Kivilaakso, Lombardo, Lötjönen, Sirén 4:32
"Beautiful" Kivilaakso 2:19
"Broken Pieces" (ft. Lacey Mosley of Flyleaf) Fiora Cutler, Guy Sigsworth, Toppinen 3:55
"On the Rooftop with Quasimodo" Sirén 5:00
"Bring Them to Light" (ft. Joe Duplantier of Gojira) Duplantier, Sirén, Toppinen 4:42
"Sacra" Sirén, Toppinen 4:22
"Rage of Poseidon" Kivilaakso, Lötjönen, Sirén, Toppinen 8:49

Disturbed - Τραγούδι τους στο Mortal Kombat

2010-09-02T05:48:00.000-07:00

Το "Another Way to Die", από τον δίσκο "Asylum" των Disturbed, θα επιλέχθηκε για διαφημιστικό του Mortal Kombat.

More Mortal Kombat Info

Lordi - Βίντεο για το "This is Heavy Metal"

2010-09-02T05:35:00.000-07:00

Το γνωστό, πιασάρικο τραγούδι των Lordi, από τον επερχόμενο δίσκο τους, απέκτησε και εικόνα!

Κριτική: Nightfall - Astron Black and the Thirty Tyrants

2010-09-02T05:24:00.000-07:00

Symphonic black metal

Τίτλος: Astron Black and the Thirty Tyrants
Καλλιτέχνης: Nightfall
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 27/8/2010

Αξιολόγηση: 80%

Εντάξει, δεν υπήρξα ποτέ λάτρης του είδους αυτού. Μπορεί όμως ένας δίσκος να με κάνει να γίνω; Όχι :P Όμως, έχω την δυνατότητα να αναγνωρίσω την ασύμμετρη βελτίωση που έχει επιδεχθεί η μουσική των Nightfall. Ένα Ελληνικό συγκρότημα-διαμάντι πολλών καρατίων, το οποίο ύστερα από 4 χρόνια σιγής επιστρέφει. Τους αξίζουν συγχαρητήρια. Μού φαίνεται για πρώτη φορά πως έχουν αρχίσει να τελειοποιούνται, ακόμη κι αν συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο. Ενώ διατηρούν τα ακραία στοιχεία, για τους παλιούς θαυμαστές, προσπαθούν να προσελκύσουν κι ένα νέο κοινό, αναπροσαρμόζοντας κι εκσυγχρονίζοντας τον χαρακτήρα τους. Το καλούπι παραμένει σταθερό: black metal με λίγες γοτθικές πινελιές. Θα προσέξατε όμως ότι συναντώνται και συμφωνικά στοιχεία (με μέτρο), ενώ ο ήχος τους έχει μεταβληθεί ελαφρά. Επιπλέον, ο δίσκος είναι θεματικός, κάτι το οποίο ανεβάζει ακόμα περισσότερο το επίπεδο. Αν το πάρουμε συνολικά λοιπόν, πρόκειται περί μιας εξαιρετικής κυκλοφορίας, θριαμβευτική έπειτα από τόσα χρόνια. Εάν αναλύσουμε ωστόσο το κάθε κομμάτι ξεχωριστά, τα συμπεράσματα δεν είναι και τόσο θετικά. Τα σπουδαία riffs καλά κρατούν, ενώ και ο τύπος των τραγουδιών ποικίλει, όμως σχεδόν ποτέ δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από την μετριότητα. Σε καμία περίπτωση δεν είναι άσχημα, όμως το ξέσπασμα το οποίο περιμένεις δεν έρχεται ποτέ, με αποτέλεσμα να μας αφήνουν μια πικρή γεύση. Συμπερασματικά λοιπόν, ενώ η κυκλοφορία ίσως να είναι από τις πιο ατμοσφαιρικές και τις καλύτερες των Nightfall (τους τιμά με άλλα λόγια), δεν θα την χαρακτήριζα άριστη.

Arhcon Basilews: Τρανή απόδειξη του πειραματισμού του συγκροτήματος.

Nightfall - Archon Basilews

Astron Black: Βαρύ και μεταλλικό, καθώς πρέπει. Από τα καλύτερα του δίσκου.

Nightfall - Astron Black

Ambassador of Mass: Ξυπνά αναμνήσεις από τους "παλιούς" Nightfall, ενώ το βίντεο είναι όλα τα λεφτά.

Τραγούδια δίσκου:

Intro
Astron Black
Astronomica / Saturnian Moon
Astra Planeta / We Chose The Sun
Ambassador Of Mass
The Criterion
Asebeia
I-I
Archon Basileus
Proxima Centauri / Dead Bodies
The Thirty Tyrants
Epsilon Lyrae

Joey Jordison: Οι Slipknot θα επιστρέψουν

2010-09-01T03:58:00.000-07:00

Σχολιάζοντας τον θάνατο του μπασσίστα του συγκροτήματος Paul Grey, ο Joey (ντράμμερ) τον χαρακτήρισε ως τον καλύτερό του φίλο και "μουσική αδερφή ψυχή" του.

Προσέθεσε πως, όταν παίζει μουσική πλέον, αισθάνεται ότι το κάνει για τους ανθρώπους τους οποίους έχει χάσει.

Ένα DVD των Slipknot θα κυκλοφορήσει στις 28 Σεπτεμβρίου, ενώ δήλωσε πως θα γράψουν νέο δίσκο όταν έρθει η στιγμή (άρα όταν ξεπεράσουν και τον θάνατο του πρώην μέλους). Εξάλλου, όπως ανέφερε, ο Paul ποτέ δεν θα ήθελε την μπάντα να σταματήσει.

Ενηερώνοντας για την κατάσταση που επικρατεί αυτήν την στιγμή, είπε πως ο Paul δεν θα αντιακατασταθεί. Αντιθέτως, τα υπάρχοντα μέλη θα προσπαθήσουν να καλύψουν τα κενά τα οποία δημιούργησε η απώλειά του.

Pantera - Ακούστε ένα νέο τους τραγούδι

2010-09-01T03:46:00.000-07:00

Πρόκειται για ένα ακυκλοφόρητο κομμάτι, το οποίο θα περιλαμβάνεται στην επετειακή έκδοση του "Cowboys from Hell" (αναμένεται να βγει στις 14 Σεπτεμβρίου). Ονομάζεται "The Will to Survive".

Ακούστε το ολόκληρο στο Facebook, εδώ (πρέπει πρώτα να γίνετε θαυμαστής του συγκροτήματος! Λίγο γελοίο, δεν νομίζετε;).

Κριτική: Disturbed - Asylum

2010-09-01T03:38:00.000-07:00

Alternative metal

Τίτλος: Asylum
Καλλιτέχνης: Disturbed
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 27/8/2010

Αξιολόγηση: 75%

Είναι αλήθεια ότι οι Disturbed έχουν βοηθήσει απίστευτα στην εξέλιξη της σκληρής ροκ, με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που διέπει τα τραγούδια τους εδώ και χρόνια. Όλα σχεδόν τα απαραίτητα είναι παρόντα στον δίσκο αυτόν: υπέροχα φωνητικά, η γνωστή εναλλαγή μεταξύ μελωδικού και επιθετικού ρυθμού, δυναμικά και πιασάρικα κομμάτια κι ό,τι άλλο χρειάζεται μια κυκλοφορία ενός συγκροτήματος με ήδη τεράστια φήμη για να επιτύχει (η επιτυχία είναι δεδομένη λοιπόν). Δυστυχώς όμως, φαίνεται πως έχουν εγκλωβιστεί μέσα στις δοκιμασμένες συνταγές, ανήμποροι να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του μεγάλου κοινού με κάτι καινούργιο. Τα στοιχεία-κλειδιά υπάρχουν, η πρωτοτυπία όμως λείπει. Ίσως το συγκρότημα να τελειοποιήσε την μουσική του, ακόμα και να έγινε πιο σκληροπυρηνικό, όμως σε κάποιο σημείο βαριέσαι να ακούς συνέχεια το ίδιο τραγούδι, ελαφρώς παραλλαγμένο. Αδιαμφισβήτητα, ο "Asylum" προσφέρει ορισμένες ανεπανάληπτες στιγμές, όμως, σε γενικές γραμμές, τα τραγούδια είναι προβλέψιμα και συχνά βασίζονται αποκλειστικά πάνω στον Draiman. Το χειρότερο απ'όλα όμως είναι ότι το συγκρότημα δεν μοιάζει να βρίσκεται στην μέση κάποιας αναζήτησης για νέα, αναζωογονητικά στοιχεία, και με ανησυχεί.

The Infection και Never Again: Για να θυμόμαστε ποιοι είναι οι Disturbed: ταχύς ρυθμός και φοβερή επωδός.

Another Way to Die: Ωραίο κομμάτι, όμως μακάρι η ίδια θλίψη να μην κυρίευε το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου.

Asylum: Από τα καλύτερα του δίσκου, τραγούδι ορόσημο στην πορεία των Disturbed.

Τραγούδια δίσκου:

"Remnants" 2:44
"Asylum" 4:36
"The Infection" 4:09
"Warrior" 3:25
"Another Way to Die" 4:14
"Never Again" 3:34
"The Animal" 4:14
"Crucified" 4:37
"Serpentine" 4:10
"My Child" 3:18
"Sacrifice" 4:00
"Innocence" 4:31
"Ishfwilf(Hidden track) (U2 Cover)" 5:26

Nightfall και τα μυαλά στον νέο δίσκο

2010-08-31T06:17:00.000-07:00

Melodic death metal

Παραλίγο να ξεχάσω πως σήμερα κυκλοφορεί επίσημα ο νέος δίσκος των Nightfall!!
Πάρτε μια γεύση από το παρακάτω φοβερό βίντεο:

Περισσότερα από τον "Astron Black and the Thirty Tyrants" σύντομα!

Κριτική: Blind Guardian - At the Egde of Time

2010-08-31T05:49:00.000-07:00

Power metal

Τίτλος: At the Egde of Time
Καλλιτέχνης: Blind Guardian
Ημερομηνία κυκλοφορίας: 30/7/2010

Αξιολόγηση: 80%

Μ'ένα κι όλας άκουσμα, η πρώτη σας παρατήρηση θα είναι πως οι Blind Guardian βαδίζουν σε γνώριμα μονοπάτια. Έχουν καταφέρει με έναν όμορφο τρόπο να συγκεντρώσουν σε μόλις 10 κομμάτια συνθέσεις πολλών ετών, κι αυτό σίγουρα κατατάσσεται στα θετικά. Θα πρέπει να σημειώσουμε όμως πως σε άλλους τομείς ίσως να μην πέτυχαν όσο ανέμεναν... Ποτέ δεν θα χαρακτήριζα το συγκρότημα ως απαλό, όμως η πικρή αλήθεια είναι αυτή: Η μερική επιστροφή στις ρίζες (άρα speed metal) και τα βαριά και καθαρά riffs (τα οποία είναι παρόντα για δεύτερη συνεχόμενη φορά, μετά τον "A Twist in the Myth", και διαρκώς βελτιώνονται) δεν σώζουν την κατάσταση. Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα και θα παραδεχτώ πως η μπάντα έχει γεμίσει τον δίσκο με υπερβολικά πολλές ανούσιες στιγμές και βαρετές μπαλλάντες. Εννοείται πως και τα 65 λεπτά που διαρκεί ακούγονται ευχάριστα, αφού η δουλειά είναι εξαιρετική (να μην αναφερθώ καν στα φωνητικά του Hansi). Μάλιστα, δεν τον θεωρώ ούτε καν επαναλαμβανόμενο, ίσα ίσα που η πρωτοτυπία είναι σήμα κατατεθέν των Blind Guardian (χρόνια τώρα μάς μαγεύουν με τον τρόπο τους). Αλλά κάτι (εγώ θα προσδιόριζα το κάτι ως κάποιο δυνατό στοιχείο) απουσιάζει από αυτήν την κυκλοφορία. Άποψή μου είναι πως, ό,τι πήγε να χτιστεί με την προηγούμενη κυκλοφορία, δεν αξιοποιήθηκε από αυτήν εδώ.

Sacred Worlds: Κορυφαίο κομμάτι, σίγουρα το ανώτερο του δίσκου κι ένα από τα καλύτερα του συγκροτήματος. Δίλεπτη εισαγωγή με μουσική κι ένα άκρως εκρηκτικό επακόλουθο. Μην το χάσετε!

Valkyries: Επίσης από τα καλύτερα του δίσκου. Εξίσου ανεπανάληπτο με το παραπάνω.

Ride Into Obsession: Γρήγορο τραγούδι, με ωραία riffs πάνω απ'όλα!

A Voice in the Dark: Δυναμικό και με ωραία επωδό. Δεν είναι τυχαίο που επιλέχθηκε για το single του δίσκου.

Τραγούδια δίσκου:

"Sacred Worlds" — 9:17
"Tanelorn (Into the Void)" — 5:58
"Road of No Release" — 6.30
"Ride into Obsession" — 4.46
"Curse My Name" — 5:52
"Valkyries" — 6:38
"Control the Divine" — 5:26
"War of the Thrones" — 4:55
"A Voice in the Dark" — 5:41
"Wheel of Time" — 8:55

Σημείωση: Ο τρόπος συντάξεως των αρθρών έχει μεταβληθεί κάπως, όπως θα παρατηρήσατε. Επίσης, πλέον ακολουθώ την τακτική "το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν".

Επέστρεψα

2010-08-29T23:10:00.000-07:00

...από τις διακοπές και αυτή εδώ είναι η πρώτη ανάρτηση του ιστολογίου ύστερα από ενάμιση μήνα. Σύντομα θα γεμίσει και πάλι από άρθρα μουσικής εννοείται...

Την κάνω...

2010-07-13T01:52:00.000-07:00

Ήγγικεν η ώρα! Φεύγω για διακοπές. Βέβαια, πιθανώς να μην σας παρατήσω, διότι θα συνδέομαι σποραδικά να γράφω τίποτα. Επίσημα, θα επιστρέψω σε ενάμιση μήνα.

Ακούστε τραγούδια των A Pale Horse Named Death

2010-07-12T06:38:00.000-07:00

Το συγκρότημα αυτό δημιουργήθηκε από τον ντράμμερ των Life of Agony (πρώην των Type O Negative), Sal Abruscato.

Ο ίδιος σχολιάζει: "Είναι ο πρώτος δίσκος μου στον οποίον συνέθεσα κι έπαιξα όλα τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων και των φωνητικών. Μαζί με τον συμπαραγωγό/κιθαρίστα Matt Brown, έχουμε πετύχει έναν ανανεωμένο ήχο και περιλαμβάνει εμφανίσεις καλλιτεχνών."

"Προσπαθούμε να συνάψουμε μια συμφωνία, όμως εν τω μεταξύ, θα υπάρχει μια ειδική έκδοση του δίσκου στο διαδίκτυο, τον Αύγουστο. Υπάρχει επίσης μια σελίδα αφιερωμένη στο ξεχωριστό μου φίλο Peter Steele (ο οποίος αργότερα έγινε τραγουδιστής των Type O Negative). Είναι ό,τι πιο σκοτεινό έχω γράψει και ηχογραφήσει ποτέ και πιστεύω πως οι θαυμαστές θα γνωρίσουν μια τελείως διαφορετική πλευρά του εαυτού μου."

Ακούστε τα κομμάτια παρακάτω:

AS BLACK AS MY HEART

CRACKS IN THE WALLS

TO DIE IN YOUR ARMS

Λίγη γνώση δεν βλάπτει (4)

2010-07-11T10:22:00.000-07:00

Σήμερα, θα παρουσιάσω μερικά μεταλλικά τραγούδια σχετικά με... την αυτοκτονία! Δεν είναι πολλά, μόνο 5, και μάλιστα προηγουμένων δεκαετιών. Τα περισσότερα όμως, μάλλον θα τα έχετε ακούσει, διότι είναι γνωστά.

Τραγούδι: Kill Yourself

Καλλιτέχνης: Stormtroopers of Death

Έτος: 1985

Στίχος: "Dig yourself a hole in the ground…Push up daisies six feet down…Take a dirt nap, buy the farm…Inject a bubble in your arm."

Σχόλιο: Χωρίς ίχνος ειρωνείας, οι SOD παρέχουν τις κατάλληλες πληροφορίες για το πώς να διαπράξεις αυτοκτονία, παροτρύνοντας τους "ευαίσθητους" θαυμαστές να ακολουθήσουν την εύκολη διέξοδο. "Ευχαριστούμε που ήρθατε στην συναυλία, τώρα άντε γ*****ε και σκοτωθείτε". Χωρίς να νοιάζεται ποτέ για την δημοτικότητα ή τις πωλήσεις, το συγκρότημα ρισκάρει πολλά.

Τραγούδι: If I Don't Wake Up

Καλλιτέχνης: Suicidal Tendencies

Έτος: 1988

Στίχος: "Why do I wake up in the morning – nothing’s changed since the day of my birth…Why do I wake up in the morning – I make no difference on this earth."

Σχόλιο: Αν και στο τελευταίο λεπτό ανακτάται η ελπίδα, το τραγούδι απευθύνεται σε παιδιά τα οποία θέλουν να πεθάνουν μόνο και μόνο για να παρακολουθήσουν από ψηλά τους συγγενείς να κλαίνε στην κηδεία τους. Δεν θα μπορούσε να βρει απήχηση πουθενά αλλού παρά σε εφήβους οι οποίοι θα τσίριζαν σαν σειρήνες, θα γέμιζαν προσωπικά (εγωιστικά για την ακρίβεια) ημερολόγια με οδυνηρές σημειώσεις και θα χτυπούσαν με όπλα υψηλού διαμετρήματος, όλα εξαιτίας της δήθεν απομονώσεώς τους. Βέβαια, το θέμα είναι αποδεκτό από τους ST, όπως δηλώνει και το όνομά τους..

Τραγούδι: Who's to Blame

Καλλιτέχνης: Sacred Reich

Έτος: 1990

Στίχος: "Oh my God it’s Jonny…Hanging by his neck…All those metal albums…Have led him to his death."

Σχόλιο: Μια τυπική ιστορία απεξενώσεως και ελλείψεως επικοινωνίας σε νεαρή ηλικία: ο Jonny δεν μπορεί να μιλήσει στην μητέρα του, ο πατέρας του είναι υβριστικός, κι όπου κι αν απευθυνθεί, του λένε να κουρευτεί. Ακούει Ozzy και Judas Priest, κάτι το οποίο σημαίνει ότι μόλις βρεθεί κρεμασμένος από τον ανεμιστήρα οροφής, οι γονείς του δεν θα μπορούν να κάνουν τίποτα άλλο από το να οδηγήσουν όλην την μουσική συλλογή του σε δίκη. Οι Sacred Reich θέτουν τον μικρό ως θύμα γονιών οι οποίοι δεν ακούν, ενδιαφέρονται μόνο για τις δουλειές τους και την κοινωνική τους θέση και περιμένουν τον Jonny να ξυπνήσει πριν το μεσημέρι τα Σαββατοκύριακα για να κάνει τις σχολικές του εργασίες.

Τραγούδι: Reason to Live

Καλλιτέχνης: Kiss

Έτος: 1987

Στίχος: "Everybody’s got a reason to live, baby…Everybody’s got a dream and a hunger inside."

Σχόλιο: Αντιθέτως με τα προηγούμενα, αυτό το τραγούδι είναι κατά της αυτοκτονίας. Αν και οι Kiss πιθανώς να σας ήθελαν ζωντανούς ούτως ή άλλως, για να αγοράζετε τους δίσκους τους... Λανθασμένα βέβαια, προτείνει ότι οι νέοι θα πρέπει να κάνουν ό,τι γουστάρουν, ακόμα και αν αυτό έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνική τάξη. Καλύτερα να παρακολουθήσετε και το σχετικό βίντεο, το οποίο υπονοεί ότι μια όμορφη ξανθιά είναι ένας (ίσως ο) λόγος ζωής.

Τραγούδι: Mandatory Suicide

Καλλιτέχνης: Slayer

Έτος: 1988

Στίχος: "Ambushed by the spray of lead, count the bullet holes in your head…Offspring sent out to cry, living mandatory suicide."

Σχόλιο: Αν και μοιάζει μάλλον με απεικόνιση πολέμου μέσα από τα μάτια ενός στρατιώτη της μοίρας, το τραγούδι θα μπορούσε άνετα να είναι μια ωδή σε κάποιον τρομοκράτη ζωσμένο με εκρηκτικά, το οποίο αποδεικνύει ότι ακόμα και οι Slayer γνώριζαν τι θα γίνει στις 11/9. Είναι ένα κάλεσμα προς τους ανθρώπους να πεθάνουν για κάποιον σκοπό, ή απλούστερα μια αντικειμενική άποψη για κάποιο μακελιό; Αντίθετα με τους λυπηρούς στίχους των SOD, αυτό έχει να κάνει με το να πάρεις και τον γείτονά σου μαζί, ειδικά αν μπορεί να γίνει στο όνομα της δόξας και της ατιμίας.

Ο Ozzy κατηγορεί την Sharon

2010-07-11T02:42:00.000-07:00

Μην επιρρίπτετε ευθύνες στον Ozzy για την περίεργη απόφαση να αντικαταστήσει τα τραγούδια των Bob Daisley και Lee Kerslake στις επανεκδόσεις των "Blizzard of Ozz" και "Diary of a Madman" του 2002.

Αν και αυτό το έγκλημα κατά της μουσικής επανορθώνεται με τις καινούργιες εκδόσεις, οι οποίες θα κυκλοφορήσουν αργότερα μέσα στο έτος για να σηματοδοτήσουν την 30η επέτειό τους, ο Ozzy μίλησε εναντίον της επίμαχης αποφάσεως.

"Πιστέψτε με, δεν το έκανα εγώ. Δηλαδή, δεν ήξερα ότι κάτι τέτοιο συνέβαινε, επειδή η Sharon (Osbourne) μαχόταν όλα μη νόμιμα πράγματα εκείνη την εποχή. Ρώτησα: Γιατί το έκανες αυτό; Και απάντησε: Ο μόνος τρόπος να σταματήσω τα πάντα ήταν αν πήγαινα σε αυτό το επίπεδο. Και τότε είπα: Ξέρεις κάτι, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, θέλω το πρωτότυπο πράγμα πίσω. Εννοώ... δεν θα το έκανα αυτό."

Νέο βίντεο για το "Gallows" των Atreyu

2010-07-11T02:17:00.000-07:00

Metalcore

Από τον τελευταίο δίσκο των Atreyu, "Congretion of the Damned" (2009).

Πρόσφατα προωθητικά βίντεο από μεταλλικά συγκροτήματα

2010-07-09T11:59:00.000-07:00

Καταρχήν, ένα νέο βίντεο από τους Disturbed για το "Another Way to Die", το οποίο μας εγκλιματίζει περισσότερο στον επερχόμενο δίσκο "Asylum":

Δεύτερο στην κατάταξη έρχεται το προωθητικό των Nightfall, το οποίο μας δίνει μία γεύση από τον "Astron Black and the Thirty Tyrants":

Και μερικά ακόμα...

Τέλος, εδώ μπορείτε να δείτε το teaser γτου νέου δίσκου των Dawn of Ashes.

Προσεχώς! Linkin Park - A Thousand Suns + Διαγωνισμός

2010-07-09T02:13:00.000-07:00

Ακολουθεί επίσημη, σημερινή ανακοίνωση από τον Mike Shinoda:

Καθόλου υπαινιγμοί με αυτό εδώ. Σας ανακοινώνουμε με ενθουσιασμό ότι ο καινούργιος μας δίσκος, "A Thousand Suns", θα κυκλοφορήσει στις 14 Σεπτεμβρίου.

Το πρώτο μονό για το λεύκωμα ονομάζεται "The Catalyst". Θα κυκλοφορήσει στις 2 Αυγούστου.

Ξεκινώντας αύριο (δηλαδή σε λίγες ώρες, σήμερα στην Ελλάδα), 9 Ιουλίου, συνεργαζόμαστε με το MySpace για το "Linking Park, Featuring You", έναν διαγωνισμό ο οποίος σας δίνει την ευκαιρία να είστε στον νέο μας δίσκο. Θα σας δώσουμε ακουστικό υλικό από το "The Catalyst", και θα πρέπει να το ξεφορτωθείτε: μπορείτε να κάνετε αναμίξεις, να προσθέσετε κάτι ή να σιγήσετε κάτι και να ηχογραφήσετε κάτι τελείως καινούργιο. Εμείς, μπορεί να διαλέξουμε ένα ρεμίξ του τραγουδιού και να το βάλουμε στον δίσκο... ή, να επιλέξουμε έναν εκπληκτικό πληκτρά, κιθαρίστα, συγκρότημα, ή γενικά κάποιον μουσικό και να τον προσκαλέσουμε στο στούντιο να παίξει ένα από τα τραγούδια μας. Ανεξάρτητα με το ποιο όργανο παίζετε, μπορείτε να νικήσετε. Είμαστε ανοικτοί σε κάθε τι καλό. Το μόνο που ζητάμε είναι να περιλάβετε ένα φωνητικό κομμάτι μας στην συμμετοχή σας.

Μόλις καταχωρηθεί, η κοινότητα (δηλαδή εσείς) θα ψηφίσει, και το πιο δημοφιλές υλικό θα ανέβει στην κορυφή. Μετά, τα μέλη του συγκροτήματος θα ερευνήσουμε τις συμμετοχές, θα διαλέξουμε έναν νικητή, και θα θα περιληφθεί στον δίσκο μας, "A Thousand Suns".
Μεταβείτε εδώ για περισσότερα στοιχεία σχετικά με τον διαγωνισμό.

Νομίζω πως είπα αρκετά για προς στιγμήν. Ευχαριστούμε για την συνεχή υποστήριξή σας. Περισσότερα νέα σύντομα.

Σύντομη κριτική: Rotting Christ - Aealo

2010-07-08T04:45:00.000-07:00

Black metal

Αξιολόγηση: 75%

Μετά από τον "Theogonia", πιθανώς τον καλύτερο δίσκο στην εικοσάχρονη ιστορία του συγκροτήματος, οι Rotting Christ προσθέτουν άλλη μια παραγωγή στην συλλογή τους. Τα προηγούμενα χρόνια συνήθιζαν απλά να βελτιώνουν την μουσική τους, με την προσθήκη πολλών νέων στοιχείων. Όταν όμως φτάνεις στο αποκορύφωμα, το έργο είναι δύσκολο: το συγκρότημα έπρεπε να συνεχίσει ακάθεκτο την ανοδική πορεία του, χωρίς να καταντήσει επαναλαμβανόμενο και προβλέψιμο. Σίγουρα διατήρησαν την πρωτοτυπία τους, με τις διάφορες αρχαιοελληνικές προσθήκες, όμως δεν θεωρώ πως κατάφεραν να δημιουργήσουν έναν δίσκο ο οποίος τους αντιπροσωπεύει ιδιαίτερα. Ο Aealo (Ελληνική λέξη και αυτή, όπως καταλάβατε), ο οποίος κυκλοφόρησε στις 15 Φεβρουαρίου του 2010, βρίσκεται αδιαμφισβήτητα άνω του μετρίου. Δεν ξεπερνάει όμως σε καμία περίπτωση την προηγούμενη δημιουργία, ενώ σε ορισμένα σημεία, εκτός από υπερβολικός, ακούγεται ανέμπνευστος. Αν υπάρχει κάτι το οποίο τον ανεβάζει αρκετά στην υπόληψή μου, είναι οι ευχάριστες στιγμές, οι οποίες δεν θα μπορούσαν να είναι απούσες από ένα ποιοτικό συγκρότημα. Αλλιώς θα μιλούσαμε για αποτυχία...

Σημείωση: Επειδή δεν είμαι και ο μεγαλύτερος θαυμαστής της μαύρης μεταλλικής, το 75% μπορεί να εκληφθεί ως 80% :P

Μερικές από αυτές τις στιγμές που ανέφερα είναι:

Noctis Era
Pir Theontai
Thou Art Lord

Rotting Christ - Thou Art Lord

Rotting Christ - Noctis Era

Τραγούδια δίσκου:

Aealo
Eon Aenaos
Demonon Vrosis
Noctis Era
Dub-Saĝ-Ta-Ke
Fire, Death and Fear
Nekron Iahes...
...Pir Threontai
Thou Art Lord
Santa Muerte
Orders From The Dead (Diamanda Galas cover)

Πρόσφατες κυκλοφορίες

2010-07-08T01:21:00.000-07:00

Πλούσια σε καινούργιες κυκλοφορίες υπήρξε η μέρα που μας πέρασε... Ακούστε τα πιο "μεταλλικά" εδώ:

Βίντεο

PVT - Window (formerly Pivot) from Warp Records on Vimeo.

Sonic Syndicate - My own Life

Sonic Syndicate | MySpace Music Videos

end of green - goodnight insomnia

end of green | MySpace Music Videos

Τραγούδια

Holy crap Greece knows how to MOSH!!!

2010-07-07T03:31:00.000-07:00

Από το Sonisphere στο Terra Vibe!! Ανέβηκε προ λίγων ωρών στον "ΕσύΣωλήν" από τον ίδιο τον κιθαρίστα των Anthrax, Scott Ian!

Κριτική: Korn - Korn III – Remember Who You Are

2010-07-07T02:06:00.000-07:00

Nu metal

Αξιολόγηση: 73%

Γενικά
Άλλη μια τριλογία ολοκληρώθηκε σήμερα, με την παρουσίαση μιας αρκετά ικανοποιητικής δουλειάς από το συγκρότημα. Οι Korn απέκτησαν υπέρογκη φήμη τις περασμένες δύο δεκαετίες για τις ιδιαιτερότητες της μουσικής τους και, κυρίως, για την πρωτότυπη nu metal τους. Αυτό όμως καθιστά εξαιρετικά σημαντικό το έργο τους, ειδικά σε μια λεπτή κατάσταση, όπως αυτή εδώ, στην οποία μάλλον έχουν απογοητεύσει τους θαυμαστές τους με το υλικό το οποίο κυκλοφορούσαν τα τελευταία χρόνια. Ούτως ή άλλως, το καθιερωμένο τους είναι να βγάζουν έναν δίσκο κάθε δύο τρία χρόνια, οπότε η μόνη ανησυχία μας ήταν το περιεχόμενο αυτού.

Ωραία και "βαριά" κυκλοφορία, όπως παλιά...
Το συγκρότημα φαίνεται πως αποφάσισε να κλείσει την νοητή αυτήν τριλογία (ο τρίτος δίσκος μόνο μας δηλώνει ότι υπήρξε) με μια επιστροφή στις ρίζες του. Ή, για να το θέσω καλύτερα, με μια επιστροφή στην νέα μεταλλική για την οποία έγινε διάσημο. Ή, για να το θέσω κάλλιστα, επιτέλους, ύστερα από μια σειρά φτωχών παραγωγών, οι οποίες τους οδηγούσαν στον γκρεμό, ένας δίσκος με μερικά τραγούδια τα οποία μπορείς να ευχαριστηθείς. Ευτυχώς, ενώ βρίσκονταν στο χείλος, ο "Remember Who You Are" τους έβγαλε -προσωρινά- από την δύσκολη θέση. Από την άλλη, δυστυχώς, δεν ακούμε τίποτα καινούργιο στον δίσκο, άρα δεν δύναμαι να σχολιάσω και πολλά παρά τα μειονεκτήματά του.

Τίποτα καινούργιο
Μπορεί να έχω στα χέρια μου μια παραγωγή η οποία έχει ποιοτικές στιγμές, όμως φανερώνει όλες τις αδυναμίες των Korn. Είναι σαν να μιλάει: "Πειραματιστήκαμε, αποτύχαμε και το παραδεχόμαστε, επιστρέφοντας στην μουσική που παίζαμε δέκα χρόνια πριν". Η έλλειψη πρωτοτυπίας είναι το κύριο πρόβλημα. Όπως ανέφερα, αφήνωντας να παν χαμένες οι προηγούμενες προσπάθειες για μερικές αλλαγές, το συγκρότημα σηματοδότησε το ναυάγιο των σχεδίων τους για καινοτομίες. Στιχουργικά και μουσικά, πρόκειται για "μασημένο" υλικό.

Λίγα κομμάτια άνω του μετρίου
Ακόμα όμως και αν τον αναλύσουμε μεμονωμένα, αποκλείοντας τους προηγουμένους, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι τα μέλη του συγκροτήματος δεν εκμεταλλεύονται πλήρως τις ικανότητές τους. Ως αποτέλεσμα της αποχώρησης του Head, τα riffs είναι γι'άλλη μια φορά φτωχά. Το μπάσσο είναι... ανύπαρκτο. Το χειρότερο όμως είναι πολλά κομμάτια περιστρέφονται γύρω από το μουσικό μέρος. Συνεπώς, είναι φυσικό να μην μπορεί να επιτευχθεί το μέγιστο δυνατό, ακόμα και σε σημεία στα οποία ο Davis ξυπνάει λίγο και τα επενδύει με μελωδικά ή επιθετικά φωνητικά, αναλόγως με την περίσταση.

Συμπέρασμα
Ας βάλουμε στην άκρη τα κλασικά θέματα για τα οποία τραγουδούν οι Korn κι επαναλαμβάνονται, αφού το σημαντικό είναι αυτό το οποίο φτάνει στα αφτιά μας. Ο "Korn III – Remember Who You Are" συνολικά δεν είναι κακός. Μπορούμε σίγουρα να αποσπάσουμε τα καλά στοιχεία και να τον ακούσουμε για λίγον καιρό, μέχρι να τον βαρεθούμε τελείως. Όμως, νομίζω πως οι Korn θα μείνουν για πάντα στο 93-98. Ελπίζω πως, ύστερα από αυτήν την αναδρομή στα παλιά χρόνια, θα δούμε κάτι πιο αξιόλογο στο μέλλον, αλλά καλύτερα να μην βιαστούν να το ολοκληρώσουν, διότι φτάνει πια με τις γνωστές συνταγές...

Τα τραγούδια τα οποία τα οποία μου άρεσαν περισσότερο (γενικά, συναντάται πολύ μεγάλη ομοιότητα μεταξύ μερικών):

The Past (Το καλύτερο θεωρώ...)
Let the Guilt Go
Fear is a Place to Live (Αρκετά μελωδικό, γρήγορο κι ευχάριστο)
Oidale (Leave Me Alone)

Korn - The Past

Τραγούδια δίσκου:

Uber-Time
Oildale (Leave Me Alone)
Pop a Pill
Fear Is a Place to Live
Move On
Lead the Parade
Let the Guilt Go
The Past
Never Around
Are You Ready to Live?
Holding All These Lies

Τι κυκλοφορεί σήμερα;

2010-07-06T05:22:00.000-07:00

Alternative rock

Κάτι το οποίο ανακάλυψα τελείως τυχαία, κατά την αναζήτησή μου για Incubus... Σήμερα, ο Brandon Boyd, ο τραγουδιστής του συγκροτήματος, κυκλοφορεί τον πρώτο του σόλο δίσκο!

Φωνητικά, κιθάρα, ντραμς, μπάσσα και κάτι ακόμα περίεργα/εξωτικά όργανα, όλα από τον ταλαντούχο τραγουδιστή της δημοφιλούς μπάντας. Παραγωγός είναι ο Dave Fridmann, ο οποίος συμμετέχει και στο αρμόνιο.

Το όνομά του είναι "The Wild Trapeze". Το εξώφυλλο είναι απλοϊκό (κι όχι και τόσο καλοφτιαγμένο, υποψιάζομαι πως κι αυτό ήταν σύλληψη Brandon!), αλλά ας ρίξουμε μια ματιά και στο περιεχόμενο (όσο γίνεται, αφού λίγα στοιχεία είναι διαθέσιμα)...

Μπορείτε να ακούσετε δείγματα τριάντα δευτερολέπτων από κάθε τραγούδι παρακάτω:

Επίσης, έχει ήδη δημοσιευθεί ένα ολόκληρο τραγούδι, καθώς και το μουσικό του βίντεο:

Διαθέσιμο μόνο στα iTunes: Ένας δίσκος για τον οποίον λίγοι θα ενημερωθούν, κι ακόμη λιγότεροι θα αγοράσουν.

Επιπλέον, για να κλείσω με μια ακόμα ευχάριστη είδηση, οι Incubus έχουν μπει στο στούντιο από την 1η Ιουνίου, ετοιμάζοντας νέο υλικό για το πέρας του 2010 ή τις αρχές του 2011.

Νέο βίντεο για το "At Midnight They'll Get Wise" των Grand Magus

2010-07-05T23:54:00.000-07:00

Heavy/Doom metal

Από τον δίσκο "Hammer of the North". Αν και δεν μπορώ να εντοπίσω καμία διαφορά μεταξύ των βίντεο αυτού του τραγουδιού και του ομωνύμου με τον δίσκο. Η μετριότητα της εικόνας συγκρούεται με την μεγαλειότητα του ήχου.

Οι 81db ετοιμάζονται για δεύτερο δίσκο

2010-07-05T23:45:00.000-07:00

Alternative metal

Το Ελληνο-ιταλικο συγκρότημα 81db θα μπει στο στούντιο τον ερχόμενο Οκτώβριο, ώστε να ηχογραφήσει τον δεύτερό του δίσκο, μετά από τον Evaluation. Παραγωγός θα είναι η Sylvia Massi (Tool, System Of a Down, Johnny Cash και συνεργασίες με τον Rick Rubin μεταξύ άλλων). Η δισκογραφική θα επιλεχθεί μετά την ολοκήρωση των ηχογαφήσεων, οι οποίες θα γίνουν στα RadioStar Studios της Καλιφόρνια.

Οι 101 κανόνες της power metal

2010-07-05T05:52:00.001-07:00

1. Έχετε έναν και μοναδικό στόχο: να είστε επικοί.
2. Να μην αφήνετε κανέναν ήχο να ακούγεται μόνος. Αν υπάρχει σόλο κιθάρας, εναρμονίστε το. Αν υπάρχουν φωνητικά, κάντε τα χορωδία.
3. Τα πλήκτρα προσφέρουν έναν τρόπο για να προσθέσετε χιλιάδες διαφορετικές μουσικές υφάνσεις σε ένα τραγούδι. Βρείτε δύο από αυτά που σας αρέσουν και χρησιμοποιήστε τα σε κάθε κομμάτι το οποίο γράφετε.
4. Στον κόσμο της power metal, κάθε ατσάλι είναι καλό, και κάθε τι καλό πρέπει να συγκριθεί με το ατσάλι.
5. Δεν είστε δεσμευμένοι να τραγουδήσετε για τον Σατανά, το κακό ή/και το σκότος.
6. Είσαι υποχρεωμένοι να τραγουδήσετε για δράκους, ελευθερία ή/και μεταλλική της δύναμης.
7. Θυμάστε ότι κανένας ήχος δεν πρέπει να είναι μόνος; Το ίδιο ισχύει και για τους δίσκους. Όλα μπορούν να έχουν συνέχεια!
8. Επιτρέπεται να είστε ξανθοί.
9. Τα σπαθιά αυξάνουν την αυτοπεποίθηση σας και τις επιδόσεις σας. Θυμηθείτε πάντα να κουβαλάτε ένα μαζί σας, ανεξάρτητα με το αν γνωρίζετε πώς να το χρησιμοποιείτε.
10. Επιλέξτε ένα θέμα και επικεντρωθείτε σε αυτό. Οι Manowar είναι πολεμιστές της πραγματικής μέταλ, και δεν τραγουδούν για τίποτα άλλο. Οι Rhapsody έχουν τα Algalord χρονικά τους. Οι HammerFall έχουν το ατσάλι, τα σφυριά, και το Templar. Οι Running Wild έχουν πειρατές. Οι Blind Guardian έχουν τον Τόλκιν. Κανένας από αυτούς δεν επιτρέπεται να τραγουδήσει για κάτι διαφορετικό.
11. Αν θελετε να τραγουδήσετε για κάτι διαφορετικό, προσλάβετε κάποιον άλλον να το κάνει. Οι Avantasia είναι το τέλειο παράδειγμα.
12. Οι μπαλλάντες είναι επιτρεπτές.
13. Αυτό δεν σημαίνει πως οι μπαλλάντες σας μπορεί να είναι χάλια.
14. Όσο μεγαλύτερο μήκος έχει ένα τραγούδι, τόσο πιο επικό είναι. Βλέπε τον κανόνα #1.
15. Περισσότερα σόλο σημαίνουν περισσότερη επικότητα.
16. Αν είναι δυνατόν, να είστε ο Michael Kiske.
17. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, προσποιηθείτε πως είστε ο Micheal Kiske.
18. Το εξώφυλλο του δίσκου σας θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον ένα από τα παρακάτω:
φωτιά, ατσάλι, περίεργα φανταχτερά μαγικά αντικείμενα, ανώμαλα "παραφουσκωμένους" από την γυμναστική άντρες, χτυπήματα γροθιάς στον αέρα, ή ακτίνες φωτός γύρω από κάποιον/κάτι.
19. 'Grim' και 'necro' δεν ταιριάζουν εδώ: απλά σας κάνουν να φαίνεστε ηλίθιοι. Τώρα, επιστρέψτε στο εικοσάλεπτο τραγούδι σας για φόνους δράκων!
20. Η power metal εξαρτάται από τις power chords.
21. Οι 16ες νότες είναι οι μόνες νότες.
22. Εκτός εάν τραγουδάτε, στην οποία περίπτωση δεν επιτρέπεται να κρατήσετε κάποια νότα για λιγότερο από 2 γραμμές.
23. Τα αρμόνια έχουν σόλο, επίσης.
24. Αν δεν μπορείτε να είστε ο Michael Kiske, μπορείτε τουλάχιστον να είστε ο Timo Tolkki.
25. Βασικά, μην είστε ο Timo Tolkki.
26. Σε περίπτωση που δεν γνωρίζετε, η λέξη "συμφωνική" είναι συνώνυμη με την "επική". Βλέπε τον κανόνα #1.
27. Ακριβώς επειδή 300 συγκροτήματα πριν από εσάς έχουν ήδη παίξει "επική", υπάρχει πάντα χώρος για περισσότερη.
28. Τα τραγούδια βγαίνουν σε δύο ρυθμούς: μέταλ και μπαλλάντα.
29. Είστε επίσημα η ομάδα ανθρώπων η οποίοι μπορούν να αναφέρονται στους εαυτούς τους ως "δυνατοί", χωρίς να σας κοροϊδεύουν. Πολύ.
30. Το κοινό πρέπει να έχει την δυνατότητα να τραγουδήσει μαζί σας. Κάνετέ το πιασάρικο.
31. Να τραγουδάτε στα Αγγλικά, ακόμα κι αν οι θαυμαστές σας θα αποτελούνται από Βραζιλιάνους, Γερμανούς, Ιάπωνες, Σουηδούς και Φινλανδούς. Βλέπε τον κανόνα #30: αν δεν είναι πιασάρικο, είναι δυσκολότερο να τραγουδήσεις σε μια γλώσσα η οποία δεν είναι η μητρική σου.
32. Να παίζετε σε όσο το δυνατόν περισσότερα συγκροτήματα μπορείτε. Περισσότερες εμφανίσεις επισκεπτών και παράλληλα προγράμματα (side-projects) σημαίνουν περισσότερη επικότητα!
33. Στενά. Παντελόνια.
34. Δεν χρειάζεται να ξεκουρδίζετε τις κιθάρες.
35. Παρ'όλο που είναι καλύτερο να τις "ρίχνετε" λιγάκι.
36. Δυστυχώς, χρειάζεστε τουλάχιστον δύο κιθαρίστες. Πώς αλλιώς θα δημιουργήσετε μονομαχίες σόλο;
37. Τα αρμόνια μπορούν να γίνουν υποκατάστατο ενός κιθαρίστα, όσο μπορούν να κάνουν σόλο.
38. Ευτυχώς, δεν χρειάζεστε μπασσίστα! Ή, τουλάχιστον, ποτέ δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιήσετε τον ίδιο μπασσίστα δυο φορές.
39. Να ξεκινάτε όλα τα τραγούδια με μια μεγάλη, χορταστική συγχορδία αρμονίων.
40. Οι ακουστικές κιθάρες επιτρέπονται. Μερικές φορές.
41. Δεν είναι περιοδεία, είναι σταυροφορία!!
42. Να βάζετε στρώσεις στα φωνητικά σας, εκατοντάδες επάνω σε εκατοντάδες φορές. Μην ανησυχείτε για τις συναυλίες.
43. Ποτέ μην χρησιμοποιείτε κοσμικές λέξεις στους στίχους σας. Τίποτα δεν είναι επικό αν δεν χρησιμοποιήσετε λέξεις όπως "μεγαλοπρεπής", "ένδοξος", "μαγικός" κλπ.
44. Μάγους! Χρειάζεστε μάγους!
45. Παρόλο που η ενδυμασία σας δεν απαιτεί νεκρικές βαφές, χρειάζεται μια κάπα, πολλά κοσμήματα και τα προαναφερθέντα σπαθιά.
46. Εκτός κι αν είστε οι Manowar, οπότε είστε υπερβολικά μεταλλικοί για ενδυμασία.
47. Σκεφτείτε το, μην είστε οι Manowar.
48. Να φοράτε πανοπλία αν είναι δυνατόν. Οι HammerFall μπορούν να σας δώσουν μια ιδέα της ποικιλίας των αποδεκτών πανοπλιών, οι οποίες εκτείνονται από δέρματος σε αυτές.
49. Τα τραγούδια δεν ξεκινούν με την μέγιστη ταχύτητα. Σταδιακά, εργαστείτε με τον τρόπο σας για μια φρενίτιδα επικότητος.
50. Hail true metal!
51. Οι ακουστικές κιθάρες είναι για εισαγωγές και γεφυρώματα. Μετά, συνθλίψτε τες με ατσάλι.
52. Επικά. Στενά. Παντελόνια.
53. Υψηλότερα φωνητικά είναι επικά φωνητικά. Οι γυναίκες τραγουδίστριες είναι οι κατάλληλες γι'αυτό.
54. Άρα, οι άντρες τραγουδιστές θα πρέπει να ακούγονται σαν γυναίκες. Βλέπε τον κανόνα #52.
55. Οι αληθινοί πολεμιστές μπορούν να βρουν τις διαφορές μεταξύ δίσκων.
56. Οι θεματικοί (concept) δίσκοι είναι απόλυτα επικοί. Κανείς δεν θα το περιμένει!
57. Οι σημειώσεις των δίσκων πρέπει να περιλαμβάνουν σελίδες με αναχρονισμούς, είτε από τους επικούς μύθους σας κατακτήσεων εναντίον δράκων και του κακού ή από τις επικές σας μάχες με τον αλκοολισμό καθώς γράφατε τον δίσκο.
58. Τα ναρκωτικά δεν είναι μεταλλικά.
59. Ο ζύθος, ωστόσο, μπορεί να προσφερθεί με όλους τους πραγματικούς μέταλ τρόπους.
60. "Flagons of ale." Είναι κατάλληλο για τους γεμάτους φαντασία στίχους, και μοιάζει με την λέξη "dragons", οπότε πετυχαίνετε παραπάνω βαθμούς!
61. Από την στιγμή που δεν μπορείτε να "τελειώνετε" με μουγκρίσματα, βρυχισμούς, κι άλλους ήχους οι οποίοι παραπέμπουν σε τρολ, θα πρέπει να τραγουδήσετε.
62. Η προφορά σας θα δείχνει συνέπεια.
63. Για να αποζημιώσετε, τραγουδήστε για θανάτωση τρολ. Κατά προτίμηση, με τα σπαθιά τα οποία κουβαλάτε στην σκηνή.
64. Περισσότερα επακόλουθα έργα (sequel) = περισσότερη επικότητα. Βλέπε τον κανόνα #7.
65. Προσκεκλημένοι τραγουδιστές, κιθαρίστες και κάθε ειδική εμφάνιση έξω από το συγκρότημα θα κάνει τον ήχο σας πιο επικό, ακόμα κι αν το τραγούδι ακούγεται όπως τα υπόλοιπα του δίσκου με επιπλέον σόλο.
666. ~~Norsk Arysk Blak Metal! Rahhh!!!~~
67. Να αρχίζετε τα τραγούδια με μέσο ρυθμό, κι όταν οι ακροατές δεν το περιμένουν (για παράδειγμα, ακριβώς στην ίδια στιγμή που συμβαίνει στα υπόλοιπα τραγούδια) μεταβείτε ξαφνικά σε ταχύ ρυθμό, γεμάτο από διπλό μπάσσο και power chords.
68. Μπασσίστες: μια σημείωση-συμβουλή. Πραγματικά γρήγορα.
69. Αλλά να περιλάβετε ένα τεράστιο τρελό γέμισμα μπάσσου πριν την επωδό, ακόμα κι αν η παραγωγή θα σας θάψει, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι ούτε καν θα αντιληφθούν ότι το συγκρότημα έχει μπασσίστα.
70. Απλά και μόνο επειδή δεν παίζετε μαύρη μέταλ, δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε Τόλκιν.
71. Όποτε ξεμένετε από ιδέες, να διαβάζετε τα βιβλία σας "Dungeons and Dragons". Ίσως να είστε το πρώτο συγκρότημα το οποίο θα τραγουδήσει για γλαυκάρκτους (ή αλλιώς, στα νέα Ελληνικά, κουκουβαγιαρκούδες).
72. Ποτέ μην αφήνετε την Ευρώπη.
73. Εξαιτίας του κανόνα #72, η Ιαπωνία μπορεί να προσμετρηθεί ως μέρος της Ευρώπης.
74. Α, κι η Νότιος Αφρική αποικήθηκε από Ευρωπαίους, οπότε μπορεί να μετρήσει επίσης.
75. Οι ορχήστρες αποτελούν μια υπέροχη προσθήκη στον δίσκο. Από την στιγμή που δεν μπορείτε να στηρίξετε οικονομικά μία, βρείτε ένα νέο πρόσθετο για το αρμόνιό σας.
76. Αν ο ζωντανός σας δίσκος δεν έχει το κοινό να τραγουδάει όλα τα αρμονικά σημεία για σας, δεν είστε αρκετά επικοί για να δικαιολογήσετε έναν ζωντανό δίσκο.
77. Αν είστε Ευρωπαίοι, χρησιμοποιήστε στους στίχους σας όσες περισσότερες αρχαϊκές Αγγλικές λέξεις μπορείτε. Η συσκότιση είναι επική!
78. Αν είστε Νοτιομερικανοί, οι στίχοι σας θα πρέπει να ακούγονται περισσότερο σαν τα κανονικά Αγγλικά, αλλιώς ποτέ κανείς δεν θα τα διαβάσει.
79. Αν είστε Αμερικανοί από τις ΗΠ, πιθανώς δεν είστε πραγματικό power metal συγκρότημα. Τραγουδήστε για άρματα μάχης, ή κάτι.
80. Αν είστε Ιταλοί, γράψτε μερικούς στίχους στα Λατινικά. Οι Αμερικανοί θαυμαστές δεν θα βρουν διαφορά μεταξύ Ιταλικών και Λατινικών στίχων, αλλά τα Λατινικά είναι επικά.
81. Να θυμάστε, το ξύρισμα είναι επικό, το κούρεμα όχι.
82. Ολόκληροι δίσκοι πρέπει να γράφονται στον ίδιο τόνο.
83. Σχετικά με αυτό, ολόκληρες σταδιοδρομίες μπορεί επίσης να γραφούν στον ίδιο τόνο.
84. Κιθαρίστες, να θυμάστε: νταν ντα-ντα νταν ντα-ντα νταν ντα-ντα...
85. Να κάνετε το λογότυπο του συγκροτήματός σας πολύ γωνιώδες, όμως ευανάγνωστο.
86. Περισσότερο από λογότυπο, χρειάζεστε μια μασκότ.
87. Δεν χρειάζεται να είναι διακριτή από τον Eddie, αλλά πρέπει να βρίσκεται σε όλα τα εξώφυλλα.
88. Στην πρώτη σας συναυλία, αν αισθανθείτε μια ανοδική δύναμη, μην την κάνετε αισθητή σε όλο το κοινό.
89. Ηχογραφήστε τα καλύτερα τραγούδια σας ακουστικά και πουλήστε τα ως EP.
90. Μην αναμένετε από τους πάντες να το αγοράσουν.
91. Να θυμάστε, οι θαυμαστές της power metal δεν είναι ομοφυλόφιλοι. Απλά αισθάνονται άνετα με τον ανδρισμό τους.
92. Τραγουδήστε μαζί τους.
93. Να μην σας πιάσουν να τραγουδάτε μαζί τους.
94. Τα αστραφτερά πράγματα δεν είναι επικά.
95. Ούτε το λάδι σώματος. Βλέπε τον κανόνα #47.
96. Αν δειτε έναν μαύρο μεταλλά στο δάσος να παριστάνει το τρολ, δείτε τους κανόνες #9 και #63..
97. Στις σημειώσεις των δίσκων, ευχαριστήστε όλους όσους σας συνόδευσαν στην περιοδεία, ακόμα κι αν είναι οι Stratovarius.
98. Να παραπονιέστε για τους Stratovarius συνεχώς, ακόμη κι αν συνεχώς αγοράζετε τους δίσκους τους και τους ακούτε περισσότερο από κάθε τι στην συλλογή σας.
99. Η power metal πρέπει να είναι καθαρή: μην την αναμειγνύετε με άλλα είδη μεταλλικής μουσικής.
100. Για να το εμπεδώσετε: να είστε επικοί.
101. Δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα αστείο στο #52, αλλά οτιδήποτε με λιγότερο από 101 κανόνες δεν θα ήτο τόσο επικό.

Και μιας και τελείωσα με την γιγάντια (ίσως και ανούσια, αλλά ποιος νοιάζεται...) μετάφραση, να ευχαριστήσω θερμά την επική ιστοσελίδα Metal Storm.

Metric - All Yours

2010-07-05T05:32:00.000-07:00

Indie rock

Όπως αντιλαμβάνεστε, το τραγούδι (και το βίντεο), το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από το Καναδικό συγκρότημα, προορίζεται για την υπερ-ταινία, "The Twilight Saga: Eclipse"!!! Για την ακρίβεια, αποτελεί το μουσικό θέμα της!

Νέο τραγούδι από τους Lordi

2010-07-05T01:56:00.000-07:00

Hard rock

Οι Φινλανδοί, κατά την περιοδεία τους στην Ιταλία, παρουσίασαν ένα νέο τραγούδι στο κοινό.

Το τραγούδι ονομάζεται "This is Heavy Metal" και προέρχεται από τον επερχόμενο δίσκο "Babez For Breakfast", ο οποίος κυκλοφορεί στις 13 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο θα βγει νωρίτερα, ως μονό στις 6 Αυγούστου.

Φωτογραφίες από την συναυλία εδώ.

Για τους ποδοσφαιρόφιλους...

2010-07-04T08:06:00.000-07:00

Black metal

Κυκλοφόρησε!

Burzum - Filosofem - South African 2010 Deluxe Edition

Εμφάνιση περισσοτέρων

Το επίσημο εξώφυλλο είναι αυτό:

Πρόκειται για κανονικό black metal δίσκο, ο οποίος κυκλοφόρησε το 1998. Το συγκρότημα είναι Νορβηγικό, όχι (Νοτιοαφρικανικό :P) κι όπως καταλάβατε, ονομάζεται Burzum.

Βρίσκω πολύ έξυπνη κι αστεία την επεξεργασία, γι'αυτό και την δημοσίευσα :D

Το εξώφυλλο του νέου δίσκου των Spiritual Beggars

2010-07-04T03:19:00.000-07:00

Stoner metal

Οι Σουηδοί αποκάλυψαν το εξώφυλλο του επερχόμενου δίσκου τους.

Ξέρω, φαίνεται λίγο...

Το όνομά του δίσκου είναι "Return to Zero" και θα κυκλοφορήσει στις 30 Αυγούστου. Πρόκειται για την έβδομη δισκογραφική τους δουλειά και την πρώτη ύστερα από πέντε χρόνια.

Μαντέψτε ποιος είναι στα φωνητικά!! Ο Apollo Papathanasio από τους Firewind!

Δείτε παρακάτω ένα παλαιότερο βίντεο, με άλλον τραγουδιστή βέβαια...

Nέο βίντεο για το "This is the Time" των Epica

2010-07-04T02:43:00.000-07:00

Symphonic metal

Κυκλοφόρησε λοιπόν και βίντεο για το single...

Γι'άλλη μια φορά, το YouTube δεν επιτρέπει την προβολή του στην χώρα μας, όμως κακό της κεφαλής του:

This is the time - Epica from D's V on Vimeo.

Οι λήψεις ξεκίνησαν στις 9 Μαρτίου, όταν η Simone Simons μετέβη στην Ολλανδία. Φαίνεται πως ξύπνησαν οι περιβαλλοντικές της ανησυχίες, γι'αυτό και το βίντεο σχετίζεται με την ομορφιά της φύσεως. Το πρόσωπο της ίδιας μάλιστα, για να γίνει σαφέστερο και πιο αισθητό το νόημα, κατακλύζεται από ρυάκια λάσπης...

Στο τέλος, γίνεται και μια σύντομη διαφήμιση της WWF, με την εμφάνιση του λογοτύπου της. Για περισσότερα από 45 χρόνια, προστατεύει το περιβάλλον (κι όχι μόνο), με περισσότερα από πέντε εκατομμύρια μέλη παγκοσμίως!

Κριτήρια αξιολογήσεως

2010-07-03T11:39:00.000-07:00

Προσοχή: Η ανάρτηση αυτή δεν σχετίζεται άμεσα με μουσική. Αν αισθάνεστε ότι μπορεί να χάσετε 40-60 δευτερόλεπτα από την ζωή σας, μην συνεχίσετε!

Πάντοτε ήθελα να αφιερώσω μια παράγραφο στα κριτήριά μου και στον τρόπο κατά τον οποίον αξιολογώ τους δίσκους τους οποίους σχολιάζω ανά χρονικά διαστήματα. Οι δισκοκριτικές είναι το χαρακτηριστικό του ιστολογίου το οποίο μου προσφέρει την μεγαλύτερη ψυχική ευχαρίστηση και για το οποίο είμαι υπερήφανος, αφού συντάσσονται αποκλειστικά από εμένα και μπορώ να εκφράσω την γνώμη μου ελεύθερα. Σε καμία περίπτωση δεν θα βρείτε κριτική δίσκου συγκροτήματος το οποίο δεν συμπαθώ. Πάντα, μα πάντα, οι δισκοκριτικές έχουν να κάνουν με την μουσική η οποία μου αρέσει κι έχω προσδοκίες από αυτήν. Τα πιο κοινά παραδείγματα είναι συγκροτήματα τα οποία έχουν κυκλοφορίες οι οποίες μου άρεσαν ή κάποιος δίσκος ο οποίος αναμένεται από το μεταλλικό κοινό επικός. Οπότε, αν δείτε χαμηλή βαθμολογία σε κάποιο λεύκωμα, θα είναι γιατί με απογοήτευσε, όχι απλά επειδή μου ήρθε να κακολογήσω κάτι το οποίο δεν πάω εξαιτίας της φύσης του, όπως για παράδειγμα η τζαζ :P Δεν είναι κακό να ενημερώνονται οι περιηγητές του διαδικτύου για μουσικές "αποτυχίες", όμως δεν θα ήθελα να επηρεάσω κάποιον και να τον απομακρύνω από κάποιο μουσικό είδος το οποίο θα μπορούσε να τον ενδιαφέρει. Γούστα είναι αυτά... Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, οι πιθανότητες να δείτε δίσκο με αξιολόγηση κάτω του 60% είναι ελάχιστες. Δεν είμαι χαλαρός όταν γράφω. Ίσα ίσα, καταβάλω το μέγιστο δυνατό για να είμαι αντικειμενικός, έως αυστηρός. Όμως, όσες φορές κι αν προσπαθήσω να κατανοήσω την λογική όσων γράφουν κριτικές απόλυτα απαξιωτικές, δεν μπορώ. Εκτός αυτών, είναι και ανούσιο, για τους ευνόητους λόγους (τους οποίους βασικά ανέφερα προηγουμένως). Παρ'όλ'αυτά, όταν διαβάζετε τα άρθρα μου, να χρησιμοποιείται πάντοτε τα αυτιά και την κρίση σας, εγώ λειτουργώ μονάχα ως (δωρεάν) σύμβουλος. Ευχαριστώ για τον χρόνο σας :)

Σημείωση: Η παράγραφος αυτή, καθώς και άλλα κείμενα σχετικά με το ιστολόγιο κι εμένα, μπορούν να βρεθούν στην ενότητα "Σχετικά".

Κριτική: Soilwork - The Panic Broadcast

2010-07-03T06:45:00.000-07:00

Melodic death/Alternative metal

Αξιολόγηση: 85%

-Μήπως έχετε Soil;
-Soil; Δεν τους έχω ξανακούσει. Μήπως εννοείς Soilwork;

Αυτή ήταν η απάντηση του υπαλλήλου ενός μικρού δισκάδικου, στο οποίο είχα πάει να κάνω πάλι την καλή μου πράξη, αγοράζοντας τον "Picture Perfect". Ευτυχώς που δεν τον είχαν, διότι θα έκλαιγα τα λεφτά μου. Κακώς που, ως φίλος της μέταλ, δεν έχει ακουστά τους Soil, όμως ακόμη χειρότερα για μένα, που δεν είχα γνωρίσει τους Soilwork! Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή μαζί τους! Παρ'όλ'αυτά, όχι, δεν έγινε ξαφνικά το θαύμα! Ποτέ μου δεν αγάπησα τους Soilwork, ώσπου η κυκλοφορία αυτή έφτασε στα ώτα μου και με φώτισε για τις ικανότητες του συγκροτήματος! Μακάρι να μπορούσα να διηγηθώ περισσότερο, όμως έχω να σχολιάσω κι έναν δίσκο (για εξιστόρηση, ανατρέξτε στην δισκοκριτική του "Life Starts Now", των Three Days Grace) :P

Περιμένετε! Έχει κι άλλον πρόλογο
Soilwork λοιπόν... Σουηδικό συγκρότημα, άρα το μυαλό μας ταξιδεύει κατευθείαν σε μεταλλουργία... Τυχαία η αναφορά στους Soil, όμως πέραν από την πλάκα, εκτός του ότι και τα δύο συγκροτήματα έχουν αλλάξει δραματικά τον χαρακτήρα τους τα τελευταία χρόνια, οι παλιοί Soil μπορούν να συγκριθούν με τους σημερινούς Soilwork. Death metal μου λένε... Πού την είδατε (ακούσατε για την ακρίβεια) ρε παίδες; Εγώ, το μόνο που παρατηρώ, είναι ένα συγκρότημα εναλλακτικής μεταλλικής μουσικής. Πληροφοριακά πάντως, ποτέ δεν υπήρξα θαυμαστής ακραίων μέταλ ειδών, οπότε αυτό λειτουργεί σίγουρα θετικά για τον δίσκο. Συγκεκριμένα, κυκλοφόρησε στις 2 Ιουλίου, πριν δυο μέρες δηλαδή. Και τώρα, νομίζω πως ήρθε η στιγμή να αρχίσω τους σχολιασμούς...

Εναλλακτικότης
Καταρχήν, ο "The Panic Broadcast" είναι σαν μια τέλεια και πλούσια συνταγή. Ένα πλήθος μουσικών ειδών έχει αναμειχθεί με σύνεση, στις ιδανικές ποσότητες. Και τότε, αναλαμβάνουν οι εξαίρετοι μουσικοί να διεκπεραιώσουν το έργο της επεκτάσεως της βιωσιμότητος, ενός συγκροτήματος το οποίο έχει απογοητεύσει πολλούς με την εμπορικότητα που εμφανίζει/εμφάνιζε τα περασμένα έτη. Μπορεί να μην αποτελούν πλέον εξαίρεση στα χαμένα συγκροτήματα μελωδικής death metal, όμως σίγουρα, μερικά στοιχεία παραμένουν ζωντανά. Επιπλέον όμως, το θέμα είναι πως οι Soilwork έχουν αλλάξει κατεύθυνση. Βαδίζουν ευθεία προς το άγνωστο (με βάρκα την ελπίδα), δοκιμάζοντας alternative, nu, thrash, stoner, ακόμη και power! Αυτή η πολυχρωμία είναι που καθιστά τον δίσκο μοναδικό και δεν αφήνει το όνομα του συγκροτήματος να υποβαθμιστεί.

Ο παλιός είναι αλλιώς, αλλά...
Δεν είναι μόνο το παραπάνω όμως που χαρακτηρίζει τον δίσκο. Το σημαντικότερο, το οποίο για μένα κάνει την ακρόαση εξαιρετικά ευχάριστη, είναι η συνεχής εναλλαγή του ρυθμού (η οποία βέβαια είναι αποτέλεσμα της σύνθεσης πολλών μουσικών ειδών)! Ο κλασικός ήχος των Soilwork είναι παρόν μέχρι ενός σημείου, μη επιτρέποντας ωστόσο σε κανέναν να αμφισβητήσει την ταυτότητα του συγκροτήματος. Συναντάται κυρίως στα riffs, τα οποία χάριν στην θριαμβευτική επιστροφή του κιθαρίστα Wichers και μαζί με τις φονικές τυμπανοκρουσίες, δημιουργούν μια επιθετική ατμόσφαιρα, η οποία αρμόζει σ'ένα ημι-death metal συγκρότημα. Από εκεί και πέρα, θέση στον δίσκο καταλαμβάνουν και νέα χαρακτηριστικά, πολύ σημαντικά για την επιτυχία του, αλλά αυτό το έχω πει ήδη. Τι να πάρω πρώτο; Τα καθαρά και μελωδικά φωνητικά του Speed (<- όνομα είναι...), τα οποία όποτε θελήσει, μετατρέπονται στα καλύτερα στο είδος της death, τις μεγάλες, μελωδικές και πιασάρικες επωδούς, ή την αδυσώπητη δημιουργικότητα, η οποία, όπως πάντα, δεν λείπει από πουθενά;

Σύντομη παρουσίαση
Ο "The Panic Broadcast" ξεκινά με ένα κομμάτι ("Late for the Kill, Early for the Slaughter") στο οποίο ξεκαθαρίζει το τοπίο σχετικά με το μουσικό στυλ το οποίο έχουν υιοθετήσει. Ασυναγώνιστος ταχύς ρυθμός, ο οποίος εμφανίζει μεγάλη κλίση προς... την thrash. Συναντώνται λίγα ακόμα τέτοιου τύπου τραγούδια μέσα στον δίσκο, το καθένα όμως ξεχωριστό και πρωτότυπο. Μεγάλη έκπληξη προκάλεσαν τα του τύπου "Night Comes Clean" και "Epitome". Εκεί όπου πωρώνεσαι με τις αλλεπάλληλες εκρήξεις ενέργειας, ξαφνικά μια υπέροχη επωδός σε πετάει εκτός ρυθμού και σε συνεπαίρνει. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να εξαιρέσει τα "King of the Threshold" και "The Thrill", τα οποία υπάρχουν για να μας θυμίζουν ποιοι ήταν οι Soilwork. Ειδικά το πρώτο...

Μα γιατί;
Μπορώ να καταλάβω ότι οι Soilwork έχουν αλλάξει. Είναι μια αλήθεια, η οποία μπορεί να ερμηνευθεί με διαφόρους τρόπους, ωστόσο δέχομαι το γεγογνός ότι σχεδόν κάθε είδους μεταβολή στον χαρακτήρα τους θα πάρει στο πέρασμά της ορισμένα θετικά στοιχεία, τα οποία πιθανώς να μην επιστρέψουν ποτέ.
Ωστόσο, τι παράπονο μπορεί να έχει κανείς από μια τέτοια δουλειά; Από κάθε σχεδόν άποψη είναι φοβερή και ποιοτική. Ακόμα κι αν μερικές φορές (οι οποίες, αν υπάρχουν, είναι λίγες) μοιάζει προβλέψιμο, είναι άψογο. Ακόμη κι αν "ημέρεψαν" οι Soilwork, υπάρχουν αμέτρητα σημεία τα οποία προσφέρουν εκτόνωση. Ίσως να φταίει το γεγονός ότι είμαι νέος οπαδός, οπότε κατανοώ την απόρριψη (και αυτού) του δίσκου απ'όσους αγάπησαν τους Soilwork γι'αυτό που ήταν, όμως όσο αντικειμενικά μπορώ να κρίνω, είναι απλά πολύ καλός σε όλα.

Συμπέρασμα
Για να κλείσω, ο δίσκος αυτός, όχι μόνο μας αποκαλύπτει ότι οι Soilwork έχουν κι άλλα δυνατά σημεία, αλλά αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τον νέο χαρακτήρα τους, ξεπερνώντας κατά πολύ την μετριότητα της προηγούμενης κυκλοφορίας. Αυτό θα έπρεπε να κάνει εμάς και το συγκρότημα χαρούμενους. Προσωπικά, προτιμώ λίγο απ'όλα, με εμφανή ωστόσο τα παλαιά στοιχεία, παρά να καταντήσουν βαρετοί και να χαθούν τελείως.

Σχετικά άσχετο :P
Ίσως μάλιστα να ήρθε η στιγμή να αναθεωρήσω τις μέχρι τώρα δηλώσεις μου για τους "νέους" Incubus, με αφορμή την πρόσφατη αγορά ενός δίσκου τους ο οποίος με εξέπληξε αφάνταστα. Δεν είναι πάντα καλό οι μπάντες να μένουν στάσιμες...

Δεν πρέπει να χάσετε:

King of the Threshold
Night Comes Clean
Late for the Kill, Early for the Slaughter
Epitome

Soilwork - King of the Threshold

Τραγούδια δίσκου (τα δέκα παρακάτω περιλαμβάνονται σε όλες τις εκδόσεις):

Late for the Kill, Early for the Slaughter
Two Lives Worth of Reckoning
The Thrill
Deliverance Is Mine
Night Comes Clean
King of the Threshold
Let This River Flow
Epitome
The Akuma Afterglow
Enter Dog of Pavlov

Νέο βίντεο για το "End of Me" των Apocalyptica

2010-07-03T06:34:00.000-07:00

Διαβάστε περισσότερα για το "End of me".
Ο νέος δίσκος τους, 7th Symphony, θα κυκλοφορήσει στις 23 Αυγούστου. Περισσότερες πληροφορίες εδώ.

Ο Wes Borland συμμετέχει στο μουσικό θέμα του Resident Evil

2010-07-02T12:59:00.000-07:00

Ο 35χρονος κιθαρίστας των Limp Bizkit θα συμμετάσχει στο μουσικό θέμα της επερχόμενης ταινίας "Resident Evil: Afterlife"!

Υπενθυμίζω πως είχε επιδείξει τις ικανότητές του κι άλλες φορές στο παρελθόν, για σπουδαίες ταινίες, όπως λόγου χάριν το προηγούμενο "Resident Evil" (Extinction). Κανείς βέβαια δεν θα ξεχάσει τις Επικίνδυνες Αποστολές, με το "Take a Look Around", το οποίο έγραψε ιστορία (αν δεν το έχετε ακούσει, καιρός είναι να πατήσετε στον σύνδεσμο), αλλά και το "Underworld". Η ταινία θα προβληθεί στις ΗΠΑ στις 10 Σεπτεμβρίου 2010, ενώ η ημερομηνία για την χώρα μας είναι άγνωστη.

Τέλος, ας μην ξεχνάμε πως το συγκρότημα επανενώθηκε κι ετοιμάζει νέα δουλειά! Διαβάστε περισσότερα.

Κατεβάστε το νέο τραγούδι των Metalforce

2010-07-02T07:19:00.000-07:00

Power metal

...Με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου! Είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις: μία στα Αγγλικά ("On Your Way") και μία στα Γερμανικά ("Geh Den Weg", κι όπως καταλάβατε, πρόκειται για άλλο ένα Γερμανικό συγκρότημα μεταλλικής της δύναμης).

Κάντε κλικ εδώ για να κατεβάσετε το εξώφυλλο του δίσκου win: Κάντε δεξί κλικ και επιλέξτε "Αποθήκευση συνδέσμου ως..."	hier licken um das Cover herunter zu laden win: Rechtsklick und "Ziel speichern unter" wählen
Κάντε κλικ εδώ για να κατεβάσετε το τραγούδι. win: Κάντε δεξί κλικ και επιλέξτε "Αποθήκευση συνδέσμου ως..."	hier klicken um den song herunter zu laden win: Rechtsklick und "Ziel speichern unter" wählen

Και το σχετικό κείμενο (χωρίς μετάφραση):
Free new METALFORCE song to celebrate the soccer world cup in South Africa
METALFORCE releases a brand new song to support every team at the Soccer World Cup called "On Your Way" for free.
As a German band they of course also did a German version of the song called "Geh Den Weg" to support the German team. The band will perform the song Live at the upcoming MAGIC CIRCLE FESTIVAL to celebrate the final of the World Cup together with thousands of Metal and soccer Fans from around the world.

Kostenloser neuer METALFORCE Song zur Fußball WM in Südafrika
METALFORCE veröffentlichen kostenlos einen neuen Song namens "On Your Way"um alle Teams bei der WM zu unterstützen.
Als deutsche Band machten sie natürlich auch die deutsche Version des Songs "Geh Den Weg" um die deutsche National Mannschaft zu supporten.
Die Band wird den Song auch Live auf dem in Kürze stattfindenden MAGIC CIRCLE FESTIVAL spielen um das Finale der WM zusammen mit tausenden Metal und Fußball Fans aus der ganzen Welt zu feiern.

Δωρεάν μαθήματα κιθάρας από τους... Airbourne!

2010-07-02T07:14:00.000-07:00

Οι Dave Roads και Joel O'Keeffe, από το Αυστραλιανό συγκρότημα Airbourne, προσφέρουν δωρεάν βίντεο με μαθήματα κιθάρας. Μπορείτε να τα δείτε στο Play This Riff, ιστοσελίδα η οποία είχε κατεξοχήν αυτόν τον ρόλο.

Τα διαθέσιμα μαθήματα από τους Airbourne είναι τα παρακάτω:

"Six Licks With Airbourne"
"Tips For Bending Strings"
"How To Add Dynamics"
"Improve Your Rhythm"
"Major And Minor Pentatonic"
"Open Chords In Rock"

Η πρωτοβουλία ήταν της δημοφιλούς ιστοσελίδας, η οποία ρωτάει συγκροτήματα σε περιοδεία να παίξουν πρόχειρα, επί τόπου, και να δώσουν τις κλίμακες τις οποίες χρησιμοποίησαν.

Οι Rotting Christ θα περιοδεύσουν με τους Finntroll

2010-07-01T03:06:00.000-07:00

Οι Φινλανδοί φολκ μεταλλάδες, αυτόν τον χειμώνα, θα πραγματοποιήσουν Ευρωπαϊκή περιοδεία για τον δίσκο τους "Nifelvind". Σε αυτήν, θα συμμετέχουν οι Έλληνες Rotting Christ (οι οποίοι πριν λίγο καιρό είχαν ακυρώσει τις εμφανίσεις τους, λόγω ατυχήματος του τραγουδιστού τους), μαζί με τους Metsatöll από την Εσθονία και τους Nothnegal από τις Μαλδίβες!

Ακούστε δείγματα από τον "At the Egde of Time" των Blind Guardian

2010-07-01T02:50:00.000-07:00

Power metal

Είχα αναρτήσει πριν λίγες μέρες, κατευθείαν μόλις κυκλοφόρησε το μονό "A Voice in the Dark", ωστόσο δεν είχα περιλάβει στο άρθρο το συγκεκριμένο βίντεο, το οποίο μας δίνει την δυνατότητα να αποκτήσουμε μια σφαιρική άποψη για τον επερχόμενο δίσκο. Διαβάστε περισσότερα γι'αυτόν.

Νέο βίντεο για το "Kick In The Teeth" των Papa Roach

2010-07-01T02:46:00.000-07:00

Hard rock

Kick In The Teeth

Papa Roach | MySpace Music Videos

Διαβάστε περισσότερα για τον επερχόμενο δίσκο.

Το εξώφυλλο του "Asylum" των Disturbed

2010-07-01T02:40:00.000-07:00

Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις 31 Αυγούστου. Διαβάστε περισσότερα εδώ κι ακούστε το πρώτο μονό εδώ.

Ο δίσκος "Scream" του Ozzy στην 4η θέση του Billboard

2010-07-01T02:33:00.000-07:00

Η προηγούμενη κυκλοφορία του Ozzy Osbourne είχε ξεπεράσει τις 150.000 πωλήσεις. Τώρα, ο "Scream" αναμένεται να φτάσει στην τέταρτη θέση του Billboard. Στην πρώτη θα βρίσκεται ο "Recovery" του Eminem (+750.000 πωλήσεις!), ενώ επίσης, στην 35η θέση θα τερματίσει και ο "Deth Red Sabaoth" των Danzig.

Οι καλύτεροι δίσκοι της χρονιάς μέχρι τώρα!

2010-07-01T02:20:00.000-07:00

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του NPR:

Gorillaz: Plastic Beach
The National: High Violet
The Black Keys: Brothers
Broken Bells: Broken Bells
LCD Soundsystem: This Is Happening
Vampire Weekend: Contra
Beach House: Teen Dream
Mumford and Sons: Sigh No More
Spoon: Transference
Sleigh Bells: Treats
Local Natives: Gorilla Manor
Yeasayer: Odd Blood
The New Pornographers: Together
Flying Lotus: Cosmogramma
She & Him: Volume Two
Band of Horses: Infinite Arms
Jonsi: Go
The Knife: Tomorrow, In A Year
Broken Social Scene: Forgiveness Rock Record
Sharon Jones and the Dap Kings: I Learned The Hard Way
MGMT: Congratulations
Joanna Newsom: Have One On Me
Josh Ritter: So Runs The World Away
Janelle Monae: The ArchAndroid
Frightened Rabbit: The Winter Of Mixed Drinks
Surfer Blood: Astro Coast
Dr. Dog: Shame, Shame
Caribou: Swim
Dead Weather: Sea Of Cowards
Crystal Castles: Crystal Castles (II)
Gaslight Anthem: American Slang
Hold Steady: Heaven Is Whenever
Massive Attack: Heligoland
Freelance Whales: Weathervanes
Charlotte Gainsbourg: IRM
Jakob Dylan: Women And Country
Laura Veirs: July Flame
Four Tet: There Is Love In You
Blitzen Trapper: Destroyer Of The Void
The Flaming Lips: Dark Side Of The Moon
Ratatat: LP4
Erykah Badu: New Amerykah Pt. 2, Return Of The Ankh
Owen Pallett: Heartland
Quasi: American Gong
Kings Go Forth: Outsiders Are Back
Corinne Bailey Rae: The Sea
Sade: Soldier Of Love
Laura Marling: I Speak Because I Can
Bettye LaVette: Interpretations: The British Songbook
David Byrne: Here Lies Love

Κατεβάστε εδώ το PDF.

Κριτική: Danzig - Deth Red Sabaoth

2010-06-29T13:54:00.000-07:00

Heavy metal

Αξιολόγηση: 80%

Γενικά

Έξι χρόνια πέρασαν από τότε που οι Danzig κυκλοφόρησαν τον "Circle of Snakes", το 2004. Ευτυχώς, αυτό το διάστημα δεν φάνηκε να κρατάει τόσο πολύ, αφού διαμεσολάβησε ένας δίσκος με ακυκλοφόρητο υλικό του συγκροτήματος. Για έννατη φορά λοιπόν, οι Αμερικανοί βαρυμεταλλάδες μπήκαν στο στούντιο με σκοπό μια δυναμική επιστροφή.

Μερικές πληροφορίες

Καταρχάς, ας ρίξουμε μια ματιά στα καινούργια στοιχεία… Όπως δηλώνει ο Glenn Danzig (ο κατά κύριον λόγον τραγουδιστής), αγόρασε ροκ εν ρολ ενισχυτές του 70!! Θα ακούσουμε πραγματική αντήχηση, η οποία διαφέρει σημαντικά από αυτήν που επιτυγχάνεται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ο παραγωγός του δίσκου; Ο ίδιος ο Danzig. Μάλιστα, έχει ηχογραφήσει τα περισσότερα κομμάτια μπάσσων και, ύστερα από 24 χρόνια, έπαιξε ντραμς σε τραγούδι (το "Black Candy" συγκεκριμένα)!!! Δεν είναι να απορεί κανείς που το συγκρότημα πήρε το όνομά του από αυτόν!

Η δική τους μουσική

Είμαι σίγουρος πως θα υπάρχουν διάφορες απόψεις γι'αυτόν τον δίσκο, αλλά και γενικότερα για το συγκρότημα. Ενώ αρχικά όλα μοιάζουν να ρέουν κανονικά, σύμφωνα με τους νόμους της heavy metal, μόλις αρχίζει να τραγουδάει ο Danzig, κάποιοι θα παραξενευτούν ή θα ξεσπάσουν ακόμη και σε γέλωτες. Δεν γνωρίζω αν το κάνει επίτηδες (αν ακούσετε ένα τραγούδι, θα καταλάβετε αμέσως σε τι αναφέρομαι), πάντως είναι αδιαμφισβήτητα πρωτότυπο και απολύτως φυσικό. Επιπρόσθετα, αποτελεί απόδειξη ότι η φωνή του δεν έχει σκουριάσει, σε αντίθεση με κάποιων άλλων. Πρωτότυπος είναι επίσης κι ο ρυθμός, ο οποίος, παρ'όλα όσα αναφέρθηκαν, όντας αισθητός και βαρύς, ικανοποιεί πλήρως τις ανάγκες του οργανισμού μας σε μέταλλα, μ'έναν ξεχωριστό τρόπο. Όπως φαίνεται και μέσα από το "Rebel Spirits", οι Danzig έχουν ανατρεπτικές τάσεις και αποφάσισαν να αγνοήσουν μερικούς κανόνες, γι'άλλη μια φορά.

Ως συνήθως...

Η μουσική είναι από τα δυνατότερα μέρη του δίσκου. Διαβάζοντας κανείς την δεύτερη παράγραφο βέβαια, δεν υπάρχει λόγος να παραξενευόμαστε. Ειδικά τα δύο εναρκτήρια κομμάτια έχουν ασυναγώνιστα riffs, τα οποία συνοδεύουν με τον καλύτερο τρόπο τα επίμαχα φωνητικά. Αν τα δεύτερα μπορούν να τεθούν υπό αμφισβήτησιν, τα πρώτα δεν υπάρχει περίπτωση να μην σας ενθουσιάσουν. Αν δεν βρίσκετε τίποτα τίποτα κακό σε κανένα από τα δύο, τότε ο δίσκος θα σας αρέσει. Απλά τα πράγματα ;)

Αυθεντικοί Danzig

Οι Danzig φαίνεται πως προσπαθούν να μας θυμίσουν τις ρίζες τους, παρά την αλλαγή τριών μελών (ας μην ξεχνάμε βέβαια πως η βασική σύνθεση παραμένει ίδια: Glenn Danzig :P). Τα κομμάτια που διαφεύγουν του ραντάρ είναι λίγα, αλλά το σίγουρο είναι πως όλα μοιάζουν σαν τα κλασσικά της μπάντας, με την αδιάβρωτη φωνή του Glenn να ξεχωρίζει. Γενικά, το ενδιαφέρον δεν χάνεται ποτέ, αφού όλα τα τραγούδια δημιουργούν ατμόσφαιρα, η οποία μάλιστα ποικίλει. Εννοείται πως, μεταξύ άλλων πολλών βασικών στοιχείων του συγκροτήματος, τα υπέροχα σόλο - σήματα κατατεθέντα δεν λείπουν από πουθενά.

Συμπέρασμα
Η κυκλοφορία αυτή σημάδεψε την πορεία των Danzig και σας διαβεβαιώνω πως είναι από τις ανώτερες του μηνός. Σκοτεινή, μελαγχολική κι επιθετική, αποδεικνύει ότι η καλή μουσική δεν χρειάζεται ένα κάρο ειδικά εφφέ για να είναι αρεστή. Όσο κι αν στην αρχή σας ξενίσει λίγο, αξίζει να ακούσετε τον δίσκο. Εγώ, παρ'όλο που ίσως να σας φανεί απίθανο, δεν είχα ακούσει το συγκρότημα ξανά, πριν από τον "Deth Red Sabaoth". Επειδή αυτός υπήρξε το βασικό μου κριτήριο (και προφανώς μου άρεσε), έλαβε υψηλή βαθμολογία.

Τα καλύτερα κομμάτια κατά την άποψίν μου:

Black Candy (θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κλασσικό)
The Revengeful (το riff δεν παίζεται)
The Hammer of the Gods (απλά εξαιρετικό)
Rebel Spirits

Αλλά, πριν και αν κάνετε τον κόπο να ακούσετε τα παραπάνω, μπορείτε να αποκτήσετε στα γρήγορα μια σφαιρική άποψη για τον δίσκο, από το παρακάτω βίντεο:

Πληροφοριακά, ετοιμάζεται και μουσικό βίντεο για το "Night Star Hel", το οποίο θα αντικαταστήσει κάποτε αυτό εδώ το κείμενο.

Τραγούδια δίσκου:

Hammer of the Gods
The Revengeful
Rebel Spirits
Black Candy
On a Wicked Night
Deth Red Moon
Ju Ju Bone
Night Star Hel
Pyre of Souls: Incanticle
Pyre of Souls: Seasons of Pain
Left Hand Rise Above